Columns

Columns op Schrijverspunt
  • Columns op Schrijverspunt
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
  • Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)

das seksleben der alten

Hij had een zere rug. Waarschijnlijk een verkeerde beweging.
“Jaja,” een vriend sloeg hem hartelijk op zijn schouder, “je hebt natuurlijk je vrouw eens lekker verwend!”
Er klonk instemmend gemompel, de lachers waren weer op een hand en hoe het dan gebeurt zou moeten zijn, werd met plastische beelden beschreven.
Een kleinzoon dook steeds dieper weg achter zijn i pad. Te laat. Of hij al een vriendin had? Straks had hij ook seks. Hij zette zijn muziek nog wat harder en forceerde een schaapachtige glimlach.
Mijn nichtje van acht mengde zich in het gesprek door hardop te proclameren dat zij al getongzoend had. Er werd geklapt. Gelukkig deed kleine Fietje een geslaagde poging om zich aan de tafel op te trekken en voor even was alle aandacht op de dreumes van net 1 jaar gericht.
“Wat wordt ze groot he?” De moeder knikte trots.
“Ja, voor je het weet,” begon een oudoom, “krijgt ze borstjes, wordt ze ongesteld en staan de jongens voor de deur.”
Er volgt een vraag of ze nog borstvoeding krijgt want dat kan weleens pijnlijk voor de tepeltjes van mama zijn.
“Alsof orale seks ook alleen maar voor mensen met een kunstgebit is.”
Een paar ongemakkelijke blikken worden mijn kant op geworpen. Waarom zei ik nou weer zoiets? Ze bedoelden er niets mee, we zijn toch familie onder elkaar? Gezellig open en zonder schaamte.

Maar waar ligt de grens tussen open en ongemakkelijk? Zonder seks uiteraard geen leven, en met de juiste persoon is het ook geweldig. Maar moet dat allemaal maar tussen de koffie en gebak over de tafel heen? Is het algemene gespreksstof dat tante Mien door haar ziekte een op hol geslagen libido heeft waar vooral Ome Klaas de vruchten van plukt, hij moet immers ook zijn frustratie kwijt?  Heeft de kleinzoon van zeventien al niet genoeg hormonen aan zijn lijf? Is het een applaus waard dat een kind van acht al haar waarde meet aan het doen van, hoe je het ook went of keert, ‘seksuele’ handelingen? Kan er echt alleen maar een seksuele connotatie gemaakt woorden bij een kind dat aan de borst drinkt, bij een baby die op gaat groeien tot jonge vrouw. Bij een jongen die een meisje ontmoet? Bij  van mij part het dopen van stokbrood in de kruidenboter?

Het zijn zogenaamd maar loze woorden waar niets mee bedoeld wordt. Gewoon omdat we gezellig open zijn. Maar hoe verwachten we dan dat een nieuwe generatie de wereld gaat zien? Als seks zomaar ‘iets’ wordt, een normaal onderwerp zonder waarde. Mogen we het dan wel vreemd vinden dat er steeds minder waarde aan gehecht wordt? Dat het zomaar iets wordt met wie dan ook? Tegen welke prijs dan ook?

Mijn neefje heeft zich teruggetrokken achter de garage. Als ik naast hem ga zitten, drukt hij snel een chatbericht weg. Ik kan nog net haar foto zien.
“Vriendinnetje?”
“Niets zeggen hoor, dat is privé.”
“achja, je hebt nou eenmaal een open familie als het om seks gaat.”
Hij lacht schamper.
“Dat is net als die blije foto’s op facebook. Hoe mooier de plaatjes, hoe minder waar het is. Die daar binnen hebben al jaren geen seks meer, daarom praten ze er zoveel over.”
Ben je een van de jongste, zeg je al zulke wijze woorden. Lachend ga ik weer naar binnen. Het gaat wel goed komen met die  generatie.

Terug in de keuken buig ik mijn over de visschotel. Ik probeer te ontdekken wat er allemaal is en achter mij hoor ik lacherig.
“Er is van alles, behalve zilte oesters want daar zit haar op.”
De lachers zitten weer op dezelfde hand.
Met een glimlach draai in mij om en herhaal de wijze woorden die ik zojuist geleerd heb.
“tja, hoe meer je erover praat, des te minder je het doet. Fijne avond nog.”
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 515
(Gemiddelde waardering 0 met waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Alle gepubliceerde inzendingen

Geef een waardering voor een artikel
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Hoogste beoordeelding:

Schrijfwedstrijden

Water & Dorst

Je tong als leer, je stem schor en je hoofd daas. Je snakt, je hunkert, je wil! Verlossing. De oase die opdoemt uit de winderige zandvlakte die Dagelijks Leven heet. Je eigenste schrijftafel! De…

Boekentip

Top 10 : Meest gelezen

BookBuster