column
FTbannerEen column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
 
Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst een te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is. .

Leden van Schrijverspunt kunnen maximaal 4 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.
Zaterdagochtend om ongeveer acht uur zie ik ze vertrekken. De buurman en zijn dochtertje. Nu ben ik niet iemand die constant uit het raam kijkt om de buren te bespieden, maar mijn aanrecht bevindt zich voor het keukenraam en het toeval wil dat ik net koffie en thee aan het zetten ben, als zij de auto instappen.

Zaterdagochtend acht uur. Dat moet zwemles zijn! Mijn gedachten gaan terug in de tijd en ik zie een hele warme kleedkamer voor me, afgeladen met zwoegende vaders en moeders, die hun uiterste best doen om hun kind op tijd het water in te krijgen. Kledinghaken vol met kleding. De ruimte is gevuld met een kakofonie van aanmoedigende en mopperende woorden.

Ondanks het geworstel, lukt het iedere keer weer om de kinderen op tijd in hun badkleding te krijgen. Opgelucht zien we de kinderen achter de zwemjuf aanlopen. Het is koffietijd.

Achter het welverdiende plastic bekertje koffie worden de vorderingen van de kinderen nauwlettend in de gaten gehouden en het gesprek gaat dan ook het merendeel van de tijd over het proefzwemmen.

Ik herinner mij ook de teleurstelling op de gezichtjes van de niet geselecteerde proefzwemmers en de opbeurende woorden van hun ouders. Maar ik herinner mij ook de blijdschap als er proef gezwommen mocht worden en de spanning op die kleine snoetjes als ze proef moesten zwemmen en dan.... Dan was het eindelijk zover! Er mocht worden afgezwommen!

De afzwemmers, in een verzameling bonte oude kleding. De sprong in het water en dan na een baan gezwommen te hebben, druipend er weer uit. En de duik door het gat! Hoewel je wist dat ze het eigenlijk al hadden gehaald, hield je bij iedere duik je adem even in en dan, dan eindelijk waar we het allemaal voor hadden gedaan. De parade met het felbegeerde zwemdiploma. Nu moest alleen nog het B-diploma, maar dat ging gelukkig een stuk sneller.

Zwemles. Ik glimlach. Voorlopig ben je nog wel even aan de beurt buurman, want het stopt niet na het zwemmen en ik kan het weten, want ik sta niet voor niets iedere zaterdagochtend om acht uur in de keuken. Mijn inmiddels grote dochter moet namelijk ook op tijd de deur uit. Erg? Welnee. Het hoort er bij en later, als het heden het verleden is geworden denken we er met plezier aan terug. Zelfs aan zwemles!
Dit artikel delen?

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 
Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2019
https://www.lekkerboek.nl/sitemap