Loading...
Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

Columns

Beetje suffe tante

columntransZe passen precies in mijn kleine Kaatje: mijn dochter op de passagiersstoel, twee kleine mannetjes op de achterbank. Vandaag gaan we met onze neefjes, zeven en vijf jaar oud, naar het Openluchtmuseum. De jongste wordt graag geholpen met zijn autogordel en als ik dat gedaan heb, stap ik ook in. Ik start en rijd achteruit; een beetje te voorzichtig, want de motor slaat af. ‘Goh, dat heeft papa nooit,’ roept het oudste neefje vanaf de achterbank.

 

In het opbergvak achter de bestuurdersstoel bewaar ik een wissertje. Na een paar kilometer vraagt de oudste van de twee mannetjes: 'Wat is dat voor ding, hier achter je stoel?' Ik leg uit dat ik daarmee de autoruiten schoon en droog kan maken. Het blijft even stil, alsof het antwoord dat ik zojuist gegeven heb, niet helemaal naar tevredenheid is. Plotseling zegt hij: 'Maar daar hebben wij ruitenwissers voor.' Ik zie het beeld dat hij voor ogen heeft. Dat ik in de stromende regen mijn raampje opendraai en met mijn wissertje de voorruit probeer droog te houden. Mijn dochter kijkt me aan en ik zie dat ze net zoveel moeite heeft om haar lachen in te houden als ik.

 

De heren willen graag naar de molen, die we verderop zien draaien. Ingespannen tuur ik op de plattegrond. Om de een of andere reden weet ik hier nooit de kortste route te vinden. Grote neef zit op scouting, ziet het vraagteken op mijn voorhoofd en vraagt of hij even mag kijken. Ik ga lichtjes door mijn knieën en laat hem de kaart zien. Hij vindt onmiddellijk uit waar we zijn en volgt met zijn kleine mannenvinger de route naar de molen op de plattegrond. ‘Simpel,’ concludeert hij, ‘een keer links en dan rechtdoor. Dan zijn we er al.’ Hij kijkt er wat meewarig bij. Ik vermoed dat ik in zijn ogen een behoorlijk suffe tante ben. Eentje die maar een matige chauffeur is, een ruitenwisserloze auto heeft en nergens de weg weet.

Een paar maanden later zijn mijn dochter en ik op bezoek bij mijn moeder. Mijn zus is er ook, met haar kinderen. Grote neef zit achter oma’s pc, verdiept in een Harry Potter computerspel. Ik hoor hem mopperen en loop naar hem toe. Hij kijkt verstoord op, als ik hem mijn hulp aanbied. ‘Het lukt niet,’ zegt hij,’maar ik denk dat jij ook niet weet hoe het moet.’ Ik pak de muis, verschuif een obstakel, zodat Harry op een muur kan springen en bereik zo het volgende level. ‘Dank je,’ stamelt neef stomverbaasd. Aan zijn gezicht lees ik af, dat ik opeens een stuk minder suf blijk te zijn, dan hij had gedacht. Ik vertel hem maar niet dat ik dit spel heel vaak met mijn dochter heb gespeeld.

 

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 1729

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.