Loading...
Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

Columns

DROL

columnsIn een lang vervlogen tijd had ik vaak baantjes via uitzendbureaus. Zo was ik ooit magazijnmedewerker bij Leonard Lang, destijds de importeur van Fiat in Nederland, gevestigd bij de Amsterdamse Omval, een landtong waar de Amstel en de Weespertrekvaart samenkomen.

Het was een mooie zomer toen ik daar werkte. Iedere ochtend fietste ik er vanuit de Kinkerbuurt naartoe. Zonder er de kantjes bij af te lopen, maakte ik me er toch ook niet al te druk, waardoor ik dacht op het matje te worden geroepen toen ik na een paar weken op het kantoor werd ontboden. Maar er moest een nieuw verworven hal in Uithoorn worden ingericht en het was de magazijnchef opgevallen dat ik wel wat verantwoordelijkheid aankon: of ik daarom, nadat we zouden zijn ingewerkt door een instructeur, de leiding op me wilde nemen van een groepje uitzendkrachten dat in die nieuwe hal stellingen moest bouwen?

Verbaasd en vereerd dat ik in positieve zin was opgevallen, stemde ik toe. Er werd een groepje van zes geschikt geachte uitzendkrachten geselecteerd dat iedere ochtend met mij van de Omval met een busje, uiteraard een Fiat, naar Uithoorn werd gereden en ’s avonds terug. Eerst dus met een instructeur, een goedmoedige, zwaarlijvige oudere man, die een plattegrond bij zich had waarop was aangegeven waar de stellingen moesten komen. Maar al na twee dagen oordeelde hij dat we het verder wel onder mijn leiding zonder hem afkonden. En daar had hij gelijk in, want we vormden een vrolijk maar ijverig groepje, waarin mijn leidingl volstond met het aangeven van de begin- en eindtijden van de pauzes.

Tot één van de jongens tijdens een middagpauze aankaartte dat er al een paar maal een drol in de wc-pot was aangetroffen: of de producent ervan in het vervolg zo vriendelijk wilde zijn gewoon door te trekken omdat de anderen echt wel genoeg aan hun eigen stront en stank hadden. Er werd besmuikt gelachen, ook door mij. Maar toen er geen bekentenis volgde, meende ik mijn leidinggevende rol te moeten waarmaken door de dader aan te sporen zo flink te zijn zich te melden. Het leverde een gespannen zwijgen op en nog steeds geen bekentenis, waarna ik me er maar van afmaakte met: wie de schoen past, trekke hem aan. 

Zelf had ik er nooit een drol in de wc aangetroffen. En toen ik er die middag naartoe moest, bleek dat ook weer niet het geval te zijn. Maar door het besprokene dwaalde mijn blik na het doortrekken onwillekeurig nog even naar de wc-pot, waarin ik toen tot mijn schrik wel een enorme drol ontwaarde. Ik had in die tijd een gezonde stoelgang en kennelijk was mijn product aan de zware kant voor het vermogen van de spoeling daar. Gauw trok ik nog een keer door en toen lukte het wegspoelen wel. Met het geluk van de ware leider had ik de dader betrapt, maar de moed het aan de jongens op te biechten ontbrak me. Ik vreesde echter dat die wel zo hun vermoedens hadden.

 

© Coos de Goede

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 1258

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.