Voor schrijvers, door schrijvers

Column

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Columns zijn wat minder uitgebreid en graven doorgaans minder diep dan essays, maar gaan verder dan de meeste cursiefjes.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 593
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

De tand bedriegt de wijsheid

| Annick Waegeman

Een tand speelt me al geruime tijd parten.
Een eerste bezoek, nu ongeveer 2 weken geleden, heeft het probleem niet opgelost. Een tweede bezoek bracht nog geen duidelijkheid.
De vulling zit heel diep. Nog even geduld mevrouw... "Aaa" .antwoordde ik.. Met opengesperde mond en pijnlijk kaakbeen. Ik bedoelde JAaa. Maar de "J" wil nóóit mee in zulke situaties. Als je niet echt een idee hebt wanneer je je soms belachelijk voelt tegenover je medemens, denk dan terug aan momenten als deze. Als er dan ook nog een zuiger aan je lip hangt, een fixerende muilkorf op je opengesperde bek zit, overdekt met een latex lapje die bijna je adem afsluit, is het plaatje helemaal compleet.
Na de behandeling kreeg ik het verdict dat er nog wel een risico bestond dat ik nog niet van mijn pijn zou verlost zijn. Ze had heel dicht tegen de zenuw moeten werken. De volgende stap is trekken of ontzenuwen...De moed zakte in mijn schoenen. Je verwacht pijnloos terug te keren van een tandarts maar het tegendeel was waar.
Ik werd doorgestuurd want het was niet duidelijk welke tand het exact was die de pijn, in ondertussen zowat heel mijn kaak, veroorzaakte.
Hier zat ik dan. Met veel stress in een stille wachtzaal.Je hoorde bij wijze van spreken mijn tanden kreunen van de pijn.In wacht om ontzenuwd te worden... of getrokken. Gelukkig ben ik een vrouw. Want bij het over lezen kwam dit ietwat anders over. Maar dat doet hier nu niet terzake. Op de achtergrond enkel het relaxerende geluid van boren en zuigers. Alleen maar om de spanning nog wat meer op te drijven, zo leek het. Een cabinet van de tandarts mag voor mijn part extra geluidisolatie krijgen. En heel heel luide muziek in de wachtzaal. 
Waarom kiest iemand zo een beroep, vroeg ik me af. De enige reden die ik kon bedenken was dat het goed verdient.
Het is mijn beurt. Neem maar plaats in de zetel. Daar gaan we weer.
We moeten ons weer overgeven aan een totaal vreemde die ongestoord in je bek mag kijken en wroeten. En vertrouwen hebben dat alles goed komt. Een klopje op tand één, twee en drie maakte niet echt verschil.
Tot een ijskoud doekje tegen mijn wijsheidstand werd geduwd. Toen was het heel duidelijk.
Hij moest eruit en liefst zo snel mogelijk. Wijsheidstanden staan daar maar zijn tot weinig nut meer. Een cadeau van onze voorouders die ze toen nog nodig hadden om hun rauwe vleeswaren te malen.
  Klein hartje en een grote tang. Wellicht niet zo groot maar als het probleem uitvergroot wordt ziet een mens alles groter.
Een beetje wringen en draaien en voilà, het stukje miserie was eruit.
Ik kon mijn geluk niet op dat het zo snel achter de rug was en liet dat ook merken. Het was voorbij. Gedaan pijn, pijnstillers en slapeloze nachten.
Een wijsheidstand minder maar een inzicht rijker want tandartsen die hun werk goed doen zijn helden! Nu weet ik weer waarom ze het doen.

Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Je waardering voor een artikel

Hits: 394

(De gemiddelde waardering is 3 door 2 stem(-men)

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Tags: Columns
Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

Bonbon

Geschreven door Han Maas. Geplaatst in Kort verhaal.
Een appetijtelijk gezicht vind ik het niet, die niezende of hoestende oude man op dat blik met een zakdoek voor zijn gezicht. Of liever gezegd, hield hij die zakdoek maar g...
Actuele Top 3 van deze rubriek

Aan de basis

24, mrt, 2020 Eelco Visser

Dichtbij en veraf

29, apr, 2020 Eelco Visser

Er zijn erger dingen dan dat

03, apr, 2020 Annick Waegeman
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!