Voor schrijvers, door schrijvers
  • Columns

    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
  • Meedoen?

    Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Beoordelen

    Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!
    Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Column

Jouw column hier toevoegen?

De grijze golfbreker

De regulering van oude babyboomers.

Frappant te zien dat oude babyboomers, die levenslang hun eigen boontjes dopten en voor zichzelf zorgden in een behoeftige staat komen te verkeren waarin hulp gewenst of noodzakelijk is.
Die hulp varieert van fysieke hulp bij vrijwel alles wat met gewoon leven te maken heeft, tot geestelijke hulp, want dat lange leven zit vol emotionele gebeurtenissen zoals het verlies van de partner of misschien zelfs een kind, maar ook is de noodzaak van het vragen om fysieke hulp al reden genoeg om diep in de geestelijke put te geraken.

Nieuwe knieën en heupen gaan als broodjes over de toonbank, maar ook de diagnose “kanker” heeft een flinke invloed op de psyche. En ontloop je dat alles dan is een blik in de spiegel voldoende om de lelijkheid van het ouder worden op je te laten inwerken. Nee, je wordt er niet knapper op als de leeftijd gaat meespelen. Die vermaledijde loopstok is al een teken dat je hulpbehoevend begin te worden, laat staan als je een rollator moet gebruiken.

Financieel gaat het veelal wel goed, al blijft het onbegrijpelijk dat het geld dat lang is opgespaard voor de pensionering niet zonder discussie wordt teruggegeven. Het wordt nu beheerd door jongeren die deze berg geld wil behouden voor hún oude dag, dus is het zaak de uitbetalingen beargumenteerd te beknotten, zodat die oudjes berusten in de gedachte dat ze minder krijgen dan gedacht en het geen wet van Meden en Perzen is dat die uitbetalingen zullen doorgaan zodat er ook wat overblijft voor latere oudjes die niet zo goed hebben kunnen sparen. Het zou dus goed uitkomen als er minder van die oudjes waren …..

De kosten van de gezondheidszorg zijn astronomisch gestegen, al snapt niemand precies waarom, maar we zien wel een flinke overhead die zichzelf goed heeft bedeeld: net in het pak, dure auto’s, mooi huis in een rustige buurt, ga maar door. Tenslotte hebben ze een grote (gedeelde) verantwoordelijkheid en dat moet betaald worden. De pot is nog vol zat, dus niet mekken!

Die operaties aan knieën en heupen lopen de spuigaten uit en kosten veel tijd en ruimte om uit te voeren. Zo’n ziekenhuis is toch ook geen hotel, dus nieuwe knie er in en lopend de deur uit naar de bus en thuis zie je maar hoe je het verder rooit. Paracetamolletje en je gaat als een haas. En de jonge bestuurders bedenken dagenlang hoe ze die kosten kunnen verlagen en de service uitkleden tegen meer betaling. En het lukt, ze komen ermee weg!

Maar ze denken verder: misschien moeten we vanaf 65 jaar eerst kijken of zo’n oudje nog goed genoeg is om zo’n nieuwe knie te krijgen, want sommigen, die rokende harde werkers in de bouw of stratenmakers die hun lichaam hebben versleten met zwaar werk en ’s avonds alleen maar veel bier gebruikten om hun bloemkool weg te spoelen, zijn op die leeftijd fysiek al veel ouder en strompelen door de straat. Hij heeft niet zo lang meer te gaan, dus beter geen nieuwe knie en hem lekker thuis in zijn achtertuin laten zitten, biertje erbij, een proost leven! Die directeur, met 70 jaar nog gemakkelijk een rondje door de heuvelen van Luxemburg loopt, opgegroeid in een schone werkomgeving, meest achter een bureau en ’s avonds een glaasje Franse wijn bij het diner van zalm en salades, heeft nog heel wat jaartjes voor de boeg, dus als hij een nieuwe knie nodig heeft krijgt hij die natuurlijk.

Er zijn altijd zielepoten die in een verzorgingshuis terechtkomen en een verder uitzichtloos leven zullen leiden door dementie en ander ongemak waardoor ze intensieve verzorging nodig hebben. Dát is kostbaar! Zo’n €100.000 per bewoner per jaar wordt er gerekend! Dát moet drastisch aangepakt gaan worden, want de toestroom is hoog en dus moet de uitstroom wat worden geholpen.

Daar hebben de jonge bestuurders wat op gevonden!
Die demente oudjes zijn soms zo luidruchtig, lopen met volle strontluiers rond en bevuilen alles maar, ze schreeuwen tegen alles en iedereen en de afdeling is zo onrustig geworden, dat de verpleegkundigen er stress van ondervinden, ach arme. Weet je wat, we geven ze kalmerende pillen, dat helpt. En anders geven we nog wat meer. Maar de bijwerkingen zijn schadelijk op die leeftijd en hun gezondheid holt achteruit, zodat ze met een week of twee, drie toch wel richting crematorium kunnen. De familie had geen idee dat het zo snel kon gaan maar accepteren de “natuurlijke dood”, wat eigenlijk gewoonweg “natuurlijk dood (door een overdosis slechte medicijnen)”. Dat maakt ruimte voor de volgende, misschien wat rustiger oudje.

Er zijn er nóg veel te veel! De holocaust gaf ook veel verlichting in de drukte van ongewenste medeburgers, dus dat kan hier toch ook. Dat het pure moord met voorbedachten rade is, daaraan gaat men gemakshalve voorbij. Zolang er niemand klaagt heiligt het doel de middelen. De wereld is vol genoeg.

Ik denk dat de jongeren graag snel wat meer ruimte wil hebben, ook financieel, maar dat we zo diep zijn gezakt dat dit ongestraft kan plaatsvinden. Maar ja, de demente oudjes zijn niet verenigd in de vakbond, dus groepsgewijs hebben ze niet zoveel meer in te brengen. Afhankelijk van je gezondheid sta je gewoonweg op de nominatie om geruimd te worden, de één vroeger, een ander wat later, maar je komt aan de beurt.

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 528
(De gemiddelde waardering is 4.5 door 2 stem(-men)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Inzendingen in deze rubriek:

Hoogste beoordeling

Top 3 : De laatste 3 maanden

Top 3 : Totaal

Meeste hits

Top 3 : De laatste 3 maanden

Top 3 : Totaal

Meer schrijfactiviteiten

Poëzie lezen of publiceren?

Poëzie is de kunst van het dichten. Ook is poëzie een verzamelnaam voor gedichten en verzen. Poëzie is een taaluiting waarbij een grote nadruk ligt op vorm, klank en beeldspraak. Het geheel is meer…

Blog: Jouw persoonlijk platform

Een blog is een online plek waar je onder eigen controle content kunt publiceren en waar je een bepaalde groep mensen mee aanspreekt. Het is een is een persoonlijk dagboek op een website dat…