Columns

Columns op Schrijverspunt
  • Columns op Schrijverspunt
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
  • Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)

Cursiefjes

 

Mijn boek, „In schuinschrift“ bundelt een aantal cursiefjes, die alle handelen over het wel en wee, dat ik als leerling mocht ervaren tijdens mijn collegejaren. Ik wil het hier niet verder over de inhoud, maar wel over de vorm van die stukjes hebben. Wat me in dat verband boeit, is de vraag naar het literaire genre, waaronder die stukjes te categoriseren zijn.

Als ik Schrijverspunt voor mogelijke publicatie van mijn manuscript benaderde, heb ik mijn bundel op de eerste plaats gepresenteerd als een verzameling cursiefjes. Om diverse redenen aarzelde ik evenwel om het woord “cursiefje” te gebruiken. Vooreerst had een bevriende uitgever op rust mij gezegd dat cursiefjes tegenwoordig nauwelijks nog uitgegeven worden, en dat het dus moeilijk zou zijn om voor mijn manuscript een uitgever te vinden. Was het dan wel verstandig om het in mijn eerste contact met Schrijverspunt  over cursiefjes te hebben? Méér nog, in de rubricering van Schrijverspunt had ik  nergens het label “cursiefjes” aangetroffen. Alles bij elkaar voldoende reden dus om bij de voorstelling van mijn bundel op méér dan één poot te dansen. Ik geloof dat ik het in één en dezelfde mail over “cursiefjes”, “verhaaltjes” en “stukjes” gehad heb. Doch wat is het nu eigenlijk, wat ik geschreven heb?

In 2016 organiseerde de uitgeverij Palmslag (Groningen) ter gelegenheid van haar tienjarig bestaan een schrijfwedstrijd, waarbij gesolliciteerd werd naar “korte verhalen”. Ik heb een stukje  ingestuurd (“Harris Mopulu”), en ik werd beloond met publicatie ervan in de feestbundel “PS Nog even dit”. Dat impliceert dus dat het stukje erkend werd als een (kort) verhaal. In 2018 nam ik met een andere tekst  (“Tafelen”) deel aan de Ward Ruyslinck-prijs voor “kortverhalen”. Vermits ik tot de genomineerden behoorde, werd mijn inzending daar dus eveneens als ‘(kort-)verhaal’ beschouwd.

Het eerste stukje (“Harris Mopulu”) zou ikzelf niet meteen een verhaal noemen, omdat het niet méér is dan de opeenvolging van enkele anekdotes, weliswaar alle rond de figuur van de protagonist. Het tweede stukje (“Tafelen”) zou ik met enige reserve wél een verhaal kunnen noemen, omdat er een eenvoudige, chronologische verhaallijn in steekt (of het dan ook een “kortverhaal” is, hangt ervan af hoe kort een verhaal dan wel moet zijn om als kortverhaal bestempeld te worden). Enige reserve spreek ik niettemin uit, omdat er naar mijn mening in “Tafelen” iets ontbreekt om het echt een verhaal te mogen noemen: er steekt namelijk geen (minimale) plot in. Het is de vertelling van een ongecompliceerd gebeuren, met respect voor eenheid van tijd en van plaats, maar zonder veel interactie, laat staan intrige, die een ‘ontknoping’ mag laten verwachten. Of moet dat niet altijd voor een (kort-)verhaal? 

Begrijpelijk dus dat wanneer ik bij de definitieve indiening van mijn bundel de NUR-code (NUR: Nederlandstalige Uniforme Rubrieksindeling) ervoor diende in te geven, ik niet meteen gelukkig was met de mogelijkheden die deze indeling biedt. Nergens immers vond ik in deze rubricering het cursiefje terug. De code 300 verwijst naar de literaire fictie in het algemeen, de subcode 303 naar verhalenbundels. Dat is waar ik dacht het dichtst bij aan te leunen. Maar omdat niet al mijn stukjes echt ook verhalen zijn, pendelde ik van de éne code (300) naar de andere (303). Uiteindelijk besliste de uitgever om er deze laatste code (303) aan te geven.

Nu biedt de NUR-code nog wel een andere mogelijkheid, die overigens door Schrijverspunt wordt overgenomen: de column. Schrijverspunt definieert de column als volgt: Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Kan ik mijn stukjes dan hieronder laten ressorteren? Helaas ook niet. Het belangrijkste bezwaar dat ik daartegen heb, betreft de meest wezenlijke karakteristiek van de column: de auteur ervan propageert een opinie. Dat is nu juist wat ik in mijn stukjes niét doe, en ook niet wens te doen. Ik wil een stukje schrijven, dat de aandacht van de lezer nog één minuut na de lectuur ervan kan vasthouden, door op zijn gelaat een glimlach te toveren, of hem een kort moment van ergernis, van medeleven, van boosheid, etc. te bescheren. Maar prediken, dat doe ik niet. Waarom zou mijn opinie zoveel belangrijker zijn dan die van Jan, Pieter, Peer en Klaas, zodat ik ze over hun hoofden heen meen in een literair stukje te moeten uitbazuinen?   

Ik blijf er dus bij dat het cursiefje een literair genre sui generis is. Het is niet te herleiden tot een verhaal, en nog minder tot een column. Let wel, cursiefjes zijn wel degelijk verhalend proza, maar ze hebben vaak te weinig om het lijf om een volwassen ‘verhaal’ te vormen; soms wordt er niet méér dan een anekdote in verteld. Cursiefjes willen geen (minuscule) plot ontwikkelen, geen (mini-)intrige  uitspinnen. En al zeker willen ze niet overtuigen. Ze willen bovenal een snaar raken, voor eventjes.   

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 383
(Gemiddelde waardering 4.2 met 16 waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Alle gepubliceerde inzendingen

Geef een waardering voor een artikel
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Hoogste beoordeelding:

Schrijfwedstrijden

Boekentip

Top 10 : Meest gelezen

BookBuster