Voor schrijvers, door schrijvers

Column

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Columns zijn wat minder uitgebreid en graven doorgaans minder diep dan essays, maar gaan verder dan de meeste cursiefjes.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 669

EINDELIJK THUIS

Mijn man en ik wonen weer in Portugal. Na acht jaar Algarve en negen jaar Duitsland zijn we weer verkast naar ons geliefde land. We kregen heimwee naar de oprechte vriendelijkheid van de mensen. De warmte die de Portugezen uitstralen, was ver te zoeken bij de meeste Duitsers in onze omgeving. Het strakke regiem wat hen zo Pünktlich maakt, gaven ons de kriebels. Wij vonden hun oppervlakkige vriendelijkheid onbetrouwbaar. Voor je het wist had je een rechtszaak aan je broek.
Wij werden voor het gerecht gedaagd voor iets dat hun eigen schuld was. Het huis dat we aan Duitsers verkochten had een lekke serre. Ik zie hun toegevende lach nog steeds voor me, toen we hen op de vijfentwintig jaar oude lekke serre wezen. Dat was totaal geen probleem voor hen. Vervolgens lieten ze die lekke serre een hele winter vol gestouwd staan met dozen die nat werden waardoor het hout was gaan rotten. We werden voor de rechter gesleept en konden negenduizend euro dokken.
Negen jaar hebben we het in Duitsland volgehouden, maar de herhaaldelijke teleurstellingen die we van hen kregen, deed ons terug verlangen naar de onbevangenheid van de Portugezen. Hun lachen, zingen en eetcultuur, is een verademing vergeleken met de arrogantie van de Duitsers.
De Portugezen doen me denken aan mijn jeugd in de Amsterdamse Jordaan. De levendigheid op straat. Vrouwen die staan te ouwehoeren, mannen die op de hoek van de straat om het hardst hun mening over iets geven, zie ik bij hen terug. De warmte en genegenheid die ik als kind heb ervaren voel ik nu bij de Portugezen.
Met het grootste genoegen lieten we de braadworsten, de vier uur koffie met koeken, het niet eten wat de boer niet kent achter, om ons te storten op de wijn, gegrilde vis, vlees, terrassen en restaurants. We hoeven ons niet meer te ergeren aan hun eenzijdige voeding, aan hun starre weigering om een toastje met zalmsalade te eten. Nu zitten we in een overvol restaurant samen met de Portugezen te smikkelen van de heerlijkste gerechten en vermaken we ons op zonnige terrassen waar een consumptie nog geen euro kost.
We hebben ons stekkie gevonden.
Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Anna Lascaris
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 1063
Publicatie op .
Tags: Columns
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "EINDELIJK THUIS"

Geschreven door Anna Lascaris . Geplaatst in Column.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Grammatica & Spelling:
Passend in deze rubriek:

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!