Loading...
Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

Columns

De wasstraat

Elk weekend zijn ze rennend in het bos te vinden; the rich and famous. Althans, naar campingmaatstaven te oordelen kun je dat rustig zeggen. Na half 10 ‘smorgens komen ze in groepjes voorbij. Gebruind, gekleed volgens de laatste mode, mannen met roze vestjes achteloos om hun spierwitte sportbroek geknoopt, zweetband in het blauw gespoelde haar (zodat het zilverwit blijft). Ondertussen verhalend over hun avonturen van afgelopen avond met rondborstige dames, goede wijnen en snelle bolides. Als zo’n groepje me passeert heb ik altijd het gevoel dat ze wat harder gaan praten. Of alsof er een zestal heren - middelbare leeftijd -van een hogere kaste voorbij drentelt. Wel houden ze hun buik nog even wat meer in. Dat dan weer wel.
Bij de wasstraat bij de benzinepomp op woensdag krijg je 50% korting op een wasbeurt. Het was warm, ik stond buiten te wachten, er waren nog twee gegadigden voor mij. Het ene schip stond al onder de douche, het andere vliegdekschip stond als volgende te wachten. Waarom weet ik niet, de auto was spierwit en smetteloos. De eigenaar begon een praatje tegen niemand in het bijzonder. Hij was groot en breed en uiteraard Balibruin getint, en geheel in de stijl van zijn auto, gekleed in een hagelwit overhemd. Hij lachte veel, en je zag dat hier een gelukkig man stond. Hij bazelde een end weg over van alles en nog wat, en ik dagdroomde een end weg over hele andere dingen, terwijl ik hem aankeek, ondertussen een sigaretje rokend. Ondertussen dwaalde zijn ogen af en toe naar mijn ouwe met zuurstokroze, gifgroene en hardblauwe graffiti gespoten, en met eksterstront bedekte Mazdaatje. Om weer terug te keren naar zijn oogverblindende schip. Terwijl hij hem lachend de wasstraat binnen reed, en weer lachend naar buiten liep, spoot het water direct hard tegen het metaal. Hij kletste maar een end door, en lachte zich een bult. Hij was waarschijnlijk erg gelukkig met zichzelf.
Toen het wasprogramma aankondigde dat hij verder op kon stijgen richting Utopia, en ik mijn auto startte om mijn Henkie te parkeren, stapte hij ineens weer uit. Hij was vergeten zijn ramen dicht te doen. Zijn witlederen stoelen waren zeiknat.
Wat me opviel was dat hij het lachend vertelde tegen niemand in het bijzonder. Dat dan weer wel.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 748
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.