Column

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
De tekst mag niet meer dan 750 woorden bevatten.

Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

102 Hits

Publicatie op:
De meeste dromen zijn bedrog
De meeste dromen zijn bedrog...maar als ik wakker word
 
Ik droom over driftige kinderhandjes spelend met zandkastelen. Val met mijn ogen op hun gezichten die eruitzien als pixels. Ik probeer ze aan te raken met mijn blik. Want mijn handen doen het niet. Die zitten vastgeketend aan het koraal. Huidjes teer als zandkorrels schuren langs het kabbelende water. Ik voel de schelpen snijden in mijn been. En de golven die me naar beneden trekken bij iedere beweging. Ruisen door mijn oor, bijten in mijn huid. Er wordt gefluisterd door een kracht groter dan mijzelf. Het is er donker en koud. Plots verslik ik me in het zoute water. Eerst mijn keel dan mijn neus. Mijn holtes voelen droog als een woestijn. Ik schraap mijn stem voordat het te laat is. Roep om hulp. Maar niemand die mij hoort.
Toen ik heel eventjes omhoog kwam zag ik twee jeugdvriendinnen. Ze stonden met hun blote voeten in het blakende zand dat door de zon veranderde in goud. Hun buiken groot en rond. Ik kon voelen hoe het ribbelige zand zich als een kronkelige slang onder hun voeten schuilhield. Mijn lijf voelde zwaar en vermoeid door het zwemmen tegen de stroom in. Ik riep en ik vroeg of ze oké waren. Ze lachten en liepen door. Ik was angstig maar bovenal verbaasd dat ze zo kalm bleven.
Toen ik wakker werd voelde ik een rusteloosheid groeien dat mij vroeg om te handelen. Maar waarnaar? Ik reed naar het bos trok mijn schoenen uit. Snoof aan het zand. Het rook er muf en nat. De lucht drukkend en donker. In mijn broekzak trilt het. Een appje met een foto van een pasgeboren kind. De jeugdvriendinnen uit mijn droom waren tegelijkertijd zwanger. Mijn moeder die vreemd stond te kijken toen ik zei dat sommige dromen toch echt geen bedrog waren. De test die negatief was. Dat is je levendige fantasie, wat anders?
Maar mijn dromen dringen zich op als een tijdmachine. Alleen ik die nog moest aankomen op de juiste bestemming. Ik dichte los op kinderen en moeders. Waar kwamen al die beelden toch vandaan? Dat is de zelfvervullende voorspelling zei mijn moeder.
De dagen werden korter, de tijd die plots insloeg als een bom. Ik die niet meer menstrueerde. Ik die wakker werd van een vreemde mannenstem die STAMINA riep. Was het god die mij vroeg te ontwaken? Ben ik een gevallen engel met een verwaarloosd bewustzijn? Waarom sliep ik op de bank? Was ik wel thuis? Mijn lichaam wel het mijne? Sterker dan ooit raapte ik mijn moed bij elkaar, pakte mijn telefoon en kwam via google uit op het mentale uithoudingsvermogen. Maarja voor wie? Had ik het ergens onderbewust opgeslagen dat Latijn? Doorgedraaide hormonen? Ik sloot me op in het toilet. Twee dikke strepen. Mijn lijf dat zich had klaargemaakt voor iets waar het zo klaar voor was.Mijn dromen werden levendiger. Ik waaide mijn gedachte uit. Wat is dat toch met die blijvende ruis?
Mijn STAMINA bleef achter in de medische kliniek. Voor sommigen een mooie droom die werkelijkheid wordt. Voor mij een nachtmerrie die te vroeg kwam aanwaaien.
 
Noot van de schrijver:Ik ontvang graag feedback

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen review mogelijkheid.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "De meeste dromen zijn bedrog"

© Désirée van Blitterswijk
01.04.21
Feedback:
Met plezier gelezen, maar qua stijl vind ik het meer een kort verhaal dan een column.
  • Schrijfkwaliteit
    4.0/5
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig

In elke boekenwinkel