Voor schrijvers, door schrijvers
Column

Column

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Columns zijn wat minder uitgebreid en graven doorgaans minder diep dan essays, maar gaan verder dan de meeste cursiefjes.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 642

All you can eat

© Edo Elzenga op .
[Klik op de profielnaam of -afbeelding voor een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.]

Mijn lief en ik eten wel eens bij het Sushirestaurant bij ons om de hoek. We kiezen altijd voor het all you can eat menu. De regels van het Sushirestaurant luiden: elke gast mag vijf rondes van vijf hapjes bestellen. Heerlijk is dat, elke keer opnieuw de lekkerste gerechten mogen aanwijzen en weten dat er een kok is die dat speciaal voor ons staat klaar te maken. Steeds als het eten op is, neem je de menukaart weer ter hand en kun je vijf nieuwe lekkernijen aanwijzen. Vroeger gebruikten we daarvoor een papieren bestelformulier maar tegenwoordig kan het met de iPad. Met een druk op de knop is de bestelling geactiveerd en een paar minuten later wordt het lekkers gebracht.
De eerste keer dat mijn lief en ik bij een Sushirestaurant gingen eten, het was in Amsterdam, viel ik bijna van verbazing van m'n stoel. Wat was dit een ongelooflijk fijn en relaxed concept. Al gauw kwamen we erachter dat mijn maag groter was dan die van mijn lief. De verhouding vijf voor jou en vijf voor mij veranderde al snel in: drie voor jou en zeven voor mij. Geen ober die controleert wie wat in z'n mond stopt.

Het leuke van een Sushirestaurant is dat je elke ronde opnieuw kunt kiezen waar je op dat moment zin in hebt. Meestal begin ik mijn maaltijd met Osuimonosoep. Daarnaast bestel ik veel vis met rijst eronder. De Sake en Naguro, met zalf en tonijn, komen bij mij in elke ronde voor. Deze lekkernijen passen in één hap in mijn mond en zijn goed op smaak te brengen met sojasaus, wasabi of gember.
Vanaf de derde ronde kies ik soms ook gegrilde gerechten. Deze vallen wat zwaarder en vullen wat beter. Wat ik ook altijd probeer is Sugoy, een schijf met knapperige groenten. Mijn guilty pleasure is de Gyoza, de kippastei. Deze laatste twee gerechten komen met twee of drie tegelijk.
Het punt dat ik wil maken is dat er qua smaak en hoeveelheden heel wat te kiezen valt in het Sushi restaurant. Het is misschien nooit mijn hoofddoel geweest om alle vijfendertig gerechten tot mij te nemen, maar met enig passen en meten kom ik meestal redelijk in de buurt. Laat ik het zo stellen: het is een keer voorgekomen dat mijn lief al uitgegeten was en dat ik in mijn laatste ronde nog tien Sake bestelde. Gewoon, omdat het kon.

Het is trouwens een hele klus om alles in de laatste ronde passend te maken. Om dat te bereiken begint  vanaf de derde ronde, enige communicatie tussen mijn maag, mijn brein en de kaart op gang te komen. Als een roostermaker op een middelbare school probeer ik zo te passen en te meten tot het uiteindelijk lukt om mijn culinaire bingokaart vol te maken. Na afloop loop ik dan met een glimlach terug naar huis, ondersteund door mijn lief.
Sinds kort heeft het Sushirestaurant het all you can eat beleid echter ingrijpend gewijzigd. Er is geen maximaal aantal ronden meer. Wat nu? Je zou misschien kunnen denken dat er nóg meer gegeten wordt. In theorie kan dat ook, al was het altijd al wel mogelijk om onwaarschijnlijk grote hoeveelheden te bestellen. Wat dacht je bijvoorbeeld van vijfendertig bakken Yasai Udon (bami). Dat doe ik natuurlijk niet, maar het kan wel.
Voor mij betekent dit vernieuwde concept echter dat ik niet meer mijn best hoef te doen om het maximale te eten, er ís namelijk geen maximum meer. En hoe kun je mikken op iets dat er niet is? Tegenwoordig eet ik tot ik denk: dat was lekker, maar ik hoef niet meer. Door meer te mógen eten, eet ik minder. Heel bijzonder.

Dit artikel delen?
Waardering voor je inzending op Schrijverspunt

Graag je waardering voor : All you can eat

Aantal hits voor dit artikel: 158
 
KLIK OP HET GEWENSTE AANTAL STERREN (1-5)  OM EEN WAARDERING TE GEVEN EN/OF SCHRIJF SVP EEN KORTE REVIEW
5 sterren = zeer de moeite waard, 4 sterren = de moeite waard, 3 sterren = lezenswaardig, etc..
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!
De waardering voor dit artikel:
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Reacties   

# relaxt etenTryntsje van der Meer 07-06-2020 15:33
Idd bijzonder hoe onze systemen werken. Maar dit eet een stuk gezelliger en relaxter, denk ik..

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

A Taste of Talent ?

Elke keer, bij een nieuw bezoek aan deze pagina, een ander en actueel leespakket!
Wist je?

Random:

Fijne feestdagen
| Henry Gray | Poëzie