Meedoen voor leden is gratis!

Je persoonlijk menu(eerst inloggen!)


Ook een column toevoegen?

Alleen leden kunnen een column toevoegen.
Door eerst in te loggen (Inloggen/registreren is mogelijk onderaan op elke pagina!) kun je op de volgende button klikken om een nieuwe column toe te voegen:

Nieuw button Toelichting :
 We publiceren alleen niet eerder gepubliceerde columns.
  • Vul bij 'Titel' een titel in.
  • Voeg je tekst toe in het tekstblok en bewerk de tekst desgewenst.
  • Meer invullen is niet noodzakelijk. Klik alleen nog op--> Opslaan.
  • Je column is niet gelijk zichtbaar. We publiceren vrijwel dagelijks een nieuwe column (nooit frequenter), maar in volgorde van inzending.Bij veel inzendingen  zal je column dus ook pas na enige tijd zichtbaar zijn.
Op zoek naar meer mogelijkheden?
In het menu bij 'SCHRIJFACTIVITEITEN' vind je alle mogelijkheden!

Een column is een met regelmaat verschijnend, kort stukje proza van een auteur. We publiceren wekelijks en soms zelfs dagelijks een nieuwe column. Jouw column is dus ook welkom.

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 
Terwijl ik door het glas naar sieraden kijk met amethist en rozenkwarts wordt het gehuil in het hokje vlak naast mij steeds erger. Een meisje van een jaar of vier met blonde lokken staat bij de ingang met een geschrokken gezicht het hokje in te kijken. Ik probeer me te concentreren op de sieraden maar dat valt niet mee met die zielige geluiden die de ruimte vullen.
‘Wilt u het hoofdje en de armpjes even vasthouden want anders willen ze het pistool nog wel eens weg slaan,’ hoor ik de winkelbediende zeggen.
Het meisje voor het hokje kijkt nog steeds beteuterd en uit het hokje klinkt de moeder: ‘ga even naar haar toe ze heeft het er moeilijk mee.’
De vader loopt naar het meisje toe en probeert haar gerust te stellen; ‘Er is niets aan de hand.’
Dit lijkt mij niet in overeenstemming met het harde gehuil. De vrouw met het pistool hoor ik een paar keer sorry zeggen.
‘Het geeft niet,’ reageert de moeder. Even later komen ze naar buiten. Het blijkt een baby te zijn die zo is toegetakeld! Ze zit met een verhit gezichtje met haar nieuwe knoppen in de oren in de buggy.
‘Wat een mooie oorbellen,’ zegt de vader terwijl ze de winkel uitwandelen. Ik roep een andere verkoopster om een paar oorbellen te mogen zien uit de glazen kast. ‘Wat zielig, het is nog maar een baby,’ zeg ik tegen haar.
‘Ach ja ze willen dat graag,’ zegt het meisje met het donkere haar vergoelijkend.
‘Die baby?’ vraag ik.
‘Nee, die kan nog niet beslissen.’
‘Precies,’ reageer ik.
Pin It

Graag je waardering

Kwaliteit: 79.5% - 2 stemmen
Leesbaarheid: 60% - 1 stemmen

Totaal

Geef aub je beoordeling. Dat is mogelijk door op het gewenste aantal sterren te klikken. Rechts zie je de totaalscore (max=100%).

Plaats reactie

Beveiligingscode
Vernieuwen

schrijversplekwelkom

Inloggen / Uitloggen / Registreren

Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2018