Loading...
Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

Columns

Dorst

Een ochtendwandeling door Haarlem heeft mij dorstig gemaakt. Aan de bar van het café is nog één kruk vrij. Voor het middaguur gebruik ik in principe geen alcohol en bestel een frisdrankje. Naast mij staart een man naar een leeg kelkje. Op mijn “goedemorgen”, werpt hij een blik op mijn glaasje prik en schudt zijn hoofd.
“Heb ik ook een tijdje geprobeerd, maar mijn maag kan er niet tegen,” bekent de man.
Ter ondersteuning van deze ontboezeming boert hij binnensmonds om vervolgens de oprisping met een zucht vrij te laten.
“Mijn vrouw vindt dat ik te veel drink. Om haar ter wille te zijn en ons huwelijk wat op te krikken, ben ik een tijdje gestopt en gewacht op ontwenningsverschijnselen. Hartkloppingen, zweten, bevende handen. En, wat denkt u? Niets, helemaal niets! Ik heb al jaren last van een onregelmatige hartslag, zweten doe ik altijd en van beven is geen sprake.”
Demonstratief strekt hij de armen en kijkt triomfantelijk naar twee bewegingloze handen.
“Wat is dan het nut van droog staan?”
Ik haal de schouders op.
“Maar om thuis de vrede te bewaren heb ik uitwegen gevonden. Als ik de boodschappen doe en twee keer per week stofzuig, mag ik ‘s avonds één borreltje drinken. Van het statiegeld, dat ik apart incasseer bij een andere kassa, laat ik hier iedere dag een pikketanissie naar binnen glijden. In de schuur heb ik een fles klare verborgen en ook op zolder staat er eentje verdekt opgesteld.”
Na zijn biecht vraag ik of hij nog dorst heeft, wijzend naar het lege kelkje. Hij knikt, kijkt op zijn horloge en slaat het jonkie in één teug achterover.
“Maar ik moet nu gaan, anders wordt de vrouw achterdochtig. Ik ga straks nog wat knutselen in de schuur en daarna de zolder opruimen.”
Met een knipoog en een klopje op mijn schouder neemt hij afscheid. In de verte slaat een kerkklok 12 uur. Gelukkig maar.

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 485

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.