Columns

Columns op Schrijverspunt
  • Columns op Schrijverspunt
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
  • Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)

DSDD

Het begon met één stem. Belerend en irritant enthousiast. Het werden er al snel meer, maar dat was het ergste nog niet. Hij werd vooral gek van hun lachjes, van hun kirrende giecheltjes. Het gekeuvel in zijn hoofd nam met de dag toe, maar hij maakte er geen onderdeel van uit. Hoorde er niet bij. Zou er nooit bij gaan horen. En hoe hard hij ook op zijn hoofd sloeg, hij kreeg de stemmen er niet uit. De chaos werd alleen maar groter.

New York, 7 oktober 2015
Zijn idee kreeg pas echt vorm toen hij het mes zag op internet. Tijdens de research voor zijn nieuwe boek: een roman over een transseksuele chef-kok met een fobie voor messen. De uitgeverij was meteen enthousiast geweest, maar tot dusver had hij nog geen letter geschreven. En dat zou voorlopig ook niet gebeuren.

Het mes was eenvoudig uitgevoerd, maar juist door het gebrek aan versiersels zag het er robuust uit. Met zijn rechterwijsvinger gleed hij zachtjes over de strakke lijnen op zijn beeldscherm. Van de bruine pruimenhouten handgreep, via het dunne lemmet, om te eindigen bij de scherpe geslepen punt. In zijn hoofd smolten de chaotische beelden en gedachten van de laatste dagen langzaam samen tot een helder en kwaadaardig, maar onvermijdelijk geheel. ‘Tot zover, tot morgen!’ schreeuwde hij en klapte zijn laptop hard dicht.

Ergens boven de Atlantische Oceaan, 21 oktober 2015
De afgelopen weken had hij zich niet meer geschoren. Zijn onhandelbare bos krullen zat zo goed mogelijk weggestopt in de New York Yankees-pet en hij droeg een bril met dik montuur en donkere glazen. Zelfs zijn eigen moeder, God hebbe haar ziel, had hem niet snel herkend. Dan moest het toch ook lukken om tijdens deze nachtvlucht met Icelandair enigszins anoniem te blijven?

‘Wilt u wat drinken, meneer?’ De stewardess zette haar karretje op de rem en keek hem vragend aan. Niet te geloven, het enige Nederlandse bemanningslid en uitgerekend zij kwam hem bedienen! Hij legde het boek op het klaptafeltje. Ook na al die jaren bleef het een pareltje. Zijn lievelingsboek.

‘Hmm, u leest Blauwe Maandagen, zie ik. Wat een akelig boek vond ik dat’. Ze wees naar het tafeltje en vertrok haar gezicht. Er verschenen enkele scheurtjes in de laag plamuur op haar mollige wangen. Vanuit het niets kwamen daar ook nog rode vlekken bij, als een wijnvlek optrekkend vanuit haar nek.
‘Wacht ’s even, nééé...u lijkt op...ojee zeg, bent u niet...???’. Ze sloeg haar hand voor haar mond en bleef hem aanstaren. Sterf teef, dacht hij. Houd je domme kop of ik knijp ter plekke je strot dicht. Op vriendelijke toon zei hij echter: ‘Nee hoor, dat ben ik niet. En een dubbele whisky graag, alstublieft’.

Schiphol, 22 oktober 2015
De stewardess beperkte zich de rest van de vlucht tot de hoogstnodige communicatie. Vergezeld van een kort knikje vulde ze zijn glas nog een keer bij en wat later serveerde ze zijn eten. Met zachte stem wenste ze hem een smakelijke maaltijd en daarna kwam ze niet meer bij hem in de buurt. Niet fysiek in ieder geval. Al was het donker in het vliegtuig, op een enkel leeslampje na, hij voelde haar ogen voortdurend op zich gericht. Het gelach nam weer toe. Met twee vuisten sloeg hij op zijn hoofd. Steeds sneller, steeds harder. Tot hij het echt niet meer uithield.

Hij stond op en zag dat ze naar hem staarde. Een kort knikje en ze volgde hem naar de pantry. ‘K-k-kan ik u helpen, meneer Gr-r..?’, stamelde ze. Hij boog snel naar haar toe en fluisterde iets in haar oor. Haar blik ging van vragend naar smekend. En werd steeds leger naarmate zijn handen strakker om haar keel zaten.

De vlucht verliep verder rustig en precies volgens schema landden ze op Schiphol. In zijn koffer zaten enkele setjes oude kleren en wat toiletspullen. Uitsluitend voor de vorm bij het inchecken in New York. Hij liep de bagageband dan ook snel voorbij en ging meteen door naar de dichtstbijzijnde toiletten. In zijn grote Eastpak-rugtas zat alles wat hij op dat moment nodig had. De koffer zou uiteindelijk eenzaam op de band achterblijven. Na het zoveelste rondje zou een bagagemedewerker hem oppakken en afgeven bij de informatiebalie voor gevonden voorwerpen. Mister M. van der Jagt, zoals vermeld op het label, zou de koffer echter nooit komen ophalen.

Een half uur later verliet hij de toiletruimte. Het driedelig pak zat nog wat stijf om zijn lichaam en de harde lenzen prikten in zijn ogen. Buiten aangekomen droop de zachte miezerregen al snel van zijn gladgeschoren hoofd en doorweekte zijn kersverse ringbaardje. Hij stapte in een taxi om aan te sluiten in de file richting Amsterdam.

Amsterdam, 25 oktober 2015
In de studio was het donker en nagenoeg stil. Het gekreun en gesnik van dat schijtwijf klonk daarom extra hard. ‘Nou, daar zit je dan, mevrouw de eindredactrice, op Twitter had je heel wat meer praatjes!’ riep hij, terwijl hij met de loop van het pistool over haar met tape bedekte mond wreef. ‘Nooit uitgenodigd hè, jij leugenachtige trol en dat zal ook niet gebeuren, toch?’. De loop drukte inmiddels hard tussen haar buitensporig geëpileerde wenkbrauwen.

‘Al jouw voorgangers smeekten om mijn aanwezigheid, maar ik heb er steeds voor bedankt. Heb me altijd afzijdig gehouden van jullie incestueuze programma vol ja-knikkende eenheidsworsten!’ Hij liep om haar heen en ging achter haar staan met het pistool nu op haar achterhoofd gericht. Wat lag het toch lekker in zijn hand. Net als de andere spullen had hij het besteld via internet en dan was het altijd maar afwachten of het naar wens was. Of het überhaupt werd bezorgd. Gelukkig lagen alle bestellingen netjes klaar in de anonieme postbus, een straat verwijderd van de plek waar hij zich door de taxichauffeur af had laten zetten.

‘Bij dit jubileum wilde ik echter niet ontbreken. Ik heb jullie hier ’s nachts naartoe gelokt en gevraagd het geheim te houden voor elkaar. Maar nu is het feest. Laten we er een spetterende uitzending van maken!’ De knal galmde door de holle ruimte, de terugslag was fel en de smurrie op de vloer ondefinieerbaar.

De andere zes aanwezigen raakten nu volledig in paniek. Hun ogen puilden uit, terwijl ze zich met heftige bewegingen probeerden te bevrijden van de touwen, waarmee ze stevig waren vastgebonden. De dikke homo viel zelfs met stoel en al achterover, als Annie de Rooy met haar brommer op een ijzig bevroren weg. De kleine nicht naast hem slaakte een hoge kreet, die klonk als de cavia die hij jarenlang op zijn hoofd had gehad en de verzuurde ex-speler van Ajax en Anderlecht bromde nog harder dan bij Studio Voetbal.

‘Hohoho, rustig mensen! Bij de les blijven nu. Ik heb jullie allemaal tweeduizend euro beloofd, maar daar moeten jullie wel iets voor doen. Niet zevenhonderdvijftig euro, Halina. Geen vijfhonderd euro, Erben. Een uur lang luisteren jullie naar mij, lachen jullie om mij en doen we net of we één grote familie zijn. Voor tweeduizend euro, schatten van me. Zonder onderscheid!’ Hij rende tussen de tafelheren en tafeldame door en spuwde de woorden in hun gezicht. Plotseling bleef hij staan en sloeg met het pistool keer op keer hard op zijn hoofd. ‘Hou op, hou op...ik ben er nu toch, ik ben één van jullie, ik hoor erbij, hou op nu!’

Even was hij stil, maar toen lachte hij. Eerst zachtjes en binnensmonds, maar al snel steeds harder en met lange, astmatische uithalen. Als een hyena op rooftocht. Bloeddorstig en zonder genade. Hij liet het pistool in de grote openstaande tas vallen en haalde het mes eruit. Het Robert Herder Molenmes. Een koolstofstalen exemplaar met een ongekende snij-ervaring. Tenminste, als hij de productomschrijving op internet mocht geloven.

In drie grote stappen was hij bij de lange, naakte man. Nog steeds vastgebonden op zijn stoel, maar de tape op zijn mond had inmiddels losgelaten. De normaal gesproken zo relaxte presentator schreeuwde het nu uit: ‘Arnon? Ben jij het? Neeeee Arnon....nééé!’
Maar met een lange haal sneed Arnon zijn keel door. Hij slurpte gulzig het uit de wond spuitende bloed op en hakte daarna in enkele keren door de nek. Nou, en of het mes scherp was.

Aan de lange haren slingerde hij de markante kop van het podium. ‘Zo Matthijs, ook vanavond mag jij niet ontbreken als tafelhoofd, whahahahaha!’ Arnon draaide zich om richting de tafelheren en tafeldame. Hij was volledig bedekt met bloed en als hij praatte, dan spetterde en borrelde het tussen zijn tanden.

‘Dames en heren, dit is De Schrijver Draait Dóóóórrr...’

‘Aááan tafel!’
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 1443
(Gemiddelde waardering 5 met 3 waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Hoogste beoordeelding:

Top 10 : Meest gelezen

Schrijfactiviteiten