Voor schrijvers, door schrijvers
  • Columns

    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
  • Meedoen?

    Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Beoordelen

    Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!
    Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Column

Jouw column hier toevoegen?

Consument

Ik ben nogal beïnvloedbaar.
Als iemand die verkleed is als wetenschapper op tv zegt dat ik als 50-er een vermoeide huid heb die last krijgt van rimpels en ik niet zonder deze crème met exclusief Pro-Xilane-Amino-Peptiden-Endolinecomplex kan leven, ik hem meteen geloof.
Als er dan ook nog eens een fris en fruitig meisje van 16 in beeld verschijnt wat door een veld met bloemen dartelt, haar lange blonde haar dansend op een zomerse bries, ben ik verkocht.
Ik wil ook amino-pep-nog-iets-dinges! Ik wil ook een stralende teint! Ik wil ook door een bloemenveld dartelen in een zomerse bries! Ik ren meteen naar de spiegel en ja, als ik goed kijk zie ik dat mijn huid best wel het predicaat 'vermoeid' verdient. En zie ik daar niet een rimpel? Een doffe teint?

Bezorgd check ik mijn agenda. Heb ik deze week nog tijd om naar de winkel te gaan? De dagen zijn allemaal vol gepland. Geen wonder dat mijn collageenproductie vermindert! Geen wonder dat daardoor de elasticiteit afneemt met dofheid tot gevolg!
Als ik dan eindelijk in het bezit ben van de zo gewilde crème, valt het me na 2 dagen gebruik meestal een beetje tegen. Ik zie er net zo uit als anders, er groeien geen bloemen in het veld en mijn haar danst nog steeds niet. Jammer, miskoop-laatje.

Maar denk vooral niet dat ik er iets van leer. De volgende keer is het weer raak. Nu ontdek ik dat ik al 50 jaar leef zonder dat mijn wimpers ooit 60% meer volume hebben gehad! Zonder dat ze sky-high zijn gelift! Ik heb daar natuurlijk ook recht op, dus schaf ik onmiddellijk de felbegeerde mascara aan, met het speciaal gevormde borsteltje die mijn stoppeltjes in woeste wapperwimpers belooft om te toveren.
Again: misloop-laatje

Mooie namen triggeren ook mijn bankpas, bigtime. Zo ligt er in hetzelfde laatje inmiddels naast de dagcrème en de mascara ook een doosje oogschaduw met de welluidende naam: Stormy Blue. Prachtig nietwaar? Alsof iemand me een blauw oog geslagen had.

En het is niet alleen bij make-up, want ik schilderde ooit mijn hele woonkamer in de VT-Wonen kleur Vreugde, omdat ik daar zo blij van werd.
Iets minder blij werd ik van de daadwerkelijke kleur, die van een radioactieve sinaasappel. Ik dacht dat dat vast wel zou wennen en ging zitten wachten op het komende geluk. Dat kwam pas toen ik alles overschilderde in een normale kleur.

Leer ik van bovenstaande ervaringen? Driewerf neen.

Zo werden er onlangs nieuwe snoepjes gepresenteerd, met echt fruitsap en zonder kleurstoffen. Die moest ik hebben. Niet om het fruitsap en de afwezigheid van kleurstoffen

-gaap- maar om de beloofde smaken. Geen sinaasappel of banaan -dubbel gaap- maar … tromgeroffel…watermeloencactusvruchtpaarsepitahaya.

Elke keer als ik naar de supermarkt ging rende ik hoopvol naar de afdeling snoep, ondertussen kinderen aan de kant duwend (stel dat die eerder zouden zijn dan ik) en was ik zwaar teleurgesteld omdat ze er nog niet waren. Maar toen ik dan eindelijk deze kostbare snoepjuweeltjes in mijn gretige handen had en in de auto het zakje al openscheurde, wachtend op de exquise melange van hemelse smaken die mijn smaakpapillen een nooit eerder beleefd genot zouden laten ervaren werd ik zwaar teleurgesteld.
Ze smaakten naar zeep.

Mijn naam is Fiona Huisman.
Ik ben een consument.

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 690
(De gemiddelde waardering is 5 door 3 stem(-men)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Inzendingen in deze rubriek:

Hoogste beoordeling

Top 3 : De laatste 3 maanden

Top 3 : Totaal

Meeste hits

Top 3 : De laatste 3 maanden

Top 3 : Totaal

Meer schrijfactiviteiten

Cursiefje relativeert de realiteit

Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt…

Verhalen in een notendop: een uitdaging

Het korte verhaal leent zich voor het type analyse waaraan literaire romans worden onderworpen, voor wat betreft bijvoorbeeld de verteltechniek. Een kort verhaal verschilt van de anekdote doordat de…

Poëzie lezen of publiceren?

Poëzie is de kunst van het dichten. Ook is poëzie een verzamelnaam voor gedichten en verzen. Poëzie is een taaluiting waarbij een grote nadruk ligt op vorm, klank en beeldspraak. Het geheel is meer…