Loading...

Een fragment (een pagina, een afbeelding, een gedeelte van de tekst, etc.) geeft soms een aardig idee over de rest van een boek. Bezoekers krijgen d.m.v. een boekfragment kans om kennis te maken met het boek van de betreffende auteur. Auteurs stellen het op prijs als je een reactie geeft.
Door auteurs geschreven teksten worden niet gecorrigeerd of geredigeerd door de redactie van Schrijverspunt.

Zelf ook een boekfragment uit jouw boek toevoegen? Dat is mogelijk en gratis, als je boek vrij te koop is. Vergeet niet om behalve het fragment ook de titel, auteur, ISBN, prijs, etc. te vermelden.

De ontbrekende tekens

Waarschijnlijk ben je opgegroeid in een buurt, waar het heerlijk buiten spelen was, je werd nog niet afgeleid door de hedendaagse technologie, die een verrijking blijkt te zijn, maar af en toe ook een beteugelaar in het plezier hebben, door eenvoudig weg het buiten spelen. Forten bouwen in struiken, deze verdedigen, en de grootste schik hebben, en bij thuiskomst het grootste woord daarover hoe je de gevaarlijke aanvallen af hebt geslagen van de ridders al dan niet op het denkbeeldige paard.

In dit verhaal, zul je lezen, dat ondanks het feit dat de hoofdpersoon Henk Maurits nog niet bejaard is met zijn 53 jaar, er toch een creatieve geest huist in deze eens zo succesvolle man.Hoe het zo had kunnen ontstaan daar is alleen maar naar te gissen, èèn ding is wel zeker, dat toen hij eenmaal ontslagen was, Henk genoeg tijd had om zijn snode plannen ten uitvoer te brengen.Meestal lopen de dingen anders in het leven dan wat je jezelf had voorgesteld, toen je je nog jong en onervaren vanuit je studententijd, vanuit waarschijnlijk de èèn of andere kroeg,-- want daar verblijven studenten vooral-- niets dat er iets mis mee is, maar het heeft vooral te maken met het verwachtingspatroon.Het storten in het echte leven, datgeen waarvan we allemaal dromen in onze studententijd—als ik maar een volwassen ben en mijn diploma heb—dan, en vooral dan, komen we erachter dat het leven niet zoet, of bitterzoet, maar af en toe ook azijn zuur kan zijn.Mijmerend in gedachten op welk punt in zijn leven het tot het verval was gekomen, deerde de tegenwind die zijn verweerde kop geselde hem totaal nietHet leek wel of de rimpels die zijn karakteristieke kop kenmerkten er gewoon hoorde te zitten.Een kop zonder deze kenmerken zou een pussy face zijn.Het was allemaal zo mooi, niets stond deze engineer software in de weg, maar nu hij de 50 was gepasseerd, als oud vuil uitgekotst was, en daardoor, --is het daardoor ?—ook zijn vrouw hem verlaten had, was hij in een ononderbroken carrousel van zich opvolgende shit beland.De details van de reorganisatie was te lezen in de kranten, slechts enkele die het aangingen hadden het artikel gelezen, de meeste lieten het in hun onachtzaamheid aan zich voor bij gaan.Het was slechts een bericht iets onbelangrijks, maar met voor de betrokkenen grote gevolgen.Het is niet dat Henk Maurits het niet had geprobeerd, het doorzettingsvermogen, waar hij af en toe verbaasd over was dat hij dit in die mate bezat, was vaak overweldigend, maar heden ten dage, in tegenstelling tot zijn vroegere jeugdige jaren, moest je het vooral hebben van de diploma`s.De jonkies hadden diploma`s van zijn vakgebied met namen waarvan hij nog nooit gehoord had.Om zich niet dom voor te doen, had hij nooit durven vragen wat deze schier van onbekende opleidingen betekende.Wat de meerwaarde was, van die jonkies ?  Henk die al jaren meedraaide in het circus, maar nu definitief de piste had verlaten.Je weet hoe het gaat hè ?Als het kunstje niet meer interessant is, blijft het publiek weg, in zekere zin is hier wel een vergelijking te maken.

                                                                                                 2

De luxcieuze BMW  die hij bezat, gehuld in maatpak, hadden nu plaats gemaakt voor de oude stations fiets, die elke keer aan de rechter trapper een piepende kraak gaf.Het mooie diepblauwe maatpak, had plaats gemaakt voor een vale blouse met een dito jack.Het geheel kwam armoedig over, en dat, beste lezer is het ook.Na dat Henk enkele weken terug zich zelf vooral zielig vond, had hij rechtstreek vanuit de kroeg, waar nog meer mensen zaten die zich allemaal vooral zielig vonden—gelijk gestemde zoeken elkaar op—besloten om er een einde aan te maken.Ja, je begrijpt het goed, hij was in een dusdanige zielige bui, dat hij voor de trein wou springen.Nu hebben we sinds kort de betuwe lijn, dat is een spoor speciaal aangelegd voor goederen treinen, die het landschap doorklieft, met veel viaducten en tunnels.Op zo`n viaduct wou hij zich zelf voor de trein werpen.Op het punt aangekomen, boven op het viaduct, bekroop hem weer een gevoel van intense woedde.Hier was dus in de vorm van prikkeldraad een barrière opgeworpen, dat mensen zoals Henk, hun snode plannen niet kunnen uitvoeren.Enigszins bekoeld van de woedde, besloot hij om er vandaag dan toch maar van af te zien—ik bedoeldus het springen voor de trein—Deze gebeurtenis, althans hetgeen hij al in zijn brein had gepland, was hij nu aan het overdenken, terwijl de regen met zijn trouwe vriend de wind, het schouwspel compleet maakten.Is dit alles wat je in huis hebt ? schreeuwde hij uit tegen de elementen die hem geselden.Uiteraard gaven de regen en wind geen krimp, dat doen ze nu eenmaal.Terwijl de repeterende kraak in zijn trapper in frequentie toenam, een teken dat hij de snelheid aan het verhogen was, nam ook de machteloosheid waarin Henk verkeerde belangrijk toe.Hij bevond zich op een dijk, gelegen tussen enkele dorpen in, waar gezien het hondenweer wat er was, niemand deelgenoot uit maakte van de voortdurende geseling van de elementen.Kortom; hij was er alleenZo intens graag wou hij een einde aan zijn leven maken, maar zelfs dat kon hij nog niet regisseren.Totaal gedesillusioneerd reed hij weg van de plek, die eigenlijk zijn laatste finale plek zou zijn.Wederom gegeseld door de elementen fietste hij huiswaarts.Zijn huis bestond uit een klein smoezelig appartement, wat deze naam eigenlijk niet eens waard is.Het was een rijtje woningen met een verdieping, waar op de begane vloer en de eerste verdieping mensen woonden die, hoe moet ik het zeggen, er nu eenmaal niet als model burgers uitzagen, en zich evenmin zo gedragen.Toen Henk gearriveerd was, hij woonde links onderin op nr 12 A opende hij de deur, door uit zijn drijfnatte broek zijn sleutels op te vissen.Het zeer gedateerde complex bestond uit 10 appartementen, die doornummerden van 12 A t/m 12 JTerwijl Henk inmiddels de klemmende deur had open gekregen, zette hij zijn fiets in de gang, een andere mogelijkheid was er niet, hij kon `m ook  buiten zetten, maar de kans dat deze de volgende dag verdwenen was, is aanzienlijk.Henk sloot de voordeur, en liep zijn piepkleine kamer in, om verdrietig en verontwaardigd plaats te nemen in de al even zo oude en versleten bank.3Hij nam niet eens de tijd om zichzelf droge kleding aan te trekken.Terwijl hij zo een halfuur voor zich uit zat te staren, viel hem plotseling door het binnen schijnende licht van een lantaarnpaal, die ondanks de vieze aanslag die er op de ramen zat, toch binnen te dringen, op dat er een naad zat in de planken vloer.De naad zat naast het kastje waar de tv opstond.Ondanks dat Henk hier inmiddels al 5 jaar woonde, was hem dat nog nooit opgevallen.Hij stond op van de bank, een natte plek achterlatend waar hij gezeten had, en liep naar de plek toe.Terwijl hij op zijn knieën ging zitten, viel het hem op dat er een luik in de vloer zat.Henk pakte een mes uit de keukenla, en probeerde het in de minuscule opening te krijgen om zodoende het luik te kunnen openen.Terwijl hij wrikte met het mes, gaf deze een korte metalen klik, een teken dat het mes afgebroken was.Een stuk van het mes bevond zich in de opening van het luik en de daarnaast liggende plank, het andere eind had hij nog in zijn hand.Shit zooi, mompelde hij in zichzelf terwijl hij wee terug liep naar de bank, en weer op de natte plek ging zitten.Het was een 2 zits bank, op de andere plek gaan zitten, dat ging niet, omdat deze doorgezakt is.Terwijl hij zittend op de natte plek naar het afgebroken stukje mes staarde, kwam het besef bij hem boven drijven dat hij toch echt van de bank af moest komen om wat te gaan doen.Ik bedoel niet alleen het luik open maken, maar ik bedoel ook, dat als hij iets van zijn verder leven wil maken, hij hier toe ook bereid moet zijn.Resoluut stond hij op, liep weer naar de keukenla, die ook zoals de rest van de aanwezige prularia de beste tijd gehad had,  en pakte een roestig uitziend mes.Dit mes, zo bot dat het de benaming mes eigenlijk niet verdient, is als breekijzer echter goed geschikt.Henk liep naar het aanwezige luik, en plaatste het mes in de kleine kier naast het stukje afgebroken mes.Voorzichtig wrikte hij, om het aanwezige luik van zijn plaats te krijgen.Warempel lukte het, beetje bij beetje kwam het luik omhoog.Tenslotte gaf  het luik wat ongeveer een afmeting van 50 bij 50 cm had, zich gewonnen.Henk kon het luik met zijn handen pakken, en nam het uit de vloer.Nieuwsgierig keek hij in de ontstane opening die er was ontstaan.Het rook er muf, wat gezien de tijdsduur dat het luik gesloten  was geweest daar zeker mee te maken heeft.Voorzichtig, maar toch ook wel heel nieuwsgierig wurmde hij zichzelf door het ontstane gat heen.Het was duidelijk een voordeel, dat Henk een slank voorkomen had.1 Meter 86 en 75 kg is beslist niet dik te noemen, integendeel, zo slank als een den.De ruimte was zoals vaak het geval is, een soort kruipruimte, waar je jezelf op je knieën kunt voortbewegen.Echter, door de spinnen webben kon Henk praktisch niets zien.Er was ook geen verlichting aanwezig, dus besloot hij terug te gaan.
Dit artikel delen?
Pin It

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief