Loading...

Een fragment (een pagina, een afbeelding, een gedeelte van de tekst, etc.) geeft soms een aardig idee over de rest van een boek. Bezoekers krijgen d.m.v. een boekfragment kans om kennis te maken met het boek van de betreffende auteur. Auteurs stellen het op prijs als je een reactie geeft.
Door auteurs geschreven teksten worden niet gecorrigeerd of geredigeerd door de redactie van Schrijverspunt.
Bij de laatste poll kwam duidelijk naar voren dat er minder behoefte is aan de rubriek 'Boekfragment'. Gezien dat resultaat hebben we besloten die rubriek over enige tijd te beëindigen. Het is nu niet meer mogelijk om een boekfragment toe te voegen. Bestaande boekfragmenten blijven nog een beperkte periode online.

Operatie Tarnung

Ik draaide mij om om naar buiten te gaan toen ik een auto langs zag rijden, waarop ik even inhield.
Het was een Duitse legerauto met daarin twee soldaten.
Een ervan was, te oordelen aan zijn pet, een officier, terwijl de ander mij een gewone soldaat leek.
Verdomme, Duitsers. Uitgerekend hier, dacht ik.
Ik keek opzij en zag dat Henk ook zoiets had van ‘wat doen we nu?’
Ik opende de deur om naar buiten te lopen en sloot hem achter mij toen Henk zich ook op het troittoir bevond.
Het was nog steeds rustig op straat en ik kon maar aan een ding denken. Een Duitse auto die in de richting van mijn manschappen reed.
“Rustig Henk, blijf in je rol. Met een beetje geluk rijdt hij gewoon door en is er niets aan de hand.”
Ik fluisterde het, terwijl ik wat gehaaster in de richting van de kerk liep.
Toen we de hoek omliepen zag ik dat de wagen was gestopt ter hoogte van de begraafplaats
De Duitse officier stond luid te praten, terwijl Greg in de houding stond en het gelaten over zich heen liet komen. De rest van de eenheid stond er wat onbeholpen bij en leek de reactie van Greg af te wachten.
“Godverdomme Henk, blijf rustig lopen,”zei ik zachtjes. “Dit wordt de eerste echte test.”
Ik besloot te gaan bluffen. De Duitse officier was nog niet zo oud en het leek mij een Luitenant of iets dergelijks. Vanaf deze afstand kon ik het moeilijk zien.
Ik zette mijn duim en wijsvinger aan mijn lippen en floot hard, waarop de Duitse officier zich omdraaide.
Met zijn handen op zijn heupen stond hij ongeduldig mijn komst af te wachten en leek hij geërgerd door het feit dat ik gefloten had.
Het was zo’n officier die geen tegenspraak duldde en toen ik hem tot op 5 meter was genaderd begon hij mij aan een vragenvuur te onderwerpen.
“Goedemorgen, kunt u mij misschien vertellen wat jullie hier doen, want de ‘Feldwebel’kon mij daarop geen antwoord geven?”
Hij bleef dezelfde ongeduldige houding aannemen, waarop ik besloot hem een koekje van eigen deeg te gaan geven.
‘Feldwebel’? Heeft u uw ogen in uw zak zitten,”antwoordde ik boos.
“Brandt is ‘Hauptscharführer’bij de SS. En ga in de houding staan als een Obersturmführer tegen u praat. Ben je Godverdomme helemaal gek geworden of zo.”
Ik floepte het eruit voordat ik er erg in had, maar het effect was zoals ik het voor ogen had.
De jonge Luitenant schoot in de houding en keek strak voor zich uit.
“Neemt u me niet kwalijk Obersturmführer, ik herkende uw rang niet.”
Op de laatste opmerking besloot ik om er nog een schepje bovenop te doen.
“Herkende mijn rang niet,”brieste ik woedend.
“In welk leger zit je eigenlijk, dat je een officier van Hitler’s elitekorps niet herkend?”
Ik wees naar Greg en deed een stap naar voren totdat mijn gezicht vlakbij dat van de Duitse officier was.
Hij wist niet waar hij moest kijken en de eerste zweetdruppeltjes werden al zichtbaar.
“Het spijt me Obersturmführer.”klonk het haast smekend.
“Spijt me?”antwoordde ik.
“Zie je Hauptscharführer Brandt hier. Hij heeft eigenhandig een Russiche mitrailleurstelling genomen.
Die onderscheiding is hem door Gruppenführer Krüger hoogstpersoonlijk opgespeld. Dus als je de volgende keer weer een van mijn manschappen lastig valt, bedenk dan dat ik je op de eerstvolgende trein naar Rusland laat verplaatsen. Ben ik duidelijk geweest, Luitenant..”
“Buchholz, Obersturmführer. Luitenant Buchholz, tot uw dienst.”
“Luitenant Buchholz, maak dat u weg komt en ga anderen lastig vallen.”
De luitenant klikte zijn hakken tegen elkaar en salueerde, waarop hij rechtsom draaide en naar de ‘Kübelwagen’ liep, de Duitse jeep variant van de Wehrmacht.
“Ooh en Luitenant..,” riep ik, waarna de Luitenant zich omdraaide.
“Heil Hitler.”Ik stak mijn arm half in de lucht, waarop de jonge officier zijn hakken opnieuw tegen elkaar klikte en vol overgave zijn arm in de lucht stak en ‘Heil Hitler’scandeerde.
Zijn chauffeur had de boodschap al begrepen en reed, nadat de Luitenant was ingestapt, met gierende banden weg.
Heel even was het stil, waarna Greg en de rest van de groep in lachen uitbarstte.
Dit artikel delen?
Pin It

Gebruikerswaardering: 2 / 5

Ster actiefSter actiefSter inactiefSter inactiefSter inactief