column
FTbannerEen column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
 
Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst een te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is. .

Leden van Schrijverspunt kunnen maximaal 4 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.
Nee, ik ga het niet over Syrië hebben. Dat is te echt, te naargeestig, te triest.
Niet dat de schietpartijen op scholen in Amerika dat niet zijn.
Maar daar hangt in de verte ook een geur van romantiek om heen. Het wilde westen. Boef komt saloon binnen, de muziek zwelt aan, een glaasje whisky schuift over de bar, de kroegbaas stelt zich verdekt op achter z’n theedoek, de kroeglopers schuiven hun stoelen wat naar achteren en trekken zich terug in donkere schaduwen. En dan knalt het erop los: wapengekletter. Als dan de stof tenslotte optrekt en de pianist onder de piano vandaan kruipt, wordt het duidelijk. De boef heeft het loodje gelegd.
Het recht om zich met wapens te verdedigen is diep verankerd in de genen van de nakomelingen. En zeker bij degenen die niet via hersens reageren maar reflexmatig via het ruggenmerg. Trump ziet dan ook maar één mogelijke reactie op de toename van schietincidenten. Meer mensen bewapenen. Ook in elke leerkracht schuilt een sheriff. Natuurlijk is hij schatplichtig aan zijn broodheren. De wapenindustrie financiert niet voor niets zijn campagne. En toch verdenk ik hem ervan zich heimelijk vooral over te geven aan zijn jongensfantasie:
oog om oog, tand om tand. Het recht jezelf te verdedigen. De charme van het rechtstreekse duel met de ruggen tegen elkaar, tien passen en de vinger om de trekker. John Wayne is alsnog president geworden.
Even een zijweg: in Nederland is het wilde westen ook al actueel. Mìjn jongensfantasie van “cowboytje spelen” is door verzetsgroep de Grauwe Eeuw in een verdacht daglicht geplaatst. Gezien de genocide op de indianen in Amerika is het niet langer gepast Old Shatterhand en Winnetou in spelvorm te gieten. Ook al was Winnetou in zijn wijze, onverstoorbare onverzettelijkheid trouwens altijd mijn held. Alle attracties en festiviteiten waar de discriminatoire ongelijkheid in het Wilde Westen wordt gesimuleerd dienen hun poorten te sluiten. Het is nog niet duidelijk of deze actie nu via de ratio of toch ook het ruggenmerg tot stand is gekomen. Het geeft wel de schaalgrootte aan van de problemen en kwesties in Nederland. Ze passen met gemak onder een klein kaasstolpje.
Over Syrië wilde ik het niet hebben. Daar is het te duidelijk. De wapenindustrie mag daar ongestoord zijn rendement opkrikken. De romantiek is al lang gestikt in de gifgassen.
En dus is het duidelijk: in Amerika regeert de romantiek, in Nederland dekt de kaasstolp toe, maar Syrië brandt echt. En toch houden we Assad aan de macht.
Er zijn voetbaltrainers vanwege heel wat minder wanprestaties ontslagen.
Dit artikel delen?
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 
Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2019
https://www.lekkerboek.nl/sitemap