column
FTbannerEen column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
 
Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst een te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is. .

Leden van Schrijverspunt kunnen maximaal 4 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.
In onze uithoek van het land geldt een algemene pastorale wijsheid om aan te geven wanneer het koud is: zodra de agrariër ijs defeceert. Dat kan hij desgewenst overigens geheel legaal buiten zijn mineralenboekhouding om doen. Daarom gebeurt het zo weinig. We zeggen het in de dagelijkse praktijk natuurlijk directer en minder omfloerst. We willen geen tere neoliberaal slaande harten ten westen van ons tot stilstand dwingen. Een andere indicatie is het opdoemen van gierwagens, vooraan in de files op onze landwegen. Hij heeft in dit seizoen toch niet veel omhanden, dus ploegt de boer wat bij door een vrij stuk asfalt met water te beregenen onder het toeziend oog van bestuur en vrijwilligers van de ijsclub. Deze oudere heren, gewapend tegen de legers van Koning Winter met stemmig gekleurde vuisthandschoenen, oversized mutsen gesponsord door de gehuchtsuper, sjaals van de plaatselijke voetbalclub, Noorse sokken en – onderhand – ijskoude Beerenburg, mijmeren intussen over vroeger. Toen bestonden nog de echte winters, was het pas echt koud, had je echt ijs op echte plassen en sloten en ze herinneren zich dat zij als kind tussen sneeuwduinen langs de paden tussen de akkers doorliepen die twee keer zo hoog waren als nu. Dat weet ik ook nog wel. Ik was in die tijd ook de helft van mijn huidige lengte. Ik haat kou, met twee uitzonderingen: de nabijheid van een weldadige saunacabine of een hete douche, die alle lichaamsdelen weer hun oude vertrouwde functie en omvang teruggeeft. Ik wil niet vastvriezen aan mijn eigen gezeik.

10 februari 2018 #BinnenDoorDenker
Dit artikel delen?
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 
Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2019
https://www.lekkerboek.nl/sitemap