Loading...

Een fragment (een pagina, een afbeelding, een gedeelte van de tekst, etc.) geeft soms een aardig idee over de rest van een boek. Bezoekers krijgen d.m.v. een boekfragment kans om kennis te maken met het boek van de betreffende auteur. Auteurs stellen het op prijs als je een reactie geeft.
Door auteurs geschreven teksten worden niet gecorrigeerd of geredigeerd door de redactie van Schrijverspunt.

Zelf ook een boekfragment uit jouw boek toevoegen? Dat is mogelijk en gratis, als je boek vrij te koop is. Vergeet niet om behalve het fragment ook de titel, auteur, ISBN, prijs, etc. te vermelden.

Kadaria, Dood van een Magiër

Op een frisse ochtend met een blauwe lucht zat ik op een bank op het binnenplein. Ik had even genoeg van de muffe kamers. Nadenkend over de geheime kamer onder het plein en het juweeltje merkte ik niet dat Luc aangelopen kwam. 'Ben, Ben! Kom, wij hebben iets gevonden!' In de bibliotheek stonden Meester Lara en Jorgen een beetje schaapachtig te kijken. Lara zei: 'Het spijt ons, Ben. In plaats van samen te zoeken waren wij elk apart bezig. Hadden wij samengewerkt dan hadden wij het al vroeger gevonden.' Er was plaats gemaakt om verschillende tafels tegen elkaar te zetten. Hopen boeken lagen er op, enkele waren opengeslagen. Bob nam er één: 'Kijk hier. Dit zijn de namen van de magiërs, in volgorde zoal zij hier waren. Vóór Meester-Magiër Al’Khori is een lege regel, wij dachten dat het een onderbreking was. Maar Sten hier,' hij wees iemand aan, 'stootte tegen de tafel en het boek viel. Door de lichtval zag hij opeens dat er wél iets geschreven was maar de kleur van de inkt was weg. Als je bijna in het vlak van het blad kijkt zie je de indruk van de pen!' Ik deed het en zag inderdaad de indruk van een pen. Dan nam Luc het woord: 'Al’Khori schreef ergens dat hij de brand had kunnen blussen maar niet helemaal. Het zou nog smeulen tot iemand anders het kwam doven want hij kon het niet. Dit was zijn allereerste opmerking in de archieven. Wij dachten dat hij het letterlijk bedoelde, maar dat was het niet. Er was iets gebeurd dat hij niet rechtstreeks wou toevertrouwen aan de lezers.'
'DAT IS HET! EINDELIJK!' riep ik uit. 'Wacht even,' kwam Meester Ilea tussen, 'er is meer.'
Hij keek even rond en zei dan zachtjes: 'Al’Khori kende de oude talen ook. Hij schreef juist voor zijn dood dit, ik vertaal even: 'Ik heb gedaan wat ik kon. Nu is het wachten op de Yosumono.' De zin is geschreven in één van de oudste taalvarianten en bijna niemand kent die nog. Het woord Yosumono is in zijn eigen dialect. Heb je enig idee wat het betekent?' ik schudde neen.
'De Buitenstaanders.'
...
De wereld stond stil. De tijd stond stil. Ik zag Al’Khori staan in zijn lange grijze mantel, de kap over het hoofd en het zwaard op zijn rug, zijn ogen gloeiden. Hij stond buiten, naar de muur te kijken. Ik zag zijn lippen bewegen, een bezwering prevelend terwijl zijn handen blauw vuur spuwden. Dan keek hij opzij, NAAR MIJ!
Dit artikel delen?
Pin It

Gebruikerswaardering: 2 / 5

Ster actiefSter actiefSter inactiefSter inactiefSter inactief