Voor schrijvers, door schrijvers

Column

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Columns zijn wat minder uitgebreid en graven doorgaans minder diep dan essays, maar gaan verder dan de meeste cursiefjes.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 592
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Bezoek in de tuin

| Sara Six
Eerst lag het gras in de achtertuin er nog maagdelijk bij. Aan het einde van de lente verscheen het eerste litteken. Bij het openen van de gordijnen zag ik het meteen. Net naast de haag lag er een bruin hoopje omgewoelde aarde: meneer en mevrouw mol hadden zonder onze toestemming onze tuin als woonplaats uitgekozen. Ondertussen slaakte de buurman ongetwijfeld een zucht van verlossing: de woelende mormeltjes waren verjaagd. Hij had zijn groene vlakte met hand en tand verdedigd onder het motto: het doel heiligt de middelen. Dat had hij vroeger eens van een leraar gehoord, maar dat is een ander verhaal. Klemmen, dus. Tja, daar trapten meneer en mevrouw mol niet in. Ze verlegden hun grenzen naar de andere kant van de haag. Onze kant.

Eerst dacht ik dat het vanzelf zou overgaan. Een ondergrondse doortocht, zoiets. Er ligt aan de andere kant van onze tuin namelijk een mooi stukje braakland, waar het voor mollen heerlijk toeven moet zijn. Geen klemmen of spelende kinderen die aardbevingen veroorzaken. Maar dat beloofde land blijkt niet zo gemakkelijk te vinden als je onderaards leeft. Dus besloten meneer en mevrouw mol te blijven. Eigenlijk besloten ze dit niet echt, want een besluit neem je pas als je alle voor en tegens bewust hebt afgewogen. Neen, de voordelen van dat rustig lapje grond hadden ze niet gezien. Ze staarden zich blind op een stukje groen dat wij nu toevallig als ons bezit beschouwden. Dus gingen ze daar verder hun gangetje, en af en toe moesten ze even op adem komen en wat lucht happen. Zo verschenen er week na week meer hoopjes opgeworpen aarde in het gras.

Omdat ik vroeger les had gekregen van een andere leraar dan onze buurman, had ik ook een andere opvatting over doelen en middelen, dus ook over het omgaan met mollen. Ik zou de beestjes voorzichtig laten zien dat het hier toch niet zo ideaal was, zodat ze licht ontmoedigd verder gingen zoeken naar een betere woonplaats (in onze ogen nog steeds dat stukje braakland waar wij het huidige territoriumconflict niet verder op de spits konden drijven). Het werden stokken. In elke hoop plantte ik een bamboe stok, toch een lastig obstakel midden in je keurige onderaardse gang, maar je ging er tenminste niet van dood. Meneer en mevrouw mol waren met geen stokken weg te krijgen. Er kwamen gedurende het najaar zelfs nog kleine bergjes aarde bij. Ik dacht diep na en probeerde me nog nuttige uitspraken van leraren voor de geest te halen, voorlopig zonder succes... Ondertussen is het winter en gaat het graven onverstoord voort. Een winterslaap? Neen, daar hadden onze molletjes nog nooit van gehoord. En moest er nu nog sneeuw liggen, dan hadden we een mooi slalomparcours gehad in onze tuin. Voorlopig hebben we enkel kale stokjes in het gras. Nu lijken het nog jonge boompjes, maar binnenkort vallen ze door de mand als overal groene botten openbarsten. Ik wacht alvast vol spanning op weer een nieuwe lente!
Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.

Hits: 946

(De gemiddelde waardering is 5 door 4 stem(-men)

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 
Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

Zijn moeder was een crack hoer

Geschreven door Jill de Jong. Geplaatst in Column.
Een nieuwsbericht popt op bovenaan mijn tijdlijn op Facebook. RTL nieuws kopt: 'Teruggestuurde Afghaanse kinderen aan hun lot overgelaten'. Ik begin maar vast mijn zak zout...
Meer lezen van Sara Six ?
Actuele Top 3 van deze rubriek

Herhaling

22, mei, 2020 Tryntsje van der Meer

Bang voor de dood

24, mei, 2020 Lotte Akkerman

Bitterzoete initiatieven

14, mrt, 2020 Marieke Vos

FEEDBACK

Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!
 
-
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!