Loading...
Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

Columns

EINDELIJK THUIS

Mijn man en ik wonen weer in Portugal. Na acht jaar Algarve en negen jaar Duitsland zijn we weer verkast naar ons geliefde land. We kregen heimwee naar de oprechte vriendelijkheid van de mensen. De warmte die de Portugezen uitstralen, was ver te zoeken bij de meeste Duitsers in onze omgeving. Het strakke regiem wat hen zo Pünktlich maakt, gaven ons de kriebels. Wij vonden hun oppervlakkige vriendelijkheid onbetrouwbaar. Voor je het wist had je een rechtszaak aan je broek.
Wij werden voor het gerecht gedaagd voor iets dat hun eigen schuld was. Het huis dat we aan Duitsers verkochten had een lekke serre. Ik zie hun toegevende lach nog steeds voor me, toen we hen op de vijfentwintig jaar oude lekke serre wezen. Dat was totaal geen probleem voor hen. Vervolgens lieten ze die lekke serre een hele winter vol gestouwd staan met dozen die nat werden waardoor het hout was gaan rotten. We werden voor de rechter gesleept en konden negenduizend euro dokken.
Negen jaar hebben we het in Duitsland volgehouden, maar de herhaaldelijke teleurstellingen die we van hen kregen, deed ons terug verlangen naar de onbevangenheid van de Portugezen. Hun lachen, zingen en eetcultuur, is een verademing vergeleken met de arrogantie van de Duitsers.
De Portugezen doen me denken aan mijn jeugd in de Amsterdamse Jordaan. De levendigheid op straat. Vrouwen die staan te ouwehoeren, mannen die op de hoek van de straat om het hardst hun mening over iets geven, zie ik bij hen terug. De warmte en genegenheid die ik als kind heb ervaren voel ik nu bij de Portugezen.
Met het grootste genoegen lieten we de braadworsten, de vier uur koffie met koeken, het niet eten wat de boer niet kent achter, om ons te storten op de wijn, gegrilde vis, vlees, terrassen en restaurants. We hoeven ons niet meer te ergeren aan hun eenzijdige voeding, aan hun starre weigering om een toastje met zalmsalade te eten. Nu zitten we in een overvol restaurant samen met de Portugezen te smikkelen van de heerlijkste gerechten en vermaken we ons op zonnige terrassen waar een consumptie nog geen euro kost.
We hebben ons stekkie gevonden.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 707

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.