Voor schrijvers, door schrijvers
Blog

Column

Aantal gepubliceerde inzendingen: 668

Aan de basis

De coronacrisis levert veel gespreksstof op. Ook brengt de crisis zaken aan het licht die in het crisisloze tijdperk aan de aandacht ontsnappen. Door de crisis komen velen er achter hoeveel mensen dagelijks aangewezen zijn op de voedselbank. Inzamelingsacties hebben het mogelijk gemaakt dat restaurants voldoende ingrediënten kunnen kopen om maaltijden te leveren aan de voedselbank. Het gaat in een stad ter grootte van Groningen al om 700 maaltijden per dag. Het is een prachtig gebaar dat restaurants deze maaltijden de komende weken dagelijks leveren, maar bovenal is het een schandaal dat in het welvarende Nederland mensen op de voedselbank zijn aangewezen om aan hun natje en droogje te komen. 
Zelf woon ik in een wijk waar 40% van de kinderen onder de armoedegrens leeft. Er zijn wijkbewoners die hiervan schrikken, vooral omdat ze het nooit door hebben gehad. Dat snap ik wel. Verborgen armoede komt pas in crisistijd aan de oppervlakte. 

We kunnen de crisis gebruiken om na te denken. Immers als het alledaagse leven stil ligt, gaan de hersenen meestal harder werken. We kunnen denktijd gebruiken om ons economische en sociale stelsel te heroverwegen. Nederland blijkt rijk genoeg om de bedrijven en de zzp’ers financieel bij te springen zodat zij na deze crisis nog overeind staan en hun werk voort kunnen zetten. Een prima oplossing voor nu. Maar zouden wij dan niet in staat zijn om na de crisis iedereen in Nederland een basisloon te geven? Het is het overdenken waard: een basisloon voor iedereen en alle uitkeringen de wereld uit. Economen die roepen dat dit niet mogelijk is zouden even stil kunnen staan bij de vraag wat economie feitelijk niet en wel is. Economie is geen harde wetenschap, economie is de gedragswetenschap van het geld. En bij een gedragswetenschap misstaat een sociaal beleid niet. Een goed sociaal stelsel is het fundament van een menswaardige samenleving. We prijzen in deze crisis de medemenselijkheid, de activiteiten van burgers die familie, vrienden en buren een helpende hand bieden. Maar bedenk hoe mooi het zou zijn als niemand meer het gevoel hoeft te hebben om meelijwekkend te zijn. Want meelijwekkend zijn is een zeer slecht gevoel. 
De keuze is aan ons. 

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Eelco Visser
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 509
Publicatie op .
Tags: Columns

Geef een waardering voor: "Aan de basis"

Geschreven door Eelco Visser . Geplaatst in Column.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
24.03.20
Feedback:
Correctie ivm oude waarderingen.
  • Lezenswaardig:
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Rebelle van Reymerswael, schrijfgek 24.03.20
    Helemaal mee eens!
  • Ingrid Bruggink 24.03.20
    100% mee eens. Het opgroeien met het gevoel meelijwekkend te zijn bevordert, mijns inziens, bovendien het criminele gedrag van jongeren om op deze manier ver boven dat gevoel uit te stijgen.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Nu te koop...