column938x200

Ook een column toevoegen?

Alleen leden kunnen een gedicht toevoegen.
  • Door eerst in te loggen kun je op de volgende button klikken om een nieuwe  column toe te voegen: Nieuw button  
  • Toelichting :
    • Vul bij 'Titel' een titel in. (We adviseren je om je eigen naam/pseudoniem te gebruiken).
    • Voeg je tekst toe in het tekstblok en bewerk de tekst desgewenst.
    • Meer invullen is niet noodzakelijk. Klik alleen nog op--> Opslaan.
  • Je gedicht is niet gelijk zichtbaaar.
Igratis40nloggen / registreren is mogelijk onderaan op elke pagina!

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 
Voor mij is dit een dagelijks terugkerende verbazing. Die rond de dertigers. Voorzien van pruillipje en teksten als "zeg maar", "een soort van", en "ik besef me". Mijn buurman Wiebe heeft het dan over de Niks generatie, maar dat terzijde.

Deze mobieltjesgeneratie, zeg maar, die met hun hoofd in een bij de bevalling bijgeleverd mobieltje wordt geboren is ook de generatie die een kreet als "OEPS" slaakt als er iemand van zijn barkruk valt met een beroerte of zo iets frivools. Onder de meer opgeleide  leden van de mobieltjesgeneratie, vaak zelfbenoemde academici, heerst een voorkeur in het vrijwillig wonen in een volkswijk, want 'be the change you want to see'.
Verder natuurlijk ook de jonge, talentvolle en (en onuitstaanbare) grafisch ontwerpers, die hun inspiratie halen uit... één keer raden, ja hoor, inderdaad: Scandinavië.

Je gelooft het niet, maar laatst hoorde ik zo'n stuk vleesgeworden mobiel van rond de dertig uitweiden over zijn huis in een volkse buurt. Hij zei: 'Natuurlijk was het spannend om naar een wat Volkse wijk te verhuizen, amice (???) Ik vroeg mij af; ga ik hier wel aansluiting vinden met de buurt?
Om wat sneller aansluiting te vinden zette ik een Scandinavisch bankje voor mijn deur. Als conversation starter, dacht ik: dit is een signaal aan de beurt. Een soort van, zeg maar, ook met een academisch lid van de mobieltjesgeneratie kun je best een praatje maken. Ik denk dat ik daarmee de totale social dynamic op zijn kop heb gezet.
Zo heb ik bijvoorbeeld met een overbuurman, zeg maar, een soort van volkse man, die voor zijn deur een sigaretje stond te roken, fascinerende conversaties gevoerd over de tabaksindustrie. En nu is hij gestopt...denk ik. Ik heb hem al een soort van tijdje niet meer gezien, zeg maar..'

Beneden mij woont ook zo iemandl. Een general manager bij een gigantische multinational die voorziet in macrobiotische goederen, maar er zelf niet voor terugdeinst om tijdens barbecues, met zijn blote handen, met zijn tanden, stukken vlees van het bot van een halve koe af te rukken. Ik bedoel maar.

Maar je moet ermee leven. Wat moet je anders...
Pin It

Graag je waardering

Kwaliteit: 85.67% - 3 stemmen
Leesbaarheid: 71% - 3 stemmen

Totaal

Geef aub je beoordeling. Dat is mogelijk door op het gewenste aantal sterren te klikken. Rechts zie je de totaalscore (max=100%).

Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2018