Loading...
Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

  • Start
  • Columns
  • “Bij leven en dood is iedereen hier welkom…”

Columns

“Bij leven en dood is iedereen hier welkom…”

De geschiedenis van Wilsveen gaat terug tot de 13e eeuw. Van de oude kern van Wilsveen is nu niet veel meer over. Een stukje lintbebouwing langs één weg. Dat is alles. Ook is er – op nummer 10c – een fraai onderhouden begraafplaats. Een rijksmonument met een markante geschiedenis.

Ooit ingericht als katholiek kerkhof, is het tegenwoordig ‘officieel’ een hervormde begraafplaats. Kon je er ooit alleen maar worden begraven als je lid was van de hervormde kerk of aan het Wilsveen woonde, tegenwoordig pakken we de zaken anders aan, zegt Wijnand Wiegeraadt, beheerder van de Hervormde Begraafplaats Wilsveen. “Bij leven en dood is iedereen hier welkom...” Als beheerder zorgt Wiegeraadt – samen met een aantal vrijwilligers – dat de begraafplaats er keurig bijligt en dat ook alle andere zaken goed zijn geregeld.

De begraafplaats ligt aan de weg van Leidschendam naar Zoetermeer op de plek waar lang geleden de Hervormde Kerk van Wilsveen heeft gestaan. Nadat in 1818 de kerkgemeenschap van Wilsveen was samengevoegd met die van Leidschendam, werd het kerkgebouw gesloopt. Het oudste deel van de begraafplaats ligt tussen de gedeeltelijk afgebroken muren van de toenmalige kerk. De bovenste delen van de kerkmuren zijn nog altijd zichtbaar.

Persoonlijke noot
De wens om een uitvaart van een persoonlijke noot te voorzien, wordt ook op Wilsveen ingevuld. Zo is er ooit een uitvaart geweest waarbij de lijkwagen werd vervangen door een aanhanger achter een fiets. Enkele honderden belangstellenden begeleidden de overledene op zijn laatste reis en deden dat… per fiets. 

Bij een andere uitvaart was een graafmachine – waarop de overledene zijn hele leven had gewerkt – als een soort van ‘ereboog’ bij de ingang van de begraafplaats geplaatst. Voor het verzorgen van een uitvaart naar keuze, zijn er tal van mogelijkheden. Er zijn algemene graven, familiezandgraven, familiegrafkelders en een urnen-columbarium.

Van Katholiek naar Hervormd
In de 16e eeuw werd in de veenplassen rond Wilsveen een Mariabeeldje opgedregd. Dit leidde  tot de bouw van een Mariakapel waarheen katholieke bedevaarten werden georganiseerd. In die tijd ontwikkelde Wilsveen zich in snel tempo tot één van de 5 belangrijkste bedevaartplaatsen van Katholiek Nederland. Men kwam van heinde en verre om Maria te vereren.

Na de Reformatie werd de Mariakapel gesloopt, maar de bedevaartgangers bleven komen. Op last van de Staten van Holland – later zelfs op bevel van Prins Maurits persoonlijk! – werden de Mariabedevaarten vanaf 1587 verboden. Maar de katholieken gingen door. Omdat de bijeenkomsten illegaal waren, vonden katholieken elkaar in schuren en stallen in en rond Wilsveen.

Dat de vijandigheid tussen bepaalde groepen rooms-katholieken en hervormden soms een bizarre vorm aannam, is bekend. Maar dat er sprake zou zijn van openlijke vijandschap, wordt door onderzoekers pertinent betwijfeld. In het protestante Wilsveen leverde de aanwezigheid van katholieken weliswaar 'moeilijkheden' op. Maar het lijkt erop dat het rooms-katholieken slechts formeel verboden was hun godsdienst openlijk te belijden. In de praktijk werden hun geloofsuitingen in ieder geval van hogerhand gedoogd. Alleen het wijwater leverde in tijden van droogte wel eens problemen op. Maar dan was er altijd nog het water uit de sloot.

Vijandbeeld of mythevorming?
Volgens Ton Ribberink, Rijksarchivaris van Nederland in de periode 1968 – 1988, viel het met de onderlinge vijandigheid tussen dominees en pastoors wel mee. Veel dorpen waren buren van elkaar maar tegelijkertijd elkaars concurrenten. In de discussies die dan ontstonden werd er al snel een ideologisch of religieus sausje overheen gegooid. In de buurtschap Stompwijk – pal naast Wilsveen -  is de mythe rond de onderdrukking van de roomkatholieken nog altijd levend. Dat komt door de moord op de eerste pastoor, Maerten van den Velde. Ribberink: 'Dat was niet meer dan een incident, hoe erg de moord ook was. Ook de regenten en de kerkleiding uit die tijd zaten ermee in de maag. Ze wilden dit soort dingen absoluut niet.'

Het Mariabeeldje – waarmee dit stukje kerkgeschiedenis ooit begon – is er nog steeds. Via allerlei omzwervingen is het uiteindelijk terecht gekomen in het Catharijne Convent te Utrecht. Daar wordt het bewaard onder de naam ‘Maria van Nootdorp’,.

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 407

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.