Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

Columns

Bed in

We hielden een bed-in op een regenachtige zondagmorgen in welzalige, ontaarde loomheid. De klokken van de kerk klonken vredig over het rustieke, ontwakende landschap en riepen de sporadische gelovigen op. Regen roffelde op het dakraam. Heerlijk luierend onder het dekbed luisterden we naar elkaar en de regen.

Maar het duurde maar en duurde maar, de klokken luidden onophoudelijk. Was er een noodtoestand waarbij de gemeenschap zonder brood zat? We meenden dat het een doop moest zijn en iedereen werd opgeroepen uit het dorp. Een beetje vreemd, want zoveel inwoners waren er niet. Als je niet tijdig remde schoot je door dit gehucht in een onzalige, verlaten uithoek van de wereld voor je er erg in had. De straat was niet veel langer dan een fors remspoor dat ze trokken bij de hier gebruikelijke hoge snelheden. De geluidsbarrière werd hier dagelijks regelmatig doorbroken alsof ze op de vlucht waren voor de duivel.

Toen het luiden aan bleef houden, hoorden we ook hoe de donder en het onweer onheilspellend naderden. Wellicht hadden wij de goden verzocht met een bed-in in plaats van door het noodweer ter kerke te gaan en onze zware zonden te belijden? Of misschien probeerde de pastor met verwoede pogingen om ons losbandige leven in de rails te krijgen of te bekeren. Het mocht niet baten. De regen nam nog toe en de banbliksems werden vanaf de Olympus of het plaatselijke comité der goden ons toegeworpen.

Een andere mogelijkheid is, dat hij toevallig ook een bed-in hield met een knappe huishoudster in weinig meer dan een kort, koket Frans schortje, zwarte netnylons onder een kanten setje jarretels, minirok en lakschoentjes met zeer hoge hakken. Of een van zijn meer exotische minnaressen uit een pastoraal streekharem. Wellicht zelfs een schandknaapje, in welk geval de uitstorting van de hemelse sluizen plots veel begrijpelijker werd.

We rukten een fles Champagne open en lieten Kaviaar komen. Omdat het zo donker was staken we een dozijn kaarsen aan en zetten een stemmig stukje klassieke muziek op. En met het dalen van de inhoud steeg het alcoholgehalte en onze stemming aangenaam. Onze fantasie ging in elk geval op de loop wat een waar genoegen bleek.

Als het een doop was, leek mij dit toch iets teveel benadrukt. Immers waarom een doopvont gebruiken als de Heer zelf al aanwezig was als dondergod. Het volstond immers om het kind even buiten het raam of de deur te houden om het gezegende, directe hemelwater op te vangen dat van hogerhand werd uitgegoten, zij het in een wat overdreven vorm voor een klein kinderhoofdje. Beter dan het kalkhoudende leidingwater dat uit de verderfelijke materie opwelde, want hier bestaat veel bronwater. Maar je moet natuurlijk wel behoorlijk gieten om een kinderkopje te treffen en om jaloezie te voorkomen kun je niet één hoofdje uitverkiezen, want dat wordt direct een wonder genoemd en gevolgd door eindeloze processies, boeteprediking en bedevaarten. Dan zou een toeristische bron van inkomsten opbloeien en de folkloristische stoet van kitsch en volksdevotie zou niet te stuiten zijn.

Het zou ook kunnen zijn, dat er een exorcisme plaatsvond, waartoe krachtiger middelen nodig waren, of een dodenopwekking a la Frankenstein. De “Creature” zou dan kunnen rondwaren in de door de volle maan verlichte nacht, op zoek naar hunkerende weduwen op de strozak van een bedstee. Als hij dan niet luid over een nachtspiegel of po struikelde en kletterend neer plettert met onhandige, lompe manieren een minnaar onwaardig. Maar wie valt over een wat onhandige, ruige kerel als er niets anders voorhanden is? Een pas door de bliksem opgeladen volhoudertje is immers belangrijker.

Mogelijk was de pastor opgesloten in de kerk en luide hij wanhopig geworden de klok, in de hoop dat een heldere geest hem zou komen bevrijden nu zijn Opperbevelhebber een hemelse strijd voerde tegen de elementen en de zondaren eraan herinnerde, dat hij zwaar de pest in had over de zondige levenswandel of de misplaatste aandacht voor andere, minder godsvruchtige zaken als de TV en de sport in welke vorm ook, die iedere zondag kenmerken. De Olympische goden komen er dan nog niet zo slecht af, omdat ze ieder jaar worden herdacht.

Misschien probeerde de herder de zondvloed af te wenden die over onze hoofden neerdaalde, want het regende inmiddels hevig. Wat een overdreven inspanningen moesten zij zich wel niet getroosten voor twee verstokte zondaren. Ik begreep dat de omgeving te lijden had onder ons beschamende gedrag. Wat niets afdeed aan het beleven ervan integendeel. Binarius vervulde ons met vadsige genoegens.

We zouden in het dorp eigenlijk een heidens Bon Fire moeten organiseren. Bij volle Maan in half of geheel ontklede toestand rond een altaar of Eik dansen met een duidelijke staat van opwinding in de lagere regionen, om vervolgens na voldoende toverdrank in de beschikbare wouden en struiken via de copulatie de viriele hoogtepunten te bereiken die het voortbestaan van deze nederzetting moest waarborgen.

Het zou niet helemaal duidelijk zijn wie de rechtmatige uitstorting van genen en ouderschap toebehoorde, maar dat hindert je niet in een tranceachtige toestand. Hoogstens zijn daarna familie kenmerken als flaporen en loensheid een min of meer vage indicatie van onzedelijk gedrag voor de klerikale bovenlaag die ook niet zonder zonden was. Steniging was dan ook geen te vrezen optie.

Ik dacht aan Don Camillo die als kapitein op het zinkende schip als enige stand hield in het ondergelopen dorp en van daaruit solitair de klokken luidde voor de dorpelingen op de dijken, die in der haast een kruisje sloegen in de veronderstelling dat God Zich in Zijn gramschap misschien zou bedenken en het water laten zakken. Het interbellum zou van korte duur zijn, want onvermijdelijk zouden ze weer vervallen tot hun weinig vrome levenswandel en zedeloze gedrag, dat was in de geschiedenis al vaker bewezen. Het historisch geheugen is immers licht gedementeerd.

We stikten intussen van het lachen over het onophoudelijk klokgelui dat al een uur aanhield. Wie had de sleutel? Petrus? Of wellicht was de bliksem in het elektrische paneel geslagen en was de klok dolgedraaid. Een scherpzinnige maatregel van “de Chef”, die hiermee de verderfelijke luiheid van de pastor hekelde, want die zou minstens moe zijn geworden van de armen ten hemel heffen of verstrikt geraakt zijn in de touwen. Een motor echter draaide onverminderd door, de inwoners waarschijnlijk ook. In gedachten zag ik hem bengelen als een gehangene in een zwarte soutane, een vrome Jojo aan het klokkentouw weifelend tussen hemel en aarde.

Het lukte niet om onze luiheid te doorbreken en we schaterden het inmiddels uit. Don Camillo vechtend in de klokkentoren kwam in beeld.

Het was in het dorp dat niet meer dan enkele middenstanders telde een uitgestorven boel. Het weinige wat er te beleven viel was de kerk en daar was de belangstelling duidelijk voor verminderd. Op een doordeweekse dag was er markt, die bestond uit welgeteld drie schamele kraampjes op een verder verlaten plantsoen. Alle cafe’s en terrasjes waren gesloten. Je zag geen mens op straat.

Verder was het weinig rustig, want onophoudelijk dreunden bijna prehistorische monsterlijke machinerieën door de straat die je van ver kon horen aankomen. Ze reden hier als gekken die door een kobold op de hielen werden gezeten. Het huis trilde ervan en telkens werd het tumult preluderend be- en uitgeleid door een hoog rinkelend geluid dat ik niet kon traceren, maar mogelijk van de bovenleiding kwam die aan het huis was gespannen. Die resoneerde op een of andere manier.

Het gebeurde dat ze tot diep in de nacht Maïs aan het rooien waren die hier in grote hoeveelheden werd gekweekt op het heuvelachtige landschap. Precies voor de deur stond een enorme gele vrachtwagen te draaien die werd geladen met maïs en conversatie onmogelijk maakte. Je bed in een reusachtige vibrator veranderde, of de kamer in een all-in massagesalon. Het leek soms of er een aardbeving dreigde met grote uitslagen op de schaal van Richter. De mastodonten dreunden door de straat en reden als in een steekspel op elkaar in. Enorme motorschoppen met vooruitgestoken kaken vervaarlijk laag, stormden met geweld voorbij, aangevuurd door een gek op de pedalen. Ieder moment verwachtten wij de daverende klap te horen van een collissie der Titanen. Andere trekkers van een onwaarschijnlijk groot formaat met kolossale, manshoge wielen en een laadbak als een pakhuis daverden voorbij, een spoor van aarde en klei nalatend die ze met hun malende achterpoten opgooiden in de strijd en het hele dorp met een laag vuil en zand bedekkend.

Je wagen was bijna niet meer te herkennen na zo een nacht en leek meer op een abstrakt beeldhouwwerk in onvoltooide vorm. De mensen moesten ramen en gevels met bezems en emmers afschrobben om weer naar buiten te kunnen kijken. Het deed mij denken aan het proper gewaande Nederland dat door de toeristen ten onrechte wordt geprezen, omdat vroeger de straten werden geboend of hun leven ervan afhing. Dit om te voorkomen dat ze als lui werden bestempeld, een Calvinistisch prerogatief.

De straat leek hier meer op een moeras of akkerland, want met de Maïs hadden ze ook het landgoed deels meegenomen. Het was verstandig kaplaarzen met profielzolen te dragen op die glibberige modderracebaan. Sneeuwkettingen leken mij ook niet overbodig. De autoruiten waren volledig geblindeerd. Alvorens te rijden kon je beter een paar emmers water over de auto mikken. Wassen had geen zin, want iedere dag vormde zich een nieuwe laag en je was blij als het eens regende, hoewel de modderspetters dan nog erger werden. In dit gebied bestaat toch al een zeer hoge stofbelasting. Dat zo iets midden in een dorp plaatsvindt is te zot eigenlijk. Wat een vervuiling en ergernis. De kapster had geen oog dichtgedaan omdat ze de ganse nacht op het veld bezig bleven en het lawaai niet te genieten was. In het licht van de gele lantaarns en de onheilspellende sfeer van prehistorisch geweld huiverde je als je buiten keek. Boven op de gele monstervrachtauto stond een man tot de liezen in de mais, als een draken doder met een drietand in de stomende massa die opdampte in de regen. Ik zou het bijna een boerenterreur willen noemen, je was je leven niet zeker in deze onzalige uren, het was in elk geval weinig geciviliseerd.

Het huis moest wat bewoonbaar worden gemaakt en dat vergde schilderwerk. Gewaagde kleuren van een oogverblindende soort tegen het saaie grijs dat er als een latente depressie een anticlimax vormde, maar de overspannen zenuwen kalmeerde na de heftige kleurimpressies. Het enige wandmeubel bezat een middendeel, dat ik tot de “sarcofaag” bestempelde. Een zeer hoge, vijfhoekige kast in het grijs, de deuren vormden een soort puntdak en je hoefde dus geen laatste verpakking meer te bestellen als je levensmoe werd. Wat een geruststellende gedachte.

Ik verwachtte dat om middernacht een mummie uit de sarcofaag tevoorschijn zou komen of een Magere Hein met zeis, die je om de hals viel, of in stukken over de vloer rolde, waarbij de schedel net even voor je voeten grijnzend stopte. Of mogelijk een Vampier/ Weerwolf die zijn lange tanden in gewillig vlees begroef, wellustig hakend en bloeddorstig hijgend. Zijn zwarte mantel met rode voering daarbij als vleermuisachtige schaamlap gebruikend.

Een van de esthetische vloeken in het landschap of een dorp is bovenleiding. Nog erger is dat de Centrale antenneleverancier lompweg een gat boort ergens in de voorgevel. Er een vingerdikke draad doorsteekt, die uitkomt in een nog lomper montagedoos, die niet wordt afgesloten en een gat van tien centimeter betekent, een soort granaatschot in het pas geverfde interieur. En in heel België verkopen ze geen blind afdekplaatje. Toen er een kitspuit uit mijn handen viel en de tuit brak, gooide ik die eerst weg, maar bedacht mij later en spoot de hele doos vol met kit. Dan even het plamuurmes erover en het gat was eindelijk gedicht. Verder hangen ze dan brutaalweg een serie foeilelijke, zwarte puisten aan de muur als zeepokken aan een scheepsboeg, van technische apparatuur waar je niet naast kunt kijken, compleet met uitstekende dikke stukken kabels die als een vogelspin aan de wand kleeft, zeker vijf verschillende niet bij elkaar passende bonken die het millieu heftig ontsieren. Denk maar niet dat die rechtlijnige techneuten op het idee komen een elegant, esthetisch verantwoord kastje te ontwerpen waar alles netjes in is weggewerkt. En ook al maak je geen gebruik van die voorzieningen, je mag ze niet weghalen. Er zit niet anders op dan er een meubel voor te schuiven of een betimmering. Wat heet beschaving?

Niet ver van het dorp was de Mont Noir te vinden, een 150 meter hoge berg. Op de top ligt een grensstadje, meer een straat met de gebruikelijke kitsch voor toeristen. Leder, tabak en drank, souvenirs en seks. Het opvallendste was dat het een verzamelplaats leek voor “grijze duiven”, waarmee ik bejaarden bedoel, die hier de terrassen bevolkten en winkels afstroopten of ze niets anders te doen hadden, wat wellicht ook zo was, en niet omdat het goedkoop zou zijn, integendeel. Je betaalt in België gemakkelijk een 4 á 5 Euro voor een glaasje bier.

In Brugge kost het soms zelfs een 6 Euro op het terras. Ze kunnen daar vragen wat ze willen want je kunt er over de hoofden lopen en er zijn altijd wel lieden die niet op geld kijken. Daarbij kreeg ik dan nog een walgelijke lucht in de neusgaten van de bedorven waterstand in de bloemperken of de riolering. Misschien stond de poort naar het infernum op een kiertje, want ook nu was het zondag. Je dorst is dus snel voorbij.

Net over de top van de Mont Noir ligt een prachtig park dat uitziet over Frankrijk tot zover als het oog reiken kan en dat is zeker 50 km ver op dit punt. Een schitterend uitzicht dat je terugplaatst in de middeleeuwen, toen Europa nog schuil ging onder reusachtige bossen en alleen hoge torens en kerken markeringen vormden in het landschap. Wegwijzers bestonden waarschijnlijk niet en alles ging te voet of te paard, per trekschuit of Os. Een landschap van heuvels en dalen, beekjes, rijk begroeid met veel bos en struiken, landerijen en lommerrijke gebieden, slaperige dorpjes en een lappendeken van akkers. Alles zonovergoten dronk ik het tafereel in.

In het park was op een uitgekiende locatie een prachtig landhuis gebouwd dat precies op de mooiste vergezichten keek. Een markante plek voor schrijvers die hier verzamelden om ongehinderd literaire vruchten te penselen. Ik zou direct een gedicht willen schrijven op dit moois.

Verderop meanderend over de stille bospaden, kwamen we in een verwaarloosde boomgaard met verschillende appelsoorten. Ik liep te wankelen van het hellende terrein en moeizaam voort ploeterend over het zwaar bedauwde gras en de ontelbare appels die op de grond gevallen waren in uiteenlopende stadia van rijpheid of ontbinding. Aan een van de takken hing een prachtige vrucht en ik kon die nog net plukken, een heerlijke Cox zo ik ontdekte. Het was zeer koel geworden en daarom genoot ik van de appel die mij als een verboden vrucht uit het Paradijs verleidde. Wat een verrukkelijke smaak, een culinair orgasme waard. Ik ben verzot op Cox en het kan geen toeval zijn dat juist die er hing. We zochten nog verder maar geen tweede exemplaar binnen bereik. Toch vonden we nog genoeg onbeschadigde vruchten in het lange gras. Omdat het zonde was ze te laten liggen, namen we een mand vol mee.

Later op een terras liet ik het tripel bier schuimend in mijn keelgat verdwijnen, maar niets kon de smaak van de appel evenaren op die dag. Achter mij verscheurde het schurende scharnier van het toilet mijn zoete mijmeringen, waar helaas veelvuldig gebruik van werd gemaakt. De verzameling “grijze duiven” strompelde later in uiteenlopende staat van slijtage of alcoholische invloed over het parkeerterrein. Een liep zwaar uit het lood en leek meer op het torentje van Piza, al was dat wel wat oneerbiedig van mijn schrijfduiveltje, omdat het mens noodzakelijk op een stok leunde. De meeste auto’s leken er ook grijs. Maar de zon toverde een glimlach en de dag kon niet meer stuk.

Ik moest vanwege het glaasje bier hoognodig, maar ik heb een afkeer van ieder openbaar toilet. Tot groter nood moesten nog wat zaken worden ingeslagen en ik stond dan ook te vitusdansen voor de kassa waar een rij treuzelaars en mutsen wachtte. Een ware spaargarentr*t keerde haar hele tasje, om iets te vinden dat per definitie altijd onderin ligt, dat is overigens een typisch vrouwelijk fenomeen. Onverstoorbaar voor de rij wachtenden en uiteraard lijdend aan verbale incontinentie, negeerde ze de ergernis van de aanwezigen. Ik stond op springen en keek uit naar een lege fles zonder statiegeld of een onopvallend hoekje, want een toilet was er niet voor publiek en ook al was dat er, dan zou ik dat mijden. Liever milieuvriendelijk wateren in de natuur. Ik benijdde op dat moment de honden die vrijelijk en ongeremd iedere boom als opportunistisch standpunt gebruiken. Wat een zaligheid om gewoon een pootje op te lichten in plaats van die geciviliseerde, complexe, porseleinen schandplaatsen waar je zelfs je handen nauwelijks meer durft wassen uit angst dat ze er de volgende dagen afvallen.

Een man stond op zijn dooie gemak zijn rekening exact in vier nauwkeurige delen te vouwen en liet zijn materiaal aan metalen op de band liggen, waarmee hij de verdere wachtende klanten blokkeerde en hij keek stoïcijns naar de opschudding die hij verwekte, om vervolgens het pamflet in zijn broekzak te steken. Van een dergelijke dwangneuroot zou je een fluwelen aktetasje verwachten. God heeft ze in soorten. Maar waarom komen ze op dat moment allemaal samen?

Het moet gezegd de taarten en broodjes waren er van een uitstekende kwaliteit. Verrukkelijke aardbeien met kwarkgebak streelden mijn smaakpapillen. De mensen waren vriendelijk en behulpzaam en ik heb er genoten van de gastvrijheid. Vooral de ambachtelijk gebrouwen Tripel in vele soorten smaakte mij prima. De klok wordt hier niet opgemerkt, niemand heeft haast, ze doen of ze een zee van tijd hebben, behalve als ze in hun blikken voertuig stappen, dan zijn de naverbranders actief en worden Olympische records gevestigd.

Een Bourgondische levensstijl.
Dit artikel delen?
Pin It

Column

  • Hits: 640
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Alle gepubliceerde inzendingen

  • juli 2019
  • juni 2019
    • Happy (70) Vera Bijma 30-06-2019

      Zo ligt hij nog aan de borst en zet wankelend zijn eerste stapjes en het volgende moment – zo...

      Lees meer...

    • Hygiëne (94) Machteld Berkelmans 29-06-2019

      Ik kan met verbazing kijken naar Stef als hij bezig is met zijn dagelijkse hygiëne-ritueel. Met...

      Lees meer...

    • Beslobberingen (72) Harmen Sneer 28-06-2019

      In de naweeën van Hetty’s overlijden Hetty is niet meer. Mijn schat ging zonder al teveel lijden...

      Lees meer...

    • Jong geleerd (95) Vera Bijma 27-06-2019

      Van school naar ons huis is amper tien minuten fietsen. Maar mijn vijfjarige zoon wil toch even op...

      Lees meer...

    • Snappen jullie dat nou? (62) Jac Babin 26-06-2019

      Snappen jùllie dat nou?Geconcentreerd typte ik een bericht op mijn mobiel. Met twee vingers en één duim....

      Lees meer...

    • Verbijsterd (91) Machteld Berkelmans 25-06-2019

      Soms kom je mensen tegen die alles tegen lijken te hebben. Wat er maar fout kan gaan, gaat ook...

      Lees meer...

    • OM DE TUIN GELEID (66) Rebelle van Reymerswael, schrijfgek 24-06-2019

      "Toevallig" gaat zij tuinieren, op het moment dat de medewerkers van de plantsoenendienst,hun...

      Lees meer...

    • DuDi (97) Robert Beernink 23-06-2019

      Wie zijn oor goed te luister legt, komt er niet meer uit. Voor het goede begrip: ik bedoel hier...

      Lees meer...

    • Koffertje (75) Vera Bijma 22-06-2019

      Hieperdepiep … hoera! Zoonlief is zes jaar geworden en dat betekent dat hij vandaag hét koffertje...

      Lees meer...

    • Gespreksonderwerp (92) Machteld Berkelmans 21-06-2019

      We kennen het allemaal wel denk ik. Je zit samen met mensen en vallen er stiltes. Het valt niet...

      Lees meer...

    • onbesuisd (124) Dorine Van der Marel 20-06-2019

      Met de zilveren Renault Modus tot het dak toe volgepropt komen dochter en vriendin het plein...

      Lees meer...

    • Re-Ellie-ty (92) Robert Beernink 19-06-2019

      Wat zou de echte reden zijn van het ontslag van Ellie Lust bij de Amsterdamse politie? Haar...

      Lees meer...

    • Bevalling (101) Vera Bijma 18-06-2019

      Nog voor de wekker gaat, hoor ik al gerommel in de kamer naast ons. Ik kijk om het hoekje en zie...

      Lees meer...

    • Omkeren, de dood tegemoet. (149) Gerard Treffers 17-06-2019

      Bekend zijn de verhalen van mensen die aan de dood ontsnapten toen ze een vliegtuig misten dat...

      Lees meer...

    • Dacht het niet (95) Vera Bijma 16-06-2019

      We zitten met zijn drieën in de auto op weg naar huis. Onze 5-jarige zoon telt de tractors die hij in...

      Lees meer...

    • Verhalen vertellen (109) Machteld Berkelmans 14-06-2019

      Een collega-schrijver las mijn verhalen en vond dat er nog veel verhalen verteld moesten worden....

      Lees meer...

    • Plat (102) Vera Bijma 13-06-2019

      Het is zondagmiddag en we voelen ons alle drie wat plattekes. Maar het is prachtig weer en dus...

      Lees meer...

    • Rugzak (95) Robert Beernink 11-06-2019

      Mijn vader vertelde dat ze in zijn RK lagere schooltijd na de laatste bel soms protestante...

      Lees meer...

    • EHBO-cursus (110) Vera Bijma 09-06-2019

      Toen ik onlangs op het werk de kans kreeg om een EHBO-cursus te volgen, greep ik deze met beide...

      Lees meer...

    • Snappen jullie dat nou? (117) Jac Babin 07-06-2019

      Geconcentreerd typte ik een bericht op mijn mobiel. De ogen strak gericht op het toetsenbord. Ik...

      Lees meer...

    • Lekker is dat (113) Vera Bijma 03-06-2019

      Kun jij ook zo genieten van frisgewassen kleding waarin je de zon nog kunt ruiken? Dat is voor mij één...

      Lees meer...

  • mei 2019
    • Wereldverbeteraars (99) Martin Oosting 01-06-2019

      Wereldverbeteraars zijn mensen die meteen het hele huis afbreken als er ergens een deur piept. Men...

      Lees meer...

    • Reclame (117) Vera Bijma 30-05-2019

      ‘Ik zou toch logopedie willen aanraden’, zegt de juf tijdens het oudercontact. Onze vijfjarige...

      Lees meer...

    • Retraite (100) Robert Beernink 29-05-2019

      Bijna Hemelvaart: een dag van tegenstellingen. Wat is het nut van massaal voor dag en dauw opstaan en gaan...

      Lees meer...

    • Peuter-influencer (106) Machteld Berkelmans 28-05-2019

      Ik heb een nieuw begrip geleerd. Dat is op zich niet bijzonder, ik leer iedere dag bij. Maar dit...

      Lees meer...

    • Huisdier (127) Vera Bijma 26-05-2019

      We zitten in de auto op weg naar huis, als onze vijfjarige zoon plots meedeelt dat hij een...

      Lees meer...

    • lentekriebels (130) Dorine Van der Marel 25-05-2019

      Lentekriebels. Ik weet er even geen raad mee. Het sast uit de hemel en het is droevig koud.  Mede...

      Lees meer...

    • Harris Mopulu (162) Lieven Vandekerckhove 24-05-2019

      We waren nog volop bezig, ons in de nieuwe woning te nestelen, kort na onze landing op Afrikaanse...

      Lees meer...

    • Cool (112) Vera Bijma 22-05-2019

      Als ik mijn vijfjarige zoon een kus op zijn wang geef, trekt hij tegenwoordig een zo vies mogelijk gezicht...

      Lees meer...

    • Plurieldakjesspecialist (120) Dorine Van der Marel 20-05-2019

      Met bakken kwam het uit de lucht. Rukwinden smeten takken over de weg en tergde het met...

      Lees meer...

    • Nanomol (115) Robert Beernink 18-05-2019

      Het allereerste schisma op aarde was dat tussen mens en dier. In onze stamlijn was zoveel...

      Lees meer...

    • Mindful (138) Vera Bijma 16-05-2019

      Ik hoef de deur niet uit voor een sessie mindfulness. Dankzij mijn zoon heb ik namelijk ontdekt...

      Lees meer...

    • Zo maken ze ze niet meer... (130) Machteld Berkelmans 14-05-2019

      Mijn middelbare schooltijd speelde zich af eind jaren 70 en begin jaren 80. De tijd van punk, new...

      Lees meer...

    • Luizenkammers (126) Robert Beernink 12-05-2019

      Ik kijk best redelijk veel televisie en denk ineens: stop ermee! Ik zit niet middenin een...

      Lees meer...

    • Luizen (157) Vera Bijma 10-05-2019

      Oh nee, hè! denk ik als ik een briefje in mijn kleuters boekentas vind waarop staat dat er weer...

      Lees meer...

    • Stage in de grote stad (141) Dorine Van der Marel 08-05-2019

      Nog wat onwennig zat hij samen met zijn stagebegeleider een broodje kaas te eten in het...

      Lees meer...

    • Reclame (141) Vera Bijma 06-05-2019

      ‘Ik zou toch logopedie willen aanraden,’ zegt de juf tijdens het oudercontact. Onze vijfjarige...

      Lees meer...

    • Het is altijd jammer (181) Henny A.J. Kreeft 04-05-2019

      Een lokale krant, meestal het lokale sufferdje genoemd, is iets wat hard nodig is voor een...

      Lees meer...

    • Herfst van mijn leven (132) Everdien Sambrink Sanderink 02-05-2019

      Ik ben in de leeftijdloze herfst beland. Herfstlieden zoals ik zitten pakweg tussen de...

      Lees meer...

  • april 2019
    • Golflengte (129) Robert Beernink 30-04-2019

      Zondagmorgen, onderweg naar mijn uitgever om de Overeenkomst van Uitgeven te ondertekenen voor...

      Lees meer...

    • Billen (138) Vera Bijma 28-04-2019

      ‘Wat heb je mooie billen!’ roept mijn 5-jarige zoon verrast als hij me in mijn panty in de...

      Lees meer...

    • Kom je buiten spelen? (184) ruby thijs 26-04-2019

      Ik herinner me nog goed dat als jong meisje ik samen met mijn grote broer en zus buiten speelden....

      Lees meer...

    • Een vreemde vogel (113) Lizzie Bizzie 24-04-2019

      Op mijn achttiende heb ik voor het eerst kennis gemaakt met Alfred Hitchcock, Dat wil zeggen met...

      Lees meer...

    • BoekenBal (119) Robert Beernink 22-04-2019

      ‘Een nieuwe lente en een nieuw geluid:’ is wellicht de beroemdste dichtregel uit de vaderlandse...

      Lees meer...

    • Paasvuur (132) Robert Beernink 21-04-2019

      De ene brand is de andere niet. De wereld rouwt om de enorme schade aan de Notre-Dame de Paris....

      Lees meer...

    • Vrolijk Pasen (147) Dorine Van der Marel 20-04-2019

      Help. Echtgenoot heeft weer een nieuwe hobby. De voorlaatste keer dat hij een nieuwe hobby had,...

      Lees meer...

    • Het dak eraf (130) Vera Bijma 18-04-2019

      Rond half vijf ’s nachts schrik ik wakker van een geluid. Het klinkt alsof er iemand de trap...

      Lees meer...

    • Politiek (145) Machteld Berkelmans 16-04-2019

      Vroeger was politiek een ernstiger zaak dan tegenwoordig. Politiek werd bedreven door bezadigde...

      Lees meer...

    • Onthouden (123) Robert Beernink 14-04-2019

      Het vat is leeg, de bok verbrand, het hoofd bonkt onder het askruisje. Alle rituelen zijn...

      Lees meer...

    • Vervelendigheid staat voor de deur (134) Edith E (©Inspiratiewater) 12-04-2019

      Hij is één van de grootste irritaties in het leven. Hij jaagt de schrik in de benen, omdat hij...

      Lees meer...

    • De zeiklijn (162) Dorine Van der Marel 10-04-2019

      Ik wil net de eerste hap van mijn carpaccio de bœuf nemen als ik zoon aan de lijn krijg. Hij is...

      Lees meer...

    • Who's bad ? (155) Lydia Willemse 08-04-2019

      Hebt u Leaving Neverland gezien ? Ik wel of ik ook, zij het met tussenpozen. De vier uur durende...

      Lees meer...

    • Dialect (158) Machteld Berkelmans 06-04-2019

      Ik ben geboren in Tilburg, diep in het Brabantse land. Het land van de zachte g. Dat hoor je aan...

      Lees meer...

    • Wit (128) Robert Beernink 03-04-2019

      We hebben een groot tekort aan wit in ons land. Ho, voordat de radicalen hier de voordeur komen...

      Lees meer...

    • Alles voor niets geweest (164) Dorine Van der Marel 01-04-2019

      Jaren ben je bezig om je kinderen veilig en gezond groot te brengen. In hun prilste maanden geef...

      Lees meer...

  • maart 2019
    • Lekker door de modder (137) Machteld Berkelmans 30-03-2019

      Het baasje houdt niet van regen. Omdat het dan overal zo’n blubber wordt. Zelf houdt hij ook niet...

      Lees meer...

    • Energierekening (116) Robert Beernink 28-03-2019

      Met God als baas was de aarde het centrum van de schepping, daarna werden zon en mens het...

      Lees meer...

    • Cursiefjes (255) Lieven Vandekerckhove 26-03-2019

        Mijn boek, „In schuinschrift“ bundelt een aantal cursiefjes, die alle handelen over het wel en...

      Lees meer...

    • Selfie (168) Machteld Berkelmans 24-03-2019

      Met de komst van de smartphone is ook een heel bijzonder fenomeen ontstaan. Een fenomeen waar het...

      Lees meer...

    • Ontlijnen (166) Robert Beernink 22-03-2019

      Het is zo ingeburgerd dat je het pas door hebt als het niet gebeurt. Voorwaarde is dat je het zelf ook...

      Lees meer...

    • Barbie (192) Irma Moekestorm 20-03-2019

      Ik kan me niet heugen dat ik ooit een goede poppenmoeder was. Het enige dat ik me kan herinneren...

      Lees meer...

    • Kwantumtaal (137) Robert Beernink 18-03-2019

      In VPRO’s 2DOC was recentelijk ‘De Race’ te zien, over de ontwikkeling van de kwantumcomputer, met in...

      Lees meer...

    • Meelopen (148) john ten wolde 16-03-2019

      MEELOPEN Meelopen, omdat je geen eigen mening hebt? Al denk je van wel. Ga eens bij jezelf na......

      Lees meer...

    • Kalotjesclub (124) Robert Beernink 14-03-2019

      De Paus roept de leiders van de bisschoppenconferenties naar Rome om het eens diepgravend over...

      Lees meer...

    • sneeuw (216) Dorine Van der Marel 12-03-2019

      We hebben een wat koel onthaal in de Alpen als we ‘s avonds na vijf uur rijden moe aankomen. Het...

      Lees meer...

    • Maatneemland (142) Robert Beernink 10-03-2019

      Dit land is zo klein dat we alles en iedereen de maat kunnen nemen. Wie in de Verenigde Staten...

      Lees meer...

    • succes met de verhuizing (178) Dorine Van der Marel 07-03-2019

      Op weg naar de brievenbus kwam ik een dorpsgenote tegen. Nog voordat ik mijn mond open deed, zette zij...

      Lees meer...

    • Eeuwelingen (152) Robert Beernink 05-03-2019

      Onlangs vertoonde het onvolprezen geschiedkundig televisieprogramma Andere Tijden een compilatie...

      Lees meer...

    • Vrijheid, Gelijkheid en Big Brotherschap (117) wybo kuizenga 03-03-2019

      Ik vraag u af of u dat ook heeft. Dat je je afvraagt of de M in KLM, nu de M van Cora is? Cora van...

      Lees meer...

    • Voetballers (145) yves goudket 01-03-2019

      De voetballerij is de laatste 20 jaar enorm geevolueerd, niks is minder waar, net zoals alles...

      Lees meer...

  • februari 2019
    • Je zal het maar hebben (138) Machteld Berkelmans 27-02-2019

      Soms komen er toch wel eens programma’s op televisie waarvan je denkt, ja, daar moet ik even naar...

      Lees meer...

    • Cold War verdient geen Oscar (257) Reinder Veelinx 26-02-2019

      Regisseur Pawel Pawlikowski won met Ida een Oscar. Zijn Cold War werd twee keer genomineerd. Alle...

      Lees meer...

    • Komaf (149) Robert Beernink 24-02-2019

      Ik heb een DNA test laten uitvoeren om een indruk te krijgen van mijn afstamming. Dat is een...

      Lees meer...

    • neerslag (184) Dorine Van der Marel 22-02-2019

      Het was een slechte nacht, een heel slechte nacht. Uren na middernacht lag ik nog klaarwakker naar het...

      Lees meer...

    • Pianolastemming (117) Robert Beernink 20-02-2019

      In aanloop naar blue Monday op 21 januari voelt het weldadig ons wolkengrijze land, waar momenteel weinig te...

      Lees meer...

    • Er bij horen (152) Machteld Berkelmans 18-02-2019

      Een aantal jaren geleden heeft in China een, inmiddels volwassen, man zijn nier verkocht om met...

      Lees meer...

    • Samen boodschappen doen (120) Machteld Berkelmans 17-02-2019

      Ik stond in de supermarkt in de rij voor de kassa. Vrijdagmiddag, mijn laatste adres dus ik had de...

      Lees meer...

    • Kampioen (131) hans rol 16-02-2019

      Met een ongezonde spanning zit ik voor de buis. Ik wil graag zien hoe de kleinzoon van Poupou...

      Lees meer...

    • Robbie van Leeuwen - wat een verademing (143) Watze Witteveen 14-02-2019

      De Wereld Draait Door is al een paar jaar geen vaste kost meer in de vooravond. Daar waar ik...

      Lees meer...

    • Copulator (127) Robert Beernink 12-02-2019

      Er is geen enkel goed gebruik over dat niet onder vuur ligt. De zwartepietendiscussie is er zelf...

      Lees meer...

    • Lauwersoog - rampzalig (140) Watze Witteveen 10-02-2019

      Vrouw wilde iets leuks doen vandaag. Aangezien ik de laatste tijd niet in opperbeste stemming...

      Lees meer...

    • Wegen (185) Robert Beernink 07-02-2019

      Voornemens maken voor Nieuwjaar is flauwekul. Dat soort ambities is net als de horizon: die is er...

      Lees meer...

    • #Ceci n'est pas une sein (148) Inge Sleegers 04-02-2019

      Regelmatig heb ik gemengde gevoelens bij wat er in mijn newsfeed op facebook verschijnt. Posts van...

      Lees meer...

  • januari 2019
    • Waterlinie (173) Robert Beernink 31-01-2019

      Tussen het gesoebat over de kleur van de knecht, stabiliteit van de stint en valorisatie van...

      Lees meer...

    • De rat (212) Dorine Van der Marel 27-01-2019

      Het houtkacheltje brandt behaaglijk, de lampen zijn sfeervol gedimd en op de televisie legt Lubach helder...

      Lees meer...

    • Geniaal (188) Robert Beernink 23-01-2019

      Erkend China kenner Ruben Terlou vindt het geen verrassing dat in dat land voor het eerst...

      Lees meer...

    • Een Aanrader! (147) Emily Puck 19-01-2019

      Merci Liliane, voor deze kop. Het doet veel, en het is belangrijk, veel belangrijker dan het...

      Lees meer...

    • Bedekking (198) Robert Beernink 15-01-2019

      Het wettelijk verbod op gezichtsbedekkende kleding polariseert naar een discussie over...

      Lees meer...

    • Klaar voor het nieuwe jaar (154) Titia Bosma 11-01-2019

      01-01-2019, 09.56 uur, een app van mijn schoonzus. 'Net niet in het oude jaar, maar nu eindelijk...

      Lees meer...

    • Erbarmen (183) Robert Beernink 07-01-2019

      In de aardige quiz Met Het Mes Op Tafel van Omroep Max vraagt de heerlijk anachronistisch gecaste...

      Lees meer...

    • 'Dag van...' (368) Lieven Vandekerckhove 03-01-2019

          In de krant vernam ik vanmorgen dat het vandaag wel een heel bijzondere dag is. Geen feestdag,...

      Lees meer...

  • december 2018
  • november 2018
  • oktober 2018
    • Omvallen ziekenhuizen. (158) Brigitte de Jong 30-10-2018

      Geschokt vernam ik het nieuws dat MC Slotervaart en de IJsselmeer ziekenhuizen op de fles zijn....

      Lees meer...

    • De kus (315) Heleen van Beek 27-10-2018

      In Nederland is het de gewoonte om elkaar drie kussen op de wang te geven, meestal beginnend op de...

      Lees meer...

    • Lateraal (187) Robert Beernink 24-10-2018

      Lateraal valt in een verzameling woorden die door zowel hun schrijfwijze als klank intrigeren. De...

      Lees meer...

    • De ‘kledders’ van Twan Huys en Jeroen Pauw (249) Han Maas 20-10-2018

      Twan Huys heeft de presentatie van RTL Late Night van Humberto Tan overgenomen omdat de...

      Lees meer...

    • Smaak (245) Robert Beernink 17-10-2018

      Valt over smaak te twisten? Chubby Checker zou dat volmondig met ‘ja’ hebben beantwoord. Ons oude...

      Lees meer...

    • Zombie (220) Luc van de Wiel 14-10-2018

      Als ik even opkijk, zie ik een zombie langs fietsen. Tergend langzaam fietst ze me voorbij, haar...

      Lees meer...

    • Perspectief (218) Robert Beernink 11-10-2018

      Mijn redacteur op de uitgeverij hamert voortdurend op adequaat schrijfperspectief en accuratesse...

      Lees meer...

    • Besef is alles, zonder besef bestaat niets (209) Jim Beta Beta 08-10-2018

      1 Besef is alles, zonder besef bestaat niets. We zien onszelf als beschaafd, maar zijn we dit ook? Hoe...

      Lees meer...

    • Fitwit (225) Robert Beernink 05-10-2018

      Onlangs werd in Den Haag een of andere smuck gearresteerd omdat hij voorbereidingen zou treffen...

      Lees meer...

    • Queen of Crime (238) Cisca Keesman 02-10-2018

      “Is ze nou nóg niet begonnen?” Een miss Marple-achtige vrouw met een hoedje op vraagt het me op...

      Lees meer...

  • september 2018
    • Zielkijker (205) Robert Beernink 29-09-2018

      Coen Verbraak heeft het beste tot het einde bewaard: het moment waarop de ziel zelf zich moet...

      Lees meer...

    • Wetenschappelijke slagers (163) Edith E (©Inspiratiewater) 26-09-2018

      Gisteren, 28 augustus 2018, heb ik me weer eens flink zitten opwinden over een nieuwtje in de...

      Lees meer...

    • Geweten (161) Henk van Veen 23-09-2018

      De fractievoorzitter van de Christen Unie (C.U.), Gertjan Segers, verwerpt de afschaffing van de...

      Lees meer...

    • Lokeend (209) Robert Beernink 20-09-2018

      De vijf vijfjes van de Staatsloterij branden in mijn binnenzak. Ik werp een blik naar binnen....

      Lees meer...

    • Varen (226) Henk van Veen 17-09-2018

      Varen op de Linge. De tocht in de haven van Leerdam. Het is zomer, het is erg warm 30°+....

      Lees meer...

    • GraaiGabbers (217) Robert Beernink 14-09-2018

      Ik moet iets bekennen: een geschil met het dorpstoneel brengt ons voor het hekje en begint op mijn...

      Lees meer...

    • Wielrenners hebben geen drinkpauze (234) Bas Oosterlaken 10-09-2018

      Ik zat met de familie te kijken verbaasd naar de Johan Cruijff Schaal tussen Feyenoord en PSV....

      Lees meer...

    • BlokBuster (217) Robert Beernink 05-09-2018

      Ik ken onze Minister van Buitenlandse Zaken nog uit zijn tijd bij De Bank. Behalve wat magerder,...

      Lees meer...

  • augustus 2018
    • Vrienden en familie (215) Trijntje Lamein 30-08-2018

      Soms heb je vrienden die als familie zijn. En soms ook heb je familie die niet eens vrienden van...

      Lees meer...

    • ©ZinderZinnen (196) Robert Beernink 25-08-2018

      Na een korte wandeling door de binnenstedelijke hittegolf glip ik de boekhandel binnen. Inkoper...

      Lees meer...

    • Alpha hulp -Huishoudelijke werkster (287) Gerard Treffers 21-08-2018

      Een alfahulp is iemand die in Nederland ingezet wordt voor het verlenen van huishoudelijke hulp....

      Lees meer...

    • Komkommertijd (234) Robert Beernink 16-08-2018

      Vroeger wisten we het van tevoren: zodra het buiten heet is, dansen de journalisten op de...

      Lees meer...

    • Verzamelwoede (288) Cisca Keesman 11-08-2018

      ‘Dat gaat hem niet worden, mevrouw’. Hij staat voor me met een beschuldigende blik in zijn ogen....

      Lees meer...

    • Stamtafel (259) Robert Beernink 07-08-2018

      De afbladderende bruine kroeg is gevuld met de opeengepakte weeïge geur en smaak van een niet...

      Lees meer...

    • Carmiggelt achterna (214) Kathelijne De Brauwer 04-08-2018

      Ze klampt zich vast aan de tapkast als aan de laatste strohalm. Ze is van kop tot teen gehuld in...

      Lees meer...

    • 65+ crisis (387) Gerard Treffers 02-08-2018

      Iedereen kent de grote trauma’s in zijn leven. Het begint al met de geboorte, als je met alle...

      Lees meer...

  • juli 2018

Hoogste beoordeelding:

Boekentip

Top 10 : Meest gelezen

BookBuster