Loading...
Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

Columns

Die ruimte moet je elkaar gunnen

Ik, zijnde niet-gelovig, vraag mij hierover – dat wil zeggen: geloof – dikwijls toch dingen af.

Dat komt omdat geloof regelmatig in het nieuws komt. De zaken die mij dan bezighouden hebben meestal betrekking op het hiernamaals. Er zijn veel verschillende geloven en niet allen hebben een hiernamaals in het repertoire. Geloven die zulks niet outilleren bezie ik niet als minder of juist beter, maar ze werpen wat mij betreft minder prangende vragen op.
   Ik hoor u zeggen: Geef eens een voorbeeld van een dergelijke vraag. Dat wil ik best doen, maar tegelijkertijd voel ik aan dat ik dan zo met de deur in huis val, of juist een open deur intrap.

Ik ben een niet-gelovige met een duidelijke drang naar het toelaatbare, in ieder geval in dit leven. Daar bedoel ik mee: ik geloof niet dat er een god, hemel of hel is, maar of dat klopt weet ik natuurlijk ook niet. Degenen die wel geloven kunnen het wat dat betreft net zo goed bij het rechte eind hebben. In dat geval boffen ze enorm.
  Maar nu we toch zo open naar elkaar zijn, nu ja, ik naar u in ieder geval, wil ik één van de dingen die ik me afvraag wel delen. De jongste onderzoeken melden dat er, op aarde alleen al, per dag naar schatting 160.000 mensen sterven. De vraag die ik mijzelf vervolgens stel is deze: hoe streng is de selectie aangaande het hiernamaals dan nog? Bestaat de kans dat bijvoorbeeld een booswicht ertussendoor glipt? Naast de sterfgevallen zijn er namelijk ook nog eens meer dan 300.000 geboortes waar aandacht aan gegeven moet worden. En dan hoort u mij nog niet eens over de kleine ongelukjes, of juist gelukjes waar men de schepper voor aanroept.

Een voor de hand liggende opmerking is dat ik zelf eens zou moeten bidden. Dat heb ik – als kind – wel gedaan, maar de enige persoonlijke aandacht die mij dat toen opleverde was stilte. En geloof me, ik had voldoende aanleiding om te hopen dat die stilte doorbroken werd. Eenmaal was er een jonge, hippe geestelijke die zei, toen ik vroeg hoe God zoveel op één dag kon doen, dat je praten met de schepper kon vergelijken met wanneer 100.000 mensen tegelijk hetzelfde YouTube-filmpje bekeken. Dat werkte toch ook?
  ‘Maar die zien allemaal dezelfde film. Je wilt toch niet suggereren dat God tegen iedereen altijd hetzelfde zegt?’ zei ik.
  ‘Denk je dat de wensen van mensen zoveel verschillen na het lezen van de Bijbel? Bovendien hebben we niet voor niets een aantal standaard-gebeden ontwikkeld, dat neemt ook iets van de werkdruk weg,’ antwoordde hij met een knipoog en liep snel verder.
  Daar werd ik niet veel wijzer van!
  Mijn drang naar het toelaatbare doet me beseffen dat er waarschijnlijk veel gelovige mensen zijn die zich hetzelfde afvragen als ik. Gelukkig! Die ruimte moet je elkaar ook gunnen.
  De hemel, of het hiernamaals, is waar de gelovige het allemaal voor doet. Je werpt je aardse lichaam af en krijgt toegang tot de eeuwigheid. Gerechtigheid is het hoogste goed aldaar, heb ik begrepen. Dat werkt natuurlijk alleen wanneer iedereen dezelfde kaders volgt, maar dat zal dan zo zijn. Rest de vraag wat een dergelijk systeem te bieden heeft voor een afwijkende mening.

Maar in theorie klopt het elk geval. Als iedereen hetzelfde denkt zal er minder verdriet zijn. En hoe prettig is dat, als je weet dat je het tot in de eeuwigheid met elkaar moet uitzingen? Even voor de goede orde: ik heb gelezen dat zelfs moordenaars op die grond niet per se worden geweigerd. Wat als zij hun slachtoffer opnieuw tegen het lijf lopen? Vallen er dan nog harde woorden, voordat men vergiffenis schenkt? En hoe zit dat dan met pedofielen? Nee, ik wil het niet weten! Want wat voor lui er dan nog in de Hel zitten, daar wil je je geen voorstelling van maken; maar in ieder geval weinig moordenaars, mocht dat enige troost geven.
  Voel je dus niet teveel bezwaard wanneer je eens voor het zingen de kerk verlaat of zelfs een zondag overslaat, om te barbecueën bijvoorbeeld. Grote kans dat men dat door de vingers ziet – lijkt mij.

In het begin zul je best dingen missen in het hiernamaals, seks bijvoorbeeld. Maar dat soort gevoelens vervagen na pakweg vijftig jaar heus wel. Dat kan je elke priester of monnik vragen. Slechts de nieuwelingen zullen dat soort zaken oprakelen – misschien is er wel een aparte ruimte voor Zielen Die Nog Niet Alles Van Den Aardse Geneugten Vergeten Zijn, hoewel ik niet weet of je daar het probleem echt mee oplost. Hoe er naar het privacyvraagstuk wordt gekeken weet ik natuurlijk ook niet. Men spreekt vaak over de ziel blootgeven. Echter, als je dat op aarde al niet prettig vond én je bent een beetje preuts aangelegd geeft dat wel ongemakkelijke toestanden.

Ik kan me voorstellen dat een dergelijk iets een aantrekkingskracht op personen uitoefent. En dat dit hen motiveert hun geloof op een ongelofelijke manier uit te diepen. Mij heeft het vooralsnog niet over die streep kunnen trekken, hoezeer ik ook besef dat dat voor een groot deel een persoonlijke invulling betreft.
Maar ja, dat is waar geloven over gaat.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 786
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.