• images/deelname/Column.jpg
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
    Maximaal 750 woorden.
    428 gepubliceerde inzendingen
  • Column
    Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden

    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

Publicatie: 26-03-2019

Hits: 1559

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

Cursiefjes

Aangepast: 17-04-2019

 

Mijn boek, „In schuinschrift“ bundelt een aantal cursiefjes, die alle handelen over het wel en wee, dat ik als leerling mocht ervaren tijdens mijn collegejaren. Ik wil het hier niet verder over de inhoud, maar wel over de vorm van die stukjes hebben. Wat me in dat verband boeit, is de vraag naar het literaire genre, waaronder die stukjes te categoriseren zijn.

Als ik Schrijverspunt voor mogelijke publicatie van mijn manuscript benaderde, heb ik mijn bundel op de eerste plaats gepresenteerd als een verzameling cursiefjes. Om diverse redenen aarzelde ik evenwel om het woord “cursiefje” te gebruiken. Vooreerst had een bevriende uitgever op rust mij gezegd dat cursiefjes tegenwoordig nauwelijks nog uitgegeven worden, en dat het dus moeilijk zou zijn om voor mijn manuscript een uitgever te vinden. Was het dan wel verstandig om het in mijn eerste contact met Schrijverspunt  over cursiefjes te hebben? Méér nog, in de rubricering van Schrijverspunt had ik  nergens het label “cursiefjes” aangetroffen. Alles bij elkaar voldoende reden dus om bij de voorstelling van mijn bundel op méér dan één poot te dansen. Ik geloof dat ik het in één en dezelfde mail over “cursiefjes”, “verhaaltjes” en “stukjes” gehad heb. Doch wat is het nu eigenlijk, wat ik geschreven heb?

In 2016 organiseerde de uitgeverij Palmslag (Groningen) ter gelegenheid van haar tienjarig bestaan een schrijfwedstrijd, waarbij gesolliciteerd werd naar “korte verhalen”. Ik heb een stukje  ingestuurd (“Harris Mopulu”), en ik werd beloond met publicatie ervan in de feestbundel “PS Nog even dit”. Dat impliceert dus dat het stukje erkend werd als een (kort) verhaal. In 2018 nam ik met een andere tekst  (“Tafelen”) deel aan de Ward Ruyslinck-prijs voor “kortverhalen”. Vermits ik tot de genomineerden behoorde, werd mijn inzending daar dus eveneens als ‘(kort-)verhaal’ beschouwd.

Het eerste stukje (“Harris Mopulu”) zou ikzelf niet meteen een verhaal noemen, omdat het niet méér is dan de opeenvolging van enkele anekdotes, weliswaar alle rond de figuur van de protagonist. Het tweede stukje (“Tafelen”) zou ik met enige reserve wél een verhaal kunnen noemen, omdat er een eenvoudige, chronologische verhaallijn in steekt (of het dan ook een “kortverhaal” is, hangt ervan af hoe kort een verhaal dan wel moet zijn om als kortverhaal bestempeld te worden). Enige reserve spreek ik niettemin uit, omdat er naar mijn mening in “Tafelen” iets ontbreekt om het echt een verhaal te mogen noemen: er steekt namelijk geen (minimale) plot in. Het is de vertelling van een ongecompliceerd gebeuren, met respect voor eenheid van tijd en van plaats, maar zonder veel interactie, laat staan intrige, die een ‘ontknoping’ mag laten verwachten. Of moet dat niet altijd voor een (kort-)verhaal? 

Begrijpelijk dus dat wanneer ik bij de definitieve indiening van mijn bundel de NUR-code (NUR: Nederlandstalige Uniforme Rubrieksindeling) ervoor diende in te geven, ik niet meteen gelukkig was met de mogelijkheden die deze indeling biedt. Nergens immers vond ik in deze rubricering het cursiefje terug. De code 300 verwijst naar de literaire fictie in het algemeen, de subcode 303 naar verhalenbundels. Dat is waar ik dacht het dichtst bij aan te leunen. Maar omdat niet al mijn stukjes echt ook verhalen zijn, pendelde ik van de éne code (300) naar de andere (303). Uiteindelijk besliste de uitgever om er deze laatste code (303) aan te geven.

Nu biedt de NUR-code nog wel een andere mogelijkheid, die overigens door Schrijverspunt wordt overgenomen: de column. Schrijverspunt definieert de column als volgt: Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Kan ik mijn stukjes dan hieronder laten ressorteren? Helaas ook niet. Het belangrijkste bezwaar dat ik daartegen heb, betreft de meest wezenlijke karakteristiek van de column: de auteur ervan propageert een opinie. Dat is nu juist wat ik in mijn stukjes niét doe, en ook niet wens te doen. Ik wil een stukje schrijven, dat de aandacht van de lezer nog één minuut na de lectuur ervan kan vasthouden, door op zijn gelaat een glimlach te toveren, of hem een kort moment van ergernis, van medeleven, van boosheid, etc. te bescheren. Maar prediken, dat doe ik niet. Waarom zou mijn opinie zoveel belangrijker zijn dan die van Jan, Pieter, Peer en Klaas, zodat ik ze over hun hoofden heen meen in een literair stukje te moeten uitbazuinen?   

Ik blijf er dus bij dat het cursiefje een literair genre sui generis is. Het is niet te herleiden tot een verhaal, en nog minder tot een column. Let wel, cursiefjes zijn wel degelijk verhalend proza, maar ze hebben vaak te weinig om het lijf om een volwassen ‘verhaal’ te vormen; soms wordt er niet méér dan een anekdote in verteld. Cursiefjes willen geen (minuscule) plot ontwikkelen, geen (mini-)intrige  uitspinnen. En al zeker willen ze niet overtuigen. Ze willen bovenal een snaar raken, voor eventjes.   

Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
'Dag van...'
1350
Lezen?
Harris Mopulu
1042
Lezen?
55 woordenverhaal
Entrée
972
Lezen?