Column

SCHRIJFACTIVITEIT: COLUMN

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Maximaal 750 woorden

Klik voor meer schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

Door mijn schuld

Publicatie: 20.10.2021 | A Waegeman
Ik heb gisteren 5 boterhammen met choco opgegeten. Vijf! Ze zei het met schaamte en anderzijds triomfantelijk. En laat op de avond!
Probeer je te verzadigen met zoetigheden vlak na het avondeten. En na acht uur niets meer. De dieet consulente in mezelf kwam weer even naar boven. Op monotone toon zoals het een echte consulente betaamt. Al weten we allemaal dat theorie en praktijk ver uit elkaar kunnen liggen. Net zoals gevoel en verstand.
Of een wekelijkse portie waar je niet van mag afwijken, zodat je niet helemaal de dieperik ingaat, ging ik verder. Laat ons zeggen dat het dan eerder andersom is. De pijl of het getal gaat niet de dieperik in. Meestal hoger. Waardoor ons gevoel de dieperik ingaat.
Wekelijks rantsoen aan zoetigheden, ja hoor. Maar als dat dan op is, ga ik aan de boterhammen met choco, ging ze verder.
Ik stond er wat hulpeloos bij. Hoe kon ik haar opvangen. Haar leren omgaan met haar eigen zwaktes en zondigheden.
Och, het waren boterhammen van een klein brood, dat scheelt weer een pak.
"Een pak" was ook hier misschien weer niet de juiste woordkeuze. Wat zeggen ze ook alweer.. Daar is wel wat "pak" aan..damn, mijn woordkeuze alweer. Al viel dat in dit geval keigoed mee. De schuld lag enkel en alleen bij haarzelf, en enkel zij ging haar eigen kruis dragen, verslepen, tot ze er op haar knieën bij neerviel als het moest. Door mijn schuld, door mijn schuld, door mijn grote schuld. Het is er ingeramd van kleinsaf. Toen we bij de zuster zaten en zelfs al veel vroeger. Het is met de paplepel meegegeven. Een pap van volle melk, ongetwijfeld. En een keer onze papbuik vol, tijd om ons over te geven aan de grote schuld.
Want elke deugd moeten we blijkbaar bekopen met schuld achteraf. Wel, ik doe er niet meer aan mee, omdat het leven te kort is. Omdat we, voor de tijd dat we hier op onze wollen sokken nog rond te lopen hebben, ik geen energie meer verspil aan de grote schuldvraag. Genieten zonder schuld maar met volle teugen. Al wordt ook dat niet altijd een gemakkelijke opdracht, want het zit ondertussen in ons DNA.
Dat overdenk ik, terwijl ik de versgekochte doos kersenbonbons in de snoeplade leg.

WAARDERING

HITS:

288

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Commentaar en/of waardering voor dit artikel:

Iedere bezoeker (lid zijn is niet noodzakelijk) kan een waardering geven voor dit artikel! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs.
23.10.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl a.u.b.
Leuk geschreven. En gelijk heb je. Met schuldgevoelens schieten we vaak niets op.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
23.10.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl a.u.b.
Leuk geschreven. En gelijk heb je. Met schuldgevoelens schieten we vaak niets op.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
Naar boven

Ook meedoen aan een schrijfactiviteit? Meedoen is gratis. We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door eerst in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.