Voor schrijvers, door schrijvers

Column

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Columns zijn wat minder uitgebreid en graven doorgaans minder diep dan essays, maar gaan verder dan de meeste cursiefjes.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 597
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

De boer is stoer

| Christina Koning

De boer is stoer. Zo heb ik gemerkt. Onlangs heb ik een aantal dagen deel mogen uitmaken van het boerenleven. De melkveehouderij. Fantastisch. In mijn eigen provincie. Aan de overkant. Het boerenland. Met een heel eigen zienswijze. En een heel eigen dialect. Grappig. Het Westerkwartier. Mooi. Mooie omgeving. Stralend. Het Westerkwartier ademt. Het Westerkwartier ademt volledige rust uit. Rust bij de boer. Geheel onbekend ben ik niet met het boerenleven. Vaak. Heel vaak. Heel vaak waren we, en daarmee bedoel ik mijn zusje en ik, te vinden op de boerderij van mijn opa en oma. Ook in mijn eigen provincie. Groningen. Tussen Noordbroek en Siddeburen. Het Veen. Op het veen. In Siddebuursterveen. Daar heb ik een groot aantal voetstappen liggen. Als kind. Daar bewaar ik goede herinneringen aan. Voelde me daar goed. Voelde me daar altijd gelukkig. En gisteren was ik er weer. Op de boerderij. In het Westerkwartier. Heel even voelde ik me weer het achtjarig meisje dat ik ooit was. Compleet met doedommels (= Gronings voor 'lisdodde - rietplant met sigaarvormige bloei) en boterbloemen. Bloemen waarvan we meters ketting in elkaar konden rijgen. Geweldig. En over gisteren. Hooien. Op het veld. Het hooi was reeds tot pakken geperst. Als heuse legoblokjes lagen de pakken verspreid over het land. Die Christientje toch! Met vier stoere mannen, variërend in de leeftijd van 18 tot 56, op stap. In het hooi. Gezellig. Alle zorgen verdwenen als sneeuw voor de zon. De zon. De zon scheen. Volop. Het was warm. Heel warm. Maar wel fijn. Een trekker. Een hooiwagen. Twee mannen op de wagen. En twee mannen in het veld. Om de pakken op de wagen te gooien. Vier hele stoere mannen. En ik voelde me een. Ik voelde me een met deze mannen. Gisteren. Weer een met het boerenleven. En Christientje? Christientje reed op de trekker. Tussen de pakjes. Een gevoel van ultieme vrijheid. Volmaakt geluk. Dat is beter geformuleerd. Net als vroeger. Het heden raakte het verleden. Het verleden raakte het heden. En juist dat raakte mij. Dat raakte mij diep. Heel diep. Genieten. Genieten met een hoofdletter 'G'. Liefde. Dat voel ik. Voor het boerenleven. En respect. Diep respect. Voor het zware boerenwerk. Ongekende aantrekkingskracht. Deze aantrekkingskracht is niet te overtreffen. Een kracht die welhaast wederzijds moet zijn. Welhaast. Dat moet haast wel. 'Christientje en het boerenleven'. De titel alleen al doet een goed boek vermoeden. En nu? Vrouw zoekt boer? Boer zoekt vrouw? Neen. Dat denk ik niet. Het komt zoals het komt. De boer. Moed. Moedig. Het maakt mij weemoedig. Vandaag. En dan? Dan word ik emotioneel. Dan moet ik even een traantje wegpinken. Zomaar. Omdat. Om dat wat geweest is ... 

Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Je waardering voor een artikel

Hits: 452

(De gemiddelde waardering is 5 door 2 stem(-men)

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

Er is niets veranderd

Geschreven door Harry Boerkamp. Geplaatst in 55 woordenverhaal.
Bij het zien van de beelden op TV van de mishandeling van de zwarte man in Minneapolis met de dood tot gevolg, dacht ik aan de historische toespraak van dominee Martin Lu...
Actuele Top 3 van deze rubriek

Aan de basis

24, mrt, 2020 Eelco Visser

Dichtbij en veraf

29, apr, 2020 Eelco Visser

Ik ben een racist!

05, juni, 2020 Martin Reekers
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!