• Columns

    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
  • Meedoen?

    Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Beoordelen

    Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!
    Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Column

Jouw column hier toevoegen?

De ideale(n) puber

Van kleins af aan ben ik bezig geweest met milieuzaken en natuur. Ik was zo’n meisje dat zieke vogels mee naar huis nam. Later werd ik vegetariër (zo’n hele strenge) en kocht mijn spulletjes het liefst tweedehands. Toen ik ouder werd, en moeder, maakten drukte en gemak mij tot een meer gemiddeld mens. Ik at vlees, vond het lekker, kocht goedkope kleding uit discutabele winkels omdat de kinderen harder groeiden dan mijn portemonnee aankon. Toch bleef het milieu me aan het hart gaan en ik probeerde mijn ecologische voetstap zo klein mogelijk te houden. En sinds ik vrijgezel ben, heb ik het vegetarisch eten en mijn zorg om het milieu weer in ere hersteld.

Mijn kinderen daarentegen zijn echt producten van de hedendaags consumptiemaatschappij. Toen ze klein waren kon ik ze nog wel een klein beetje milieubewust houden, maar al ras vervreemdden ze in dat opzicht van mij. Met hun eerste kleedgeld renden ze naar de Primark, want dan hadden ze nog geld over voor zo’n grot bak plofkip bij de KFC. Op vakantie gaan ze het liefst ver weg en met het vliegtuig en in de zomer zouden ze geen enkel bezwaar hebben tegen twee keer barbecue in de week. Ik hef nog steeds het belerende vingertje, maar ik krijg er enkel rollende ogen voor terug.

Mijn verbazing was dan ook groot toen de heren twee weken geleden aankondigden dat ze gingen demonstreren voor het milieu.

‘Jullie moeten dan wel echt gaan, het is niet als gratis vrije dag bedoeld,’ waarschuwde ik nog. Ze deden verontwaardigd.

‘We vinden het milieu heel belangrijk hoor!’ riep de oudste. ‘Wij krijgen straks de rekening gepresenteerd.’

Daar had hij een punt, vond ik. En ik schreef een mail naar de verzuimcoördinator om mijn fiat te geven.

Sindsdien houd ik ze aan hun nieuw verworven ideaal. Als ze de mist ingaan, help ik ze een beetje. Toen er bijvoorbeeld weer een pakketje met kleding werd bezorgd, vroeg ik vriendelijk of ze wisten wat het bedrijf doet aan het milieu. De oudste keek me verbaasd aan, daar had hij nog nooit bij stilgestaan. En daar ging de demonstratie eigenlijk ook niet om, legde hij me uit. Het was om grote bedrijven op hun verantwoordelijkheid te wijzen.

Ik rekte me uit en ging op mijn stokpaardje zitten. Oreerde over eigen verantwoordelijkheid, bij jezelf beginnen, bij bedrijven kopen die het wel goed doen.

Mijn zoon ging recht zitten en zei met iets van triomf in zijn stem: ‘Ik heb weleens op een site gekeken met milieuvriendelijke kleding, hoor. Maar die kleren zijn gewoon niet mooi.’

Weer had hij een punt, vond ik. Er is veel lelijkheid te vinden in de biologische kledinghoek. (Hoewel ik in deze wel recht moet doen aan mijn mud-jeans. Die zijn fantastisch) En om nou als puber te kiezen voor bewuste lelijkheid terwijl er onverschillige schoonheid te koop is, is misschien ook wel teveel gevraagd. Toch zag ik aan hem dat hij erover aan het nadenken was.

Afgelopen week togen ze met hun kameraden naar Den Haag. Het was leuk geweest, vertelden ze na afloop. En nee, ze hadden Mark Rutte niet gezien. En nee, ze waren niet naar Macdonalds geweest na afloop, zoals heel veel scholieren wel gedaan hadden. Zij hadden een stapel boterhammen en fruit meegenomen naar de demonstratie. Niet in een plastic zakje, maar in een broodtrommel.

 

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 367
(De gemiddelde waardering is 5 door 2 stem(-men)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Inzendingen in deze rubriek:

Hoogste beoordeling

Top 3 : De laatste 3 maanden

Top 3 : Totaal

Meeste hits

Top 3 : De laatste 3 maanden

Top 3 : Totaal

Meer schrijfactiviteiten

De schrijfopdracht. Net iets lastiger...

Maar een schrijfopdracht is ook leuk en spannend.Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een…

Jouw verhaal gratis als BookBuster?

Door BookBuster krijgen minder bekende schrijvers een serieuze kans. BookBuster is een project van Schrijverspunt om (nog) minder bekende schrijvers een publicatiekans te geven. Het is de manier om…

Blog: Jouw persoonlijk platform

Een blog is een online plek waar je onder eigen controle content kunt publiceren en waar je een bepaalde groep mensen mee aanspreekt. Het is een is een persoonlijk dagboek op een website dat…