Loading...
Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

Columns

Echte Mannen

Af en toe lees of hoor je een vrouw, of zelfs een twijfelfeminist, de verzuchting slaken: “Waar is de Echte Man toch gebleven?” De laatste tijd wat vaker dan voorheen. Vrouwen voelen zich onveilig, belaagd door de woeste horden testosteronbommen die zich rond AZC’s en noodopvanglocaties lijken te concentreren. Na decennia van women empowerment wil de Grrrl! weer een paar sterke schouders om achter te schuilen, compleet met indrukwekkende biceps en jatten als kolenschoppen om heur vege lijf te redden van al te opdringerig, seksgedepriveerd tuig. Tsjakka!

Waar is de Echte Man gebleven? Die heeft zich verstopt, dames. De Echte Man heeft zich onder al het feministische geweld, dat pakweg 30-40 jaar geleden een aanvang nam, genoodzaakt gezien om ondergronds te gaan. Het ging al mis op de lagere school, met al die juffen die drukke jongetjes niet begrepen. Alfamannen in de dop, die wild krijsend de pikorde aan het vastleggen waren: ongepast, dat gedrag. Hun ouders werd geadviseerd hun kroost te verdoven met ADHD-medicatie en zo geschiedde. Daarmee was de basis gelegd voor het echte werk.

Klassieke rollenpatronen werden aan de kant gegooid, vrouwen hardhandig uit hun natuurlijke habitat (keuken en slaapkamer) gesleurd en de mannen, die arme mannen, mochten geen man meer zijn, laat staan een Echte Man. Op zorgzaamheid stond sociaal isolement, geen vrouw die zich door een man nog liet betuttelen. Sterke, zelfredzame vrouwen dopten hun eigen boontjes. Een man die al te enthousiast avances maakte, liep grote kans van seksuele intimidatie beschuldigd te worden. De toepassing van zinvol geweld, van oudsher het instrument van conflictoplossing onder mannen, werd met een ijzige frons gadegeslagen. De tijd dat je als man met een andere man gezellig op de vuist ging om een uitputtend meningsverschil in de kiem te smoren, was voorbij. Er moest gepraat worden. Gevoelens geuit. Gevoelens van anderen begrepen. Zoals vrouwen dat doen. Doodvermoeiend, maar de Echte Man had geen andere keuze dan het spel mee te spelen.

De feministische doctrine heeft zich genesteld in het gezonde verstand, en daardoor is de Mannelijke helft van een complete generatie, of twee, nagenoeg gesloopt. De Echte Man heeft zich noodgedwongen moeten verstoppen achter een laag gezichtscrème, een keurig gestileerde baard en onder een handvol gel in een duur kapsel. Ze slopen rond op Crocs, stonden in een grand café in een tweedelig maatpak schichtig aan een roseetje te nippen, altijd op hun hoede voor de Dolle Mina’s van de vrouwenbeweging, die streeplippig en onvermoeibaar de straten, kroegen en kantoortuinen afstroopten op zoek naar de laatste man die het in zijn hoofd haalde een seksistische grap te maken, om die met rechtszaken in submissie te schoppen. Te lang en te diep verstopt, is de man zo goed als vergeten hoe hij een Echte Man moest zijn. Treurig.

Het tij lijkt te keren. De Moderne Vrouw is als een Dr. Frankenstein, geschrokken van wat ze in het leven geroepen heeft: een land vol halfzachten die zich geen raad weten met Syrische vluchtelingen (de nieuwe echte mannen, zeg maar), die zich voortvarend en stomverbaasd over het gebrek aan weerstand vergrijpen aan het vrouwelijk schoon dat dit land en de rest van Europa te bieden heeft. De ridder op het witte paard, of desnoods de woesteling die in een houthakkersoverhemd met opgestroopte mouwen en vuisten als aambeelden gehakt maakt van de aanrander, heeft plaats gemaakt voor een bange eunuch die zenuwachtig met z’n smartphone staat te hannesen: “Gaat het, schat? Zal ik de politie bellen?” Dat is in het gunstigste geval. De kans is groter dat hij je als levend schild gebruikt. Of de aanranding filmt en deelt op Facebook. De Echte Man in hem, diep begraven onder opgelegde feminiene beschaving, schreeuwt het uit in frustratie.

Niet getreurd Mannen, zoals gezegd is er goed nieuws: de Moderne Vrouw wil de Echte Man weer terug, en snel. Ze wil de sterke man die haar kan beschermen aan haar zijde. De bevrijding is nakende. Ook voor vrouwen is er goed nieuws: mannen zijn ongecompliceerd en heel gemakkelijk te (de)programmeren. Je stuurt ze een weekje de Ardennen in met een rugzak vol bier, Zware van Nelle en verder niks. Allemaal jongens onder elkaar en voor je het weet zit je Echte Man als herboren bierboerend en ruftend op de bank voor de tv, met zijn maten de scheidsrechter tijdens een potje Ajax-Feyenoord uit te schelden.

Oude tijden zullen onder druk van de vluchtelingencrisis herleven. Geweldig, toch? Elk nadeel hep z’n voordeel. Oude tijden? Gouden tijden in het verschiet! Ik verheug me er nu al op.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 862

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.