Loading...
Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

Columns

chauffeur

Soms zou ik zo graag ook eens vrachtwagenchauffeur willen zijn, wanneer ik met mijn kleine gebakje een vrachtwagen inhaal zie ik het helemaal voor me. Ik wil dan wel graag iets leuks vervoeren, bijvoorbeeld varkens. Zo ziet mijn dag er dan uit. Ik sta op en trek een joggingbroek aan en een mooi shirt, aangezien het shirt gezien wordt door iedereen en wat ik daaronder draag niet. Voor de zekerheid neem ik wel even een andere broek mee, voor wanneer ik uit de vrachtauto moet. Ik stap thuis gelijk in mijn vrachtauto die naast het huis staat, wel zo makkelijk. Ik rijd naar de boerderij waar de varkens al op mij staan te wachten en de boer klaar staat met een kop koffie en een warm broodje. We kletsen even gezellig over de varkens en ik leer de namen vlug uit mijn hoofd. Dan gaat de hele groep in de vrachtwagen en rijden we richting Beiroet. Ter hoogte van een knooppunt bij Utrecht zie ik in mijn hele grote achteruitkijkspiegel dat een andere vrachtwagen mij in gaat halen en ik maak mij klaar voor mijn moment. Handen bij de lichtschakelaar en wanneer de vrachtwagen ,mij net voorbij is ga ik als een dolle knipperen met mijn lichten, zodat de chauffeur voor mij weet dat hij opzij mag. Vervolgens moet de chauffeur die heeft ingehaald één keer rechter knipperlicht, één keer linker knipperlicht en nogmaals rechter knipperlicht voor mij aan doen. Maar wat zie ik , hij doet helemaal niks! Het is geen echte chauffeur, kunnen we hierbij concluderen. Ik zie dat ik bijna moet stoppen met rijden omdat ik al best veel uren achter het stuur zit. Ik zie het zo voor mij dat er een grote rode lamp gaat branden en dat ik dan zo snel mogelijk naar de kant moet anders stopt de vrachtauto zomaar ineens. Dus ik rijd de vrachtauto naar een parkeerplek bij een benzinepomp. Ik stap uit en loop even door de vrachtwagen om een praatje te maken met de varkens en ze op hun gemak te stellen. Varken Betsie is niet helemaal lekker, dus die krijgt even een slok water uit mijn flesje. In de ruimte van de varkens speel ik een Celtic music muziekje af zodat ze rustig blijven en een ontspannen rit hebben. Vervolgens trek ik mijn ‘buitendevrachtwagenbroek’ aan en loop het benzinestation binnen. En natuurlijk haal ik daar een balletje mayo en praat met anders chauffeurs over hoe mooi mijn vrachtwagen is. De andere chauffeurs praten ook over heel andere dingen van de vrachtwagen, maar nadat we het over het uiterlijk van mijn mooie vrachtwagen hebben gehad haak ik af. Dan klim ik in mijn vrachtwagen en doe ik de gordijntjes open die ik op maat heb genaaid speciaal voor mijn vrachtwagen slaapgedeelte. Ik ga lekker even slapen. Na een paar uurtjes hoor ik Betsy geluid maken, dus ik stap uit mijn cabine en loop naar Betsy. Ze is onwel geworden en heeft behoefte aan wat lucht zie ik. Dus ik laat haar even uit de vrachtwagen om een frisse neus te halen. Dan rijden we weer fris samen verder richting Beiroet. Het is een eind rijden naar Beiroet, maar mede doordat ik gezellige gesprekken heb andere chauffeurs via zo’n walkie talkie voor in de vrachtwagen, is het goed te doen. In mijn vrachtwagen heb ik ook een koffieapparaat, dus kan ik ondertussen ook lekker koffiedrinken. Eenmaal bij plaats van bestemming, neem ik afscheid van de varkens en vertel de nieuwe eigenaren over Betsy die niet helemaal fit was. Dan rijd ik weer terug naar Nederland met een lading koekjes achterin. De fabrikant van de koekjes heeft mij een doosje voor onderweg meegegeven, die ik mag opeten. Wanneer ik de koekjes in Nederland heb afgeleverd, rijd ik naar het vrachtwagen poets huis, waar mijn vrachtwagen door een wasstraat rijd en heerlijk wordt opgepoetst. Hij glimt aan alle kanten, daarom doe ik er een kleed over wanneer we thuis zijn, zodat hij niet vies wordt. Morgen gaan we weer naar Beiroet.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 525
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.