Loading...

Een fragment (een pagina, een afbeelding, een gedeelte van de tekst, etc.) geeft soms een aardig idee over de rest van een boek. Bezoekers krijgen d.m.v. een boekfragment kans om kennis te maken met het boek van de betreffende auteur. Auteurs stellen het op prijs als je een reactie geeft.
Door auteurs geschreven teksten worden niet gecorrigeerd of geredigeerd door de redactie van Schrijverspunt.
Bij de laatste poll kwam duidelijk naar voren dat er minder behoefte is aan de rubriek 'Boekfragment'. Gezien dat resultaat hebben we besloten die rubriek over enige tijd te beëindigen. Het is nu niet meer mogelijk om een boekfragment toe te voegen. Bestaande boekfragmenten blijven nog een beperkte periode online.

Maar ik heb helemaal geen centjes voor de begrafenis...Deel 2

Fragment 1

Ik druk de schakelaar voor het blauwe licht in en rijd zonder sirene naar het opgegeven adres. Na een paar minuten arriveer ik op het adres en neem voor de zekerheid de spoedtas en monitor mee naar binnen. De huisarts staat te telefoneren en wijst naar een patiënt die op de bank ligt. Blijkbaar is bellen altijd belangrijker dan eerste hulp verlenen. Als ik de patiënt zo zie, zit er niet veel leven meer in. Tussen neus en lippen zegt de arts dat de patiënt een zuurstofgehalte van rond de veertig procent heeft. Nou dat klinkt hoopgevend. Hij vraagt of ik regelmatig zo’n laag zuurstofgehalte tegenkom bij patiënten. Ja, dat kom ik vaker tegen, vooral als ze bijna dood zijn. Het laatste zeg ik wijselijk niet hardop. Haar ademfrequentie bedraagt ongeveer vier keer per minuut in plaats van de gebruikelijke twaalf tot zestien keer.


Fragment 2

Ik zeg dat ik hem naar de brancard zal dragen en terwijl ik het bebloede ventje optil, hou ik hem even in mijn armen. Zijn bloed komt op mijn shirt terecht, maar dat interesseert me op dat moment niet. Ik voel medelijden voor het ventje en zou het liefst bij hem blijven, zodat hij niet alleen hoeft te zijn in een eng ziekenhuis met allemaal vreemde mensen met witte jassen. Zonder tegenstribbelen houdt hij zich stevig aan mij vast en laat zich op de brancard leggen. Geen moment vraagt hij of zijn pappa of mamma ook komen of meegaan.
Dit artikel delen?
Pin It
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief