Columns

Columns op Schrijverspunt
  • Columns op Schrijverspunt
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
  • Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)

Bah! Mieren!


Sinds we in het landelijke wonen is - noodgedwongen - mijn tolerantie tegenover zes - en achtpotige wezentjes enorm gestegen. In ons vorige huis kwam ik maar zelden een kruipend of vliegend beestje tegen. Op van die vieze strontvliegen na, want dankzij het konijnenhok van de buren dat jarenlang tegen onze gezamenlijke schutting aanstond, wist er regelmatig eentje ons huis binnen te glippen. Die ongenode gastjes kwamen steevast met een ferme slag van de vliegenmepper aan hun einde.
Overlast van vliegen hebben we nu weer, maar dat heeft weinig met de omgeving te maken. Door het warme weer heerst er een ware vliegenplaag. Maar zo meedogenloos als ik ze in ons vorige huis bestreed, doe ik niet meer. Er zijn momenten dat ik mezelf versteld laat staan van mijn eigen tolerantie.

Van een spin moest ik voorheen niets hebben. Als ik er een zag, gilde ik hard en fungeerde manlief als redder in nood en eindigde de spin gewikkeld in een stuk wc-papier in de wc-pot. Als ik ze nu ergens in een hoek tegenkom, laat ik ze lekker zitten. Vooral de kleintjes, die mogen blijven. Soms zie ik in hun kleine web een vlieg bungelen.  Goed zo, je doet je werk goed, denk ik dan. Ik ga zelfs zo ver dat iedere neergeslagen vlieg steevast buiten de deur wordt gezet. Voor het geval ik het alleen bewusteloos geslagen heb en als dat zo is, mogen ze fijn verder gaan met leven, maar dan wel buiten. Het mooiste is als ze op een buitendeur gaan zitten. Uiterst voorzichtig zet ik die dan open en jaag ze weg. Als dat lukt, voel ik me uiterst tevreden. Ziezo, mission accomplished.

Alleen mieren kunnen niet meer op mijn tolerantie rekenen. Dat recht hebben ze verspeeld omdat ze er gigantisch misbruik van hebben gemaakt. Toen we hier pas woonden, zei een pakketbezorger eens tegen mij: ‘Mevrouw, u heeft een mierenplaag’. Joh, echt! Het pad langs de voorgevel krioelde ervan en het zand van de uitgegraven voegen hoopten zich zo hoog op dat de stenen niet meer te zien waren. Het was één grote woestenij, die ik vanwege mijn mentaliteitsomslag lijdzaam verdroeg. Tot er iedere dag in de hal bij de voordeur een vers hoopje zand lag. Ik weet nog altijd niet hoe mieren het voor elkaar krijgen om aan de buitenzijde van een dorpel zo te graven, dat het zand binnen in huis terechtkomt.
In ieder geval besloot ik er iets aan te doen, te beginnen bij de mieren die verantwoordelijk waren voor het dagelijkse opruimwerk. Ik raadpleegde internet of er een manier bestond om mieren te verjagen. De truc met de koperen stuivers kende ik al en blijkbaar is die zo oud dat de mieren er resistent voor zijn geworden, want ze wandelden er gewoon overheen. Ik ging verder rondneuzen op internet en kwam op meerdere sites ‘diervriendelijke’ oplossingen tegen. Hun woorden, niet de mijne. Heet water in het nest gieten, bijvoorbeeld. Of azijn. Toen het zand in de hal een steeds grotere hoop werd, heb ik er met pijn in het hart aan toegegeven. Het lukte. De mieren gaven hun graafwerk bij de dorpel op en verkaste naar de zijgevel van het huis. Dat was te zien aan het zand dat ze met hun ijverige pootjes naar buiten werkten. Toen ik ook daar hun nestjes vol liet lopen, weken ze massaal uit naar de oprit waar pardoes overal kraters van zand ontstonden. Een eensgezind volkje, die mieren. Door mijn pogingen ze te verjagen, besloten ze om elkaar te hulp te schieten en breidden hun territorium steeds verder uit, want inmiddels waren ook de hoopjes zand in de gang weer terug.
Toen had ik er echt genoeg van en heb de raad opgevolgd van een kennis: alleen met mierenpoeder kom je van die krengen af. Ik besloot het goed aan te pakken, kocht 5 bussen en strooide het poeder langs de hele gevel van ons huis. Door de felroze kleur van het spul deed ons huis mij wekenlang denken aan een gedecoreerde taart.

Het heeft gewerkt, de mieren zijn weg. Ik heb gewonnen, maar eerlijk gezegd voelt het toch niet echt als een overwinning.

Was getekend,

Cora, mierenmoordenaar

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 376
(Gemiddelde waardering 5 met 6 waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Alle gepubliceerde inzendingen

Geef een waardering voor een artikel
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Hoogste beoordeelding:

Schrijfwedstrijden

Boekentip

Top 10 : Meest gelezen

BookBuster