Column

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
De tekst mag niet meer dan 750 woorden bevatten.

Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

360 Hits

Publicatie op:
De koninklijke Haagse Kiloknaller

Twee chimpansees ontsnappen uit hun verblijf door een menselijke fout: de deur was niet goed gesloten. Verdoven duurt te lang dus krijgen de arme dieren als beloning voor het jarenlang aapjes kijken de kogel. Kon dat niet anders? Sowieso hadden deze dieren nooit in gevangenschap mogen verblijven. Dieren horen in het wild; dat blijkt wel, anders waren ze niet ontsnapt. Dierentuinen zijn benauwend uit de tijd.

Tientallen konikpaarden uit de Oostvaardersplassen worden geslacht. Kan dat niet anders? Een menselijke fout, want de paarden zijn er niet zomaar gekomen: ‘Kom jongens, laten we naar de Oostvaardersplassen gaan. Leuk met die herten.’ 

Het wordt een beetje druk, maar dat geldt eveneens voor mensen in het overbevolkte Nederland. Die worden ook niet geslacht.

Het paardenvlees wordt wel voor consumptie gebruikt. Er is vast een slager te vinden die het als rundvlees wil verkopen, want paardenvlees… te edel of te minderwaardig om te eten. Zo tegenstrijdig is het, net als de ’plezierjacht’. Dat vindt de ietwat corpulente Kiloknaller uit Den Haag niet. Voor de komende maanden heeft hij het koninklijk domein bij Paleis Het Loo afgezet, wat hemzelf niet is gebeurd ondanks zijn omstreden vakantie in Griekenland.

Een beetje plezier moet hij toch hebben nu hij zich in Lech niet op ski’s kan voortbewegen. En stel dat het streng gaat vriezen, dan nog komt er geen Elfstedentocht waarin hij ergens halverwege door lijfwachten op het ijs wordt gehesen. Zoals toen, tot ongenoegen van menig wel goedgetrainde schaatser die door het ontbreken van blauw bloed niet startgerechtigd was.

Wat overblijft is een ‘binnenlandse’ vakantie naar de Antillen. Maar de kans dat daar sneeuw ligt, is veel kleiner dan de kans dat de monarchie over dertig jaar nog bestaat.

Dus wordt het jagen, zoals het hem is geleerd door opa Bernhard. Die als president van het Wereld Natuur Fonds met plezier olifanten en zebra’s doodschoot. Tegenstrijdig? Ja, alsof je collecteert voor de blinden en ze vervolgens op het zebrapad doodrijdt.

De Kiloknaller kan nu zijn dochters het ‘plezier’ leren, als ze tenminste uit Griekenland zijn teruggekeerd, in een niet-overvol vliegtuig – hun Argentijnse opa had daar zo zijn methodes voor.

Of misschien een dagje schieten met christen Arie Slob? Mannen onder elkaar. Dan wel. Het hijgend hert zal de jacht niet ontkomen. Een groot stuk ervan voor de vrouw van de Kiloknaller: ‘Max, haal je de hagel eruit? Ik moet uitkijken voor mijn kroon.’


Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen review mogelijkheid.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "De koninklijke Haagse Kiloknaller"

© Han Maas
19.11.20
Feedback:
Inhoudelijk helemaal eens maar voor mij op ten duur overvloedig.
Uiteraard ethisch onjuist om mensen net als vossen (of paarden in dit geval) te schieten maar Moeder natuur weet wel raad met die overbevolkte aardkloot, zie daar virus 1 t/m 999
  • Schrijfkwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
12.11.20
Feedback:
Wel aardig. Een beetje leeglopen he :-)?
  • Schrijfkwaliteit
    3.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

In elke boekenwinkel: