column
FTbannerEen column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
 
Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst een te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is. .

Leden van Schrijverspunt kunnen maximaal 4 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.
Gemiddeld zijn er tienduizend vliegtuigen tegelijk in de lucht. Wat een chaos moet dat geven als een groepje slechteriken de informatiesystemen van alle vlieghavens ter wereld zouden hacken. Technisch moet dat mogelijk zijn, maar ja, dat is hoe ik als leek daar naar kijk. En je wilt ook niemand op ideeën brengen. Nee, de wereld is al gek genoeg.
   Wat mij stoort is dat ze tegenwoordig dit soort dingen thuis vanaf de bank doen. Ik kan me niet voorstellen dat je op die manier er een goed gevoel aan over houdt. Het is natuurlijk lastig je te verplaatsen in de geesten van mensen die zulke daden bij volle verstand doen, maar zij willen er – naast het grote plan waar ze aan meewerken – toch ook een deel persoonlijke bevrediging uithalen, zou je denken. Nee, dan spreekt een terrorist die met zijn goed geoliede Kalasjnikov tussen kapotgeschoten huizen heen en weer rent mij meer aan. Zeker omdat zo iemand meer herkenbaar is en eenvoudiger te raken.

Nu denk je misschien: Je kunt er wel een grapje van maken, maar het is natuurlijk een nare realiteit. Zeker nu het zo dichtbij komt.
Dat het naar is zal ik niet tegenspreken. Maar als ik mensen ineens paniekerig zie toegeven dat ze niet meer onbevangen naar de Toppers durven omdat ze bang zijn voor een aanslag, bekruipt mij toch het gevoel dat er een slag gemist wordt. Niet in de laatste plaats omdat ik zelf de plek van een aanslag misschien zou verkiezen boven een optreden van eerdergenoemden.
   Ik begrijp de plotselinge schrik niet zo goed. Al van kindsbeen af, zijn er op het nieuws beelden van aanslagen in het Midden-Oosten te zien. Wat ik me kan herinneren vaak in Israël, maar dat doet er niet toe. Velen vonden het heel erg voor de mensen daar, maar dachten stiekem dat het ‘in die andere wereld’ er een beetje bij hoorde. Met andere woorden: ze hadden het er daar zelf naar gemaakt. Na jaren van zogenaamde globalisering, waardoor we op onze plaatselijke markt onbegrijpelijk fruit kunnen kopen en internet meer bloot legt dan je lief is, vinden we het gek dat ook zaken waar we liever de ogen voor sluiten ineens in de eigen achtertuin woekeren. Ik bedoel, zagen we het niet aankomen?
   Nou ja, er zal de komende jaren meer geld aan het politieapparaat gespendeerd worden – iets waar grote groepen al jaren om roepen. Ik vrees dat het slechts gaat betekenen dat je je veilig waant op grote bijeenkomsten en voor de rest een soort vogelvrij zult zijn.

We hebben het er zelf naar gemaakt.
Dit artikel delen?
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 
Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2019
https://www.lekkerboek.nl/sitemap