1 post

Boodschappen doen!!!

51 Hits.

 


Een van de terugkerende dingen in het leven is boodschappen doen. Je ontkomt er niet aan, tenzij je natuurlijk iemand hebt die dat voor je doet. Maar helaas behoor ik niet tot die groep mensen en moet ik, zoals velen, gewoon zelf mijn eigen boodschappen halen. Zo ook laatst toen ik in de winkel de afgang van het jaar kreeg.

In mijn strakke kleding met mijn half lederen laarsjes en mijn korte zwarte leren jack bracht ik voor mijn broodnodige boodschappen een bezoekje aan de Albert Heijn. Het hondenvoer was weer bijna op en mijn dochter zou gezellig langskomen. Wat lekkers voor erbij mocht uiteraard dan niet ontbreken. Chips, cola en zoenen, je weet wel met die witte luchtige vulling, stonden naast de standaard dingen zoals melk, brood, broodbeleg, groentes en fruit op de boodschappenlijst. Het was druk in de winkel en ik kon weer eens niks vinden. Ik liep van hot naar her zoekend naar producten om mijn winkelmand mee te vullen.

Goed voelde ik me, blij dat mijn dochter zou komen logeren en gewoon over het algemeen lekker in mijn vel. Het is een heel grote winkel op het Eemplein in Amersfoort, je hebt er echt van die piekuren. Dit was er zo een, ik kon nog net een zak witte weekendbollen veroveren. Die dingen zijn altijd zo weg. Vrolijk baande ik me een weg door de winkel en bukte hier en daar om iets onderuit de schappen te halen. Ik deed mijn product in het mandje en stond even te dralen in de winkel.

Opeens werd ik op mijn schouder getikt, een jongen van ongeveer twintig jaar keek mij aan en hij zei: ‘Mevrouw u bent uit uw broek gescheurd.’ Ik werd zo rood als een tomaat en greep naar de plek des onheils. OMG, ik voelde een grote scheur in mijn zwarte slimfit, bedankte de jonge waarschuwer en zakte bijna door de grond van ellende. De scheur was enorm! Ik droeg een rood satijnen slipje, als de rode lap voor een stier. Daar stond ik in de AH, ik sloeg mijn boodschappentas voor mijn billen en deed de hink-stap-sprong richting de kassa. Ik moest de boodschappen nog afrekenen.

Je zag de mensen kijken, het voelde zo onaangenaam. Het was gewoon gênant. Met een rood hoofd bereikte ik de kassa en rekende al zijdelings af. Om zo min mogelijk met mijn rode slip in beeld te komen. Wat een ellende! Snel propte ik mijn boodschappen in de tas en liep met de tas voor mijn billen naar mijn fiets, alwaar ik de tas aan mijn fiets moest laten hangen. Zodat de scheur weer in vol ornaat beeld was. Gelukkig werd het donker, maar ik ben wel met een noodvaart naar huis gereden, alwaar ik me heb ontdaan van die rotbroek.

De broek, die mij de afgang van het jaar had gegeven.

Sandra Wilhelmina de Booij 

Alleen Plusleden kunnen een eigen artikel aanpassen na publicatie. KLIK HIER om alle voordelen van een pluslidmaatschap te bekijken.

De auteur van dit artikel Sandrs Wilhelmina De Booij:

"Ik ontvang graag feedback"

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

11.09.21
Feedback:
Een leuk verhaal, Sandra Wilhelmina, ik ziet het voor m'n ogen gebeuren.
De opmerkingen van Wies onderschrijf ik grotendeels. In titels wordt interpunctie stilistisch sowieso als weinig fraai ervaren, een noodzakelijke komma uitgezonderd. Persoonlijk gebruik ik nooit uitroeptekens of vraagtekens in titels. Het staat eenieder natuurlijk vrij om dit wél te doen.
  • Waardering
    60%
Show more
2 van de 2 lezers vond deze review nuttig
10.09.21
Feedback:
Het leuke aan dit verhaal vind ik dat het duidelijk met plezier is geschreven.
Jammer van de drie uitroeptekens in de titel. Dit weerhield me er in eerste instantie bijna van om het te lezen, beetje over de top ;-).
Ook zijn er wat m.i. storende herhalingen in de inhoud. Bijv. 'broodnodig' was al duidelijk uit het voorgaande. Of 'wat een ellende!', dat voegt niet zoveel toe. Het is leuker om dat op te maken uit je beschrijving.
Ik ben ook geen ervaren schrijver hoor, maar ik denk wel dat het leuker zou zijn als je de opmerking van de jongen later vertelt en niet al gelijk verraadt wat er is gebeurd. Laat je fantasie gerust de loop, het hoeft niet echt gebeurd te zijn. Je zou bijvoorbeeld kunnen beschrijven dat je je al wat ongemakkelijk voelde omdat er een paar mensen besmuikt naar je omkeken terwijl je nog niet wist wat er aan de hand was. Of dat je, terwijl je je bukte, het gevoel had dat er iets niet klopte.
Ik ken het Eemplein en kan me de situatie helemaal voorstellen. Dit vergeet je nooit meer!
  • Waardering
    60%
Show more
0 van de 2 lezers vond deze review nuttig
  • Sandrs Wilhelmina De Booij 13.09.21
    Leuk dat je toch enthousiast bent, jammer dat je valt over een paar uitroep tekens die er waren om de titel kracht bij te zetten, toch fijn dat je het een leuk verhaal vind!

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
Leven
37
Lezen?