Loading...

Een fragment (een pagina, een afbeelding, een gedeelte van de tekst, etc.) geeft soms een aardig idee over de rest van een boek. Bezoekers krijgen d.m.v. een boekfragment kans om kennis te maken met het boek van de betreffende auteur. Auteurs stellen het op prijs als je een reactie geeft.
Door auteurs geschreven teksten worden niet gecorrigeerd of geredigeerd door de redactie van Schrijverspunt.

Zelf ook een boekfragment uit jouw boek toevoegen? Dat is mogelijk en gratis, als je boek vrij te koop is. Vergeet niet om behalve het fragment ook de titel, auteur, ISBN, prijs, etc. te vermelden.

Gewoon omdat ik het wil

9789402233568I 16 APRIL 2016
  IK MIS MIJN OUDE IK!

  Ik mis mijn oude ik. Apart hè? Ben ik juist op zoek gegaan naar wie ik ben en   mis ik nu de persoon die ik was. Was ik mezelf juist niet kwijtgeraakt?    
  Misschien was ik als persoon mezelf toch niet helemaal kwijtgeraakt, was ik     alleen het stukje kwijt van dat ik niet meer wist wat ik nou leuk vond. En nu  
  ben ik iemand die ik helemaal niet leuk vind. Ik weet niet of het bij het proces   hoort of dat het inderdaad is omdat ik overspannen ben. Mijn vriendin vroeg  
  gister: ‘Ben je niet in de overgang?’ Ik heb even gezocht naar de symptomen   en ook deze symptomen lijken heel erg op wat ik nu ervaar. Overspannen of   overgang? In beide gevallen zal ik ermee moeten dealen en dat is op dit  
  moment erg lastig.
  Ik laat alles wat er komt er wel zijn, maar dat gaat niet zonder slag of stoot.  
  Het lijkt een beetje op een neerwaartse spiraal waar ik in zit. Het lijkt alleen  
  maar erger te worden. En gister vroeg ik mij serieus af: ga ik dit alleen  
  redden? Of moet ik misschien hulp gaan zoeken? Ik was dus altijd een heel  
  positief mens. Ook al zaten dingen tegen, ik kon het positieve er altijd uit  
  halen, ik kon mijn gevoel altijd omzetten naar een positief gevoel, naar een  
  gevoel van vertrouwen en dat lukt me nu niet. Ik haal mezelf constant naar beneden door mezelf te vergelijken met andere vrouwen, vrouwen die in mijn ogen iets bereikt hebben. Dat maakt het gevoel in mij dat ik dus maar wat aanrommel nog sterker. Dan krijg ik allerlei klachten en werken mijn lijf en geest niet meer zoals ik gewend ben.
Tegen een ander zeggen dat je moet accepteren wat er is, is dan vele malen makkelijker dan zelf dat te accepteren wat er is. Misschien is het verschil dat ik niks mankeer. Ik ben niet ziek, ik heb mijn been niet gebroken, ik zit gewoon niet lekker in mijn vel. Soms doe ik 's middags een dutje omdat mijn hoofd niet meer werkt. Geluiden zijn soms overweldigend, waardoor mijn lijf in de stress raakt. En accepteren dat lichaam en geest even niet meer werken zoals ik gewend ben, vind ik lastig te accepteren. Hield het leven mij een spiegel voor, dan kon daar vrij makkelijk mee omgaan, en nu voelt dit als een aanslag op mijn lichaam en geest. Ik heb de laatste dagen ook echt nergens zin in. Kan op de bank gaan zitten en gewoon alleen maar zitten. Op zich vind ik dat wel prettig en bedenk me dan ook wel dat dat nu juist misschien even nodig is. Even niks. Laat ik gister nou net een inspiratiekaartje trekken met daarop de tekst: ‘Juist de momenten van niets brengen ons alles.’ Toeval?
Misschien is dit ook wel de manier om alles echt los te kunnen laten. Al heb ik juist het gevoel dat ik mij aan veel meer irriteer, dat ik veel minder kan hebben, en komen mijn thema's in een sneltreinvaart voorbij en weet ik gewoon even niet hoe ik deze kan omdenken naar een positieve insteek. De momentjes dat ik geniet zijn erg zeldzaam en ik kan de schijn erg goed ophouden. Zelfs het schrijven op mijn blog kost mij moeite. Ik heb het gevoel dat ik loop te klagen en ik ben bang dat lezers daardoor afhaken. Ik wil eigenlijk meer bezoekers vergaren voor mijn blog, maar ik heb geen zin om daar moeite voor te gaan doen. En het vertrouwen van: alles op zijn tijd, ze komen wel, is ook ver te zoeken op dit moment. Misschien moet ik juist nu weer even de focus leggen op waarom ik dit blog gestart ben, voor mezelf. Om te schrijven over mijn zoektocht, een dagboek te schrijven. En als dat betekent dat ik dan even in herhaling val, dan is dat even niet anders. Al schrijvende komt de positieve inspiratie misschien wel weer. Het is immers onderdeel van wie ik nu ben. En wie weet voel ik mij door te schrijven langzaam aan ook wel weer wat beter.
What you read is who I am right now.
Fijne zaterdag.
Dit artikel delen?
Pin It

Gebruikerswaardering: 2 / 5

Ster actiefSter actiefSter inactiefSter inactiefSter inactief