Columns

Columns op Schrijverspunt
  • Columns op Schrijverspunt
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
  • Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)

The real State of the Union - 2

Deel 2

Overdrijven is ook een vak. In vrijwel alles worden niet natuurlijk bestaande gradaties aangebracht. Hier is de bedreiging van de kernwaarden der democratie door de één een bedreiging genoemd, de ander heeft het over een ernstige bedreiging en weer een ander over een enorme bedreiging, met allerlei superlatieven om het nóg ernstiger te maken.
Maar het blijft een bedreiging, altijd ernstig genoeg in onze samenleving.

Die gradaties maakt dat leden van de regering elkaar in het harnas jagen, zodanig zelfs dat er aangiftes worden gedaan tegen elkaar! Ik krijg hiervan niet een hosanna-gevoel dat we zo goed geregeerd worden. Integendeel! De indruk is dat we geleid worden door prutsers die toevalligerwijze in de regering terecht zijn gekomen en vandaaruit de burgerbevolking koeioneert als een ware machtswellusteling(e), losgeschoten en doorgeschoten. En het volk reageert er serieus op, maar zou eigenlijk nieuwe verkiezingen moeten verlangen.

De overheid schrijft dat we in Nederland alleen een goede samenleving kunnen hebben als we rekening houden met elkaar. Dat schort er wel eens aan, in alle rangen en standen, kernwaarden of niet.

“Kernwaarden van de democratie”, het geeft een beladen gevoel als zou iedereen dit moeten weten en er naar handelen. Onze democratie bestaat uit het mogen kiezen van personen die bepaalde waarden voorstaan en die men het gunt ons te leiden. Zulke personen zouden een zeer brede visie moeten hebben en intelligente flexibiliteit moeten tonen in het oplossen van problemen; zij hebben de hoogst mogelijke opleiding genoten en bogen op ervaring in het bedrijfsleven en in de samenleving, althans zo verwacht men, en mag men verwachten.

Maar is dat ook zo in onze huidige democratische rechtsstaat?

Zodra de mensen zijn verkozen gedragen zij zich opeens heel anders, doen en laten wat ze willen en komen hun gemaakte afspraken niet meer na – maar dat was niet de bedoeling! En nu zit je eraan vast voor een paar jaar! Ik vind van de meesten in onze regering dat ze vooral onzin uitkramen en naderhand genuanceerder pogen om dat gemis aan primaire visie weer recht te breien, ongetwijfeld ingegeven door anderen. Er wordt veel te veel gesproken vanuit de onderbuik, want tenslotte moet ook de regering een afspiegeling zijn van onze samenleving (een politieagente met een hoofddoekje, volkomen doorgeslagen), een belachelijk principe natuurlijk want het merendeel van de bevolking is van een veel lager intellectueel niveau, of, zo zou het moeten zijn, en die zou dan de regering moeten vormen – misschien is het ook al wel zo.
Het motto gelijkheid is doorgeslagen, want er is geen gelijkheid tussen man en vrouw; ze verschillen tot in de chromosomen! Wél moet er in alle redelijkheid gelijke behandeling zijn, wat niet wil zeggen dat hun aantallen gelijk moeten zijn in allerlei vormen van bestuur. Mannen regeren vanuit hun testosteron, met meer agressie, gebaseerd op feiten; vrouwen regeren vanuit hun oestrogenen, gebaseerd op het oermoedergevoel; het zit gewoon in de genen! Van gelijkheid is geen sprake maar wegens de doorgeschoten gelijke behandeling zijn er meer vrouwen in posities gemanoeuvreerd die men eerder niet voor mogelijk hield, zodanig dat zij de overhand hebben. Met alle gevolgen van dien. Regeren vanuit de onderbuik is nu dermate ingeburgerd dat niemand zich meer daarover verbaasd, geïndoctrineerd, wat echter wel de democratie ondermijnt.

De wereld staat op z’n kop met vrouwen aan de top.
Maar wat is dit nu? Is meneer Sneer aan het discrimineren?

Nee, dat is niet de bedoeling, maar ook hier moet man en paard genoemd worden, met de juiste argumentering. En die is hier verborgen beschreven: er is geen sprake van democratie als er geen behoorlijk bestuur is! En juist dat is het gevolg van al dat onderbuik-gedoe, bagatelliseren en wegkijken bij problemen zonder de feiten te willen zien, laat staan benoemen of aanpakken. Te weinig informatie bedreigt de democratie, en het verkondigen van onderbuikgevoelens is niet informatief! Slechts uit bestuursrechtelijke incompetentie wordt de democratie en de kernwaarden om zeep geholpen wegens zeer gebrekkig leiderschap en bestuurlijke kwaliteiten van die leidsters. En natuurlijk is dat meest linksgeoriënteerd, want dat past in het plaatje van die incompetentie: “Ja, nee, natuurlijk, ik heb zoiets van: we moeten de discussie openhouden”. Goed bestuur is dat niet, dat is: “we moeten besluiten nemen die de normen en waarden van de samenleving garanderen”.
En dat zie ik niet gebeuren. De genomen besluiten komen uit de onderbuik en betreffen de persoonlijke visie van een incompetente leidster: de kernwaarden van onze samenleving worden dan diep aangetast. Niets vrijheid en gelijkheid! Weg democratie, burgerrechten, rechtsstaat, solidariteit.

Natuurlijk heeft dat tot de reactie geleid van de opkomst van het “populisme”, want als vrouwelijk links iets in de weg wordt gelegd komt er een tsunami van woorden over je heen die je hun gelijk moet inpeperen. Een bekend fenomeen in menig huishouden en een veelvuldige reden tot echtscheiding in een gemengd huwelijk.

In de regering is het niet anders, al is het daar wel een wil opleggen aan de bevolking die in hun hart snapt dat het niet klopt, maar de vinger er nog niet echt op kan leggen. Misschien dat zij hiermee tot een dieper inzicht komen en ook dat wij Nederlanders recht hebben op goed leiderschap en goed bestuur.

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 305
(Gemiddelde waardering 4 met 2 waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Alle gepubliceerde inzendingen

Geef een waardering voor een artikel
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Hoogste beoordeelding:

Schrijfwedstrijden

Water & Dorst

Je tong als leer, je stem schor en je hoofd daas. Je snakt, je hunkert, je wil! Verlossing. De oase die opdoemt uit de winderige zandvlakte die Dagelijks Leven heet. Je eigenste schrijftafel! De…

Boekentip

Top 10 : Meest gelezen

BookBuster