Columns

Columns op Schrijverspunt
  • Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. FTbannerEen columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
  • Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)

GEEN MAN-CIPATIE

Sinds ik me wat meer in deze samenleving beweeg, tenslotte heb ik een zee van tijd na een tijd van werken op zee, krijg ik steeds meer een beklemmend gevoel op de borst. Mevrouw Sneer stuurde me al naar de huisarts, een vrouw, die niets anders kon constateren dat ik kerngezond was, beter zelfs dan ik met mijn vergane Bourgondische levensstijl had mogen verwachten. De beklemming werd ernstiger; ik heb een schuld- gevoel aangepraat gekregen, ingepeperd feitelijk.

Thuisgekomen vroeg mijn echtgenote me naar het resultaat van het doktersbezoek.
“Ik moet bekennen, dat die beklemming niet overgaat; het is chronisch, en ik mag van geluk spreken dat ik er nog mag zijn, want ik heb roofbouw gepleegd op mijn lichaam. Gelukkig is mijn geest nog redelijk intact”, antwoordde ik haar, “maar, ik vrees het ergste, want ik ben niet doorverwezen naar de specialist, ik heb geen medicijnen voorgeschreven gekregen en ik hoef ook niet meer terug te komen. Ik moet er dus mee leren leven.”“Ik begrijp het”, zei ze, wat mij onmogelijk leek.“Wat moet ik ermee doen dan?”, vraag ik.“Neem wat rust, minder hooi op de vork, ga wat lezen, kijk TV. Ook berusting doet wonderen”. Al die dingen die niet bij me pasten zouden goed voor me zijn; dat gaat er niet in.“Ok, ik zal deze middag daarover eens nadenken”. zei ik, ook om verdere opmerkingen te vermijden, maar was daarmee natuurlijk allang begonnen.

Ik heb mijn werkzame leven op de wilde vaart doorgemaakt wat mij veel vrijheid gaf, zowel op het schip als thuis gedurende het verlof, maar ook was het zware arbeid die je lichaam kapot kan maken als je jezelf niet in acht nam, en dat had ik altijd wél gedaan! Niet “in elk stadje een ander schatje”, niet in elke haven naar de kroeg lopen, er compleet dronken weer uitrollen en de volgende dag met een enorme kater weer aan het werk. Ik heb er velen meegemaakt die dat hebben moeten bezuren, maar ik deed niet mee aan die gekte. Ik denk dat ik daarom nog zo “kerngezond” ben, zij het dan dat het “beter is dan ik had mogen verwachten”.

En vooral dát zit me dwars. Hoe komt zij dáárop, als ik bij haar kom wegens een beklemming op de borst? Werd ik tot een stereotype zeeman bestempeld en verwachtte zij dat ik wél hetzelfde als mijn ex-collegae had gedaan, collegae die nu vrijwel allemaal Huize Avondlicht achter zich hadden gelaten? Tot die conclusie kwam ik wel, al zat er geen logica achter, hoe diep ik er ook over nadacht.

En opeens wist ik het! Eureka! Zij is een vrouw! Stereotyperen, geen logica, berusting voor de ander willen, natuurlijk!
Ik heb levenslang in een mannenwereld geleefd. En nu dat voorbij is moet ik eraan geloven om samen met vrouwen te leven, vrouwen die zichzelf als gelijke van mannen beschouwen, maar vaak ook boven mannen willen staan. Maar toch niet bij een zeeman!

Ik had er al eerder over nagedacht en was tot de conclusie gekomen dat vrouwen in vrijwel alles verschillen van mannen en dus nimmer hun gelijke konden zijn. Maar nu ondervind ik aan den lijve dat vrouwen daar toch heel anders over denken! De Dolle Mina’s van vroeger streefden, terecht, naar gelijke behandeling, en dat is toch in alle redelijkheid wel gelukt, maar nu het zeemansleven achter me ligt merk ik dat vrouwen drukdoende zijn de mannen voorbij te streven en hen de baas worden. Niets gelijke behandeling! De baas zijn over mannen, dat is het ware doel!Dit doorgeslagen doel van de Dolle Mina’s begint me te omgorden, dé oorzaak van mijn beklemmende gevoel. Ik ben geen baas meer in eigen buik! Ik leef bij de gratie van het oordeel van vrouwen! Mijn vrijheid is me ontnomen! Overgeleverd aan de grillen van vrouwen, aan vrouwenlogica!“

De enige pil die je daartegen nog kan beschermen is de pil voor een voltooid leven”, kwam in me op. Wat een sombere dag om dit te ontdekken en te realiseren dat dit je lot is voor de rest van je aardse bestaan! Was mijn schip altijd blijven drijven op het geweld van de oceanen, nu komen de golven van zeer onregelmatige maar onvermijdelijke anti-logica van vrouwen als een woeste branding over me heen. De feiten, die dingen waarop je steevast kon bouwen, zijn verruild door de subjectiviteit van vaak moederlijke gevoelens waar geen speld tussen te krijgen is. En waag het niet in twijfel te trekken want dan komen die golven metershoog over je heen.

Overal kom je de gevolgen van de doorgeslagen Dolle Mina’s tegen, maar vooral in die aangelegenheden die de samenleving beroeren, zoals bijvoorbeeld in de zorg. Huize Avondlicht: daar zit geen man bij, de scholen: overwoekerd door vrouwen of als het een man is dan mag deze aangemerkt worden als vrouwelijk gender-neutraal, de ambtenarenwereld – overwegend vrouwelijk. Alleen in echte mannenberoepen kom je sporadisch een vrouw tegen, maar ook daar is er een kentering, zelfs op een schip.

Mijn vrouw kijkt me begripvol aan en zegt: “Je leek even te dutten, maar nu zie ik dat je hebt nagedacht en begrijpt waar je beklemming vandaan komt.”“Ja, ik weet het nu. Hoelang zijn we ook alweer getrouwd …..?”
Mijn schuldgevoel is verdwenen, maar van berusting is geen sprake. De strijdbijl is opgegraven voor een ongelijke strijd.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 337
(Gemiddelde waardering 4 met 2 waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Top 10: Hoogste beoordeelding in deze rubriek

Top 10 : Meest gelezen in deze rubriek

Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Recente inzendingen voor schrijfactiviteiten met een hoge waardering van bezoekers.

Kortsluiting

okt 26, 2019 Schrijfopdracht Connie van Vuuren

DOOR WINTERMAGIE BEVANGEN

okt 30, 2019 Poëzie Rebelle van Reymerswael, schrijfgek

Het pluizenvisioen

nov 05, 2019 Column Reinder Veelinx

De pedante Peugeot

nov 01, 2019 Cursiefje Dorine Van der Marel

Meer schrijfactiviteiten