Columns

Columns op Schrijverspunt
  • Columns op Schrijverspunt
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
  • Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)

Daar lusten de honden geen brood van

Meespelen in een toneelstuk met een punkband? Ja, zelfs dat gebeurt wel eens. Goede vrienden van mij die in een dergelijke band spelen zijn druk bezig met de voorbereidingen daarvoor. Oefenen, een doorloop, try-outs. Niet echt punk, zeker wanneer de doorloop om negen uur in de ochtend is gepland. Dat was even slikken voor de mannen, die dan een uur van tevoren de spullen al moeten opstellen en soundchecken. Ze bedankten dan ook, toen de spelers aangaven nóg een doorloop nodig te vinden. Dan maar zonder de band, vonden de punkers. Weer een keer zo vroeg opstaan op de zaterdag streek teveel tegen hun spreekwoordelijke hanenkammen in. Dat kan ik me voorstellen.

Zelf heb ik twee maal iets dergelijks mogen beleven. In 2000 speelde ik, met een bandje, mee in een voorstelling van het NNT*. De titel van het stuk luidde: Killing! Een theatraal protest. Een monoloog gebracht door niemand minder dan de toen nog niet zo bekende Frank Lammers. U weet wel, die van de reclame. Had ik dat geweten tijdens het pizza-eten na de repetitie, dan had ik een handtekening kunnen vragen. Na het optreden van Frank, waarin we in die anderhalf uur drie of vier nummers gespeeld hadden, mochten we de zaal nog een half uur vermaken met onze kunsten. Het was de eerste en ook laatste keer dat we optraden voor mensen die op stoelen zaten.

Een ander project was een experimenteel toneelstuk waar een bevriende bassist mij voor vroeg. Er deed ook een drummer mee. Een jongen die Israël had verlaten om daar de dienstplicht te ontlopen en nu bij zijn oom in Nederland woonde. Een vriendelijke jongeman die de hele dag stoned was en daarom erg gecharmeerd was van ons land. In Israël blowde hij ook wel, maar daar moest het allemaal wat achteraf en liep je de kans op een fikse gevangenisstraf als ze je betrapten. Hij sprak Israëlisch, uiteraard, en gelukkig ook wat Engels. De bassist daarentegen alleen Nederlands, zodat ik constant moest ‘tolken’. Het was amateurtoneel dus we kregen er niets voor, alleen de eer en de herinnering. Tja, na drie repetities snapte ik nog steeds niets van het stuk. Daarin was ik niet alleen, want ook de acteurs deelden die mening. De regisseur benadrukte, na enkele pogingen tot uitleg, dat het nu eenmaal experimenteel was en daar berustte men op een gegeven moment maar in. Zelfs de hoofdrolspelers, die gedurende het stuk regelmatig conversaties voerden met speelgoedhonden. En daar waar het, geloof ik, een serieus stuk was, kon ik mijn lachen vaak niet geheel inhouden. Er waren drie voorstellingen gepland, in een oude busremise die afgebroken zou worden. De binnenkant van het gebouw was al behoorlijk gevandaliseerd en we zaten tussen hopen puin. Het hoogtepunt van de voorstelling was wat mij betreft het moment dat men een stuk muur ergens van de eerste verdieping naar beneden flikkerde en het hele publiek in schrik opveerde opdat die dachten dat het gebouw het voortijdig begaf.

Nu ja, ik wens mijn vrienden die binnenkort hun première hebben veel plezier natuurlijk. Gelukkig staan ze tijdens het optreden achter een laken waar een sterke lamp schijnt, zodat het publiek slechts hun silhouetten ziet. Want een punkband, daar heb je toch een bepaalde voorstelling bij en zij zijn inmiddels allemaal de vijftig gepasseerd.

*NNT – Noord Nederlands Toneel
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 811
(Gemiddelde waardering 0 met waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Alle gepubliceerde inzendingen

Geef een waardering voor een artikel
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Hoogste beoordeelding:

Schrijfwedstrijden

Boekentip

Top 10 : Meest gelezen

BookBuster