column
FTbannerEen column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
 
Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst een te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is. .

Leden van Schrijverspunt kunnen maximaal 4 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 1885 niet laden

Misschien is het voor sommigen een wensdroom. Een stevige afsluiting in de Middellandse Zee. Om zo bootvluchtelingen tegen te houden. De Mare nostrum zou dan de Mare claustrum worden. (claustrum: afgesloten ruimte)

Grenzen zijn fictief
"Borders I have never seen one. But I have heard they exist in the minds of some people.” -Thor Heyerdahl-. Deze Noorse geoloog, zoöloog en antropoloog probeerde met enkele opvallende expeditiereizen aan te tonen dat vertegenwoordigers van oude culturen, zoals de Eskimo's en de indianen, met elkaar in contact gekomen kunnen zijn.

Uiteindelijk zijn grenzen niet meer dan een afspraak, een pennetrek, die in het beste geval niet gepaard ging met het nodige geweld en bloedvergieten. Tijdens de Eerste Wereldoorlog is er haast letterlijk gestreden om enkele meter meer of minder. Daar heeft België wel zijn deel van gehad. Tijdens de Eerste Wereldoorlog vluchtten 1,6 miljoen Belgen - een kwart van de toenmalige bevolking - naar de buurlanden. Sommige mensen lijken de geschiedenis wel te vergeten of er in elk geval niet teveel belang aan te hechten. "De grenzen moeten dicht! Europa is geen hotel!" En dat terwijl hun voorouders misschien zelf ooit noodgedwongen op de vlucht zijn gegaan.

Enkele bedroevende cijfers

In de periode van 2007-2013 heeft de EU 700 miljoen euro uitgegeven om haar asielbeleid op punt te stellen. Dat bedrag verbleekt bij de bijna 2 miljard euro die ze uitgaf voor de beveiliging van haar buitengrenzen.

Op wereldvlak is Europa, als het over de opvang van vluchtelingen gaat, een slechte leerling. Afrika vangt vier keer meer vluchtelingen op. Het armste continent doet op dat vlak meer. Schrale troost: Noord-Amerika doet nog minder. Dat continent is haast hermetisch gesloten. Nochtans wonen er heel wat Schmidts en O'Leareys. Een republikein met de naam Schwarzenegger is waarschijnlijk voorstander van een strenge migratiepolitiek.

De belangrijkste landen die vluchtelingen opvangen zijn Pakistan, Syrië, de Gaza strook, Iran, Jordanië, Tanzania, Indië, Thailand, China, Kenia, Ecuador en Oeganda.
Het Afrikaanse continent vangt 5 miljoen vluchtelingen op (of een aandeel van 44%), Azië 3,8 miljoen ofwel 33%, Europa 1,6 miljoen (14%) en Noord-Amerika 1 miljoen ofwel 9%.
Wereldwijd zijn vandaag 36 miljoen mensen op de vlucht voor oorlog, repressie, hongersnood en natuurrampen. Maar liefst 80% van de vluchtelingen bestaat uit vrouwen en kinderen.

Niemand vlucht voor zijn plezier

Het massaal oppikken van vluchtelingen voor de kust van Libië of elders zou een aanzuigeffect hebben . Volgens deze visie moeten geen opsporing- en reddingsoperaties opgezet worden omdat ze alleen maar vluchtelingen zouden aanmoedigen Europa te bereiken. Niet de reddingsoperaties zorgen voor een aanzuigeffect, maar wel oorlogen en armoede die mensen aanzetten hun leven op het spel te zetten.

En vaak wordt gezegd dat het beter is de problemen in de landen van herkomst op te lossen. Zodat niemand hoeft te vluchten. Dat zou inderdaad een gedroomd scenario zijn. Maar helaas voorlopig gedroomd. Om Syrië als voorbeeld te nemen: het conflict duurt daar al meer dan drie jaar. En een oplossing is mijlen veraf. De problemen zijn te vergelijken met een hoeveelheid kwik die op de grond wordt gesmeten. Als kleine bolletjes verspreidt het zich naar her en der. En op vele plaatsen wordt met kwik gesmeten.

De onrust in het Midden-Oosten en de Hoorn van Afrika is aanleiding voor de grootste vluchtelingencrisis sinds WO II. En voorlopig blijft het wachten op oplossingen voor de drama's in de Middellandse Zee. En vaak wordt vergeten dat die kinderen, vaders en moeders de gevaarlijke oversteek niet wagen voor hun plezier. Ze doen dat omdat ze geen andere keuze hebben. Ze doen dat om een leven te hebben die naam waardig,

Tot slot

Er zijn teveel vluchtelingen, zeggen de mensen. Er zijn te weinig mensen, zeggen de vluchtelingen.
Ferstl
Dit artikel delen?
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 
Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2019
https://www.lekkerboek.nl/sitemap