Loading...

Een fragment (een pagina, een afbeelding, een gedeelte van de tekst, etc.) geeft soms een aardig idee over de rest van een boek. Bezoekers krijgen d.m.v. een boekfragment kans om kennis te maken met het boek van de betreffende auteur. Auteurs stellen het op prijs als je een reactie geeft.
Door auteurs geschreven teksten worden niet gecorrigeerd of geredigeerd door de redactie van Schrijverspunt.

Zelf ook een boekfragment uit jouw boek toevoegen? Dat is mogelijk en gratis, als je boek vrij te koop is. Vergeet niet om behalve het fragment ook de titel, auteur, ISBN, prijs, etc. te vermelden.

Ren, Janina, ren!

“Ik kom zo”, zei Bumek en hurkte bij Janina neer. “Nu moet je goed naar mij luisteren. Ik doe dit voor jou. Bobe heeft je naar mij gestuurd omdat ze wilde dat ik voor jou zou zorgen. Dat kan nu niet meer, we weten niet wat er in het kamp gaat gebeuren en daarom moet je hier blijven. Ik moet nu weg, beloof me dat je doet wat ik zeg?”
Ze gaf geen antwoord. Hij gaf haar een zoen en bedankte de twee vrouwen. Daarna liep hij snel naar buiten, voordat Janina nog meer overstuur raakte. Zo snel als zijn pijnlijke voeten het toelieten, liep hij achter Sam aan. Ze waren nog maar net onderweg toen Bumek snelle voetstappen hoorde. Janina kwam recht op hem af hollen, haar wangen nat van de tranen. “Bumek, Bumek, laat me niet alleen. Ik blijf niet bij die mevrouwen. Ik blijf alleen als jij ook blijft.”
Daar stond ze in het zachte avondlicht. Zijn dappere kleine zus die was gevlucht voor de Duitsers. Die al zoveel familieleden had verloren. Geen wonder dat ze geen afscheid wilde nemen. Het liefst nam hij haar mee terug naar het kamp, ware het niet dat hij Sams zwartgallige voorspellingen niet langer kon negeren. Er broeide iets. Voordat de dreiging werkelijkheid werd, moest Janina veilig zijn.
Hij liet zich op zijn knieën zakken en nam haar voor de laatste keer in zijn armen. “Ik weet dat je dit moeilijk vindt, dat vind ik ook. Maar je moet terug. Het kan niet anders. Doe het voor mij.”
“Ik wil niet”, hikte Janina. “Alleen als jij ook blijft.”
Bumek dacht koortsachtig na en wist opeens wat hij moest zeggen om haar over te halen. “Janina, je moet hier blijven. Je moet overleven, want als tata terugkomt uit Siberië heeft hij niemand meer. Alleen jou. Doe het voor hem.”
Ze werd heel stil in zijn armen. Langzaam liet hij haar los en ging staan. De vrouwen stonden op een afstandje toe te kijken. “Dag lieve Janina, ik ga nu. Ga maar naar binnen. Het is beter zo.” Hij dwong zichzelf weg te lopen, achter Sam aan. Nog één keer keek hij om en stak hij zijn hand op voor een laatste groet.
Dit artikel delen?
Pin It

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief