Loading...

Een fragment (een pagina, een afbeelding, een gedeelte van de tekst, etc.) geeft soms een aardig idee over de rest van een boek. Bezoekers krijgen d.m.v. een boekfragment kans om kennis te maken met het boek van de betreffende auteur. Auteurs stellen het op prijs als je een reactie geeft.
Door auteurs geschreven teksten worden niet gecorrigeerd of geredigeerd door de redactie van Schrijverspunt.

Zelf ook een boekfragment uit jouw boek toevoegen? Dat is mogelijk en gratis, als je boek vrij te koop is. Vergeet niet om behalve het fragment ook de titel, auteur, ISBN, prijs, etc. te vermelden.

Een week pillowtalk - Cas Raaijmakers

‘Niemand is eerlijk. Er zijn mensen die zeggen dat iemand óf integer is óf niet, maar niet een beetje. Dat klopt niet, ze hebben ongelijk. Het zit zo: mensen zijn oneerlijk of een beetje oneerlijk. Die eerste groep mijd ik te allen tijde, de tweede probeer ik te verleiden zo eerlijk mogelijk te zijn. Lukt dat, dan kan dat het begin zijn van een nieuwe vriendschap. En lukt het niet, dan is een oppervlakkige relatie het hoogst haalbare.’

Bill en Dana zaten in een restaurant en in gedachten proefde en woog hij op het puntje van zijn tong opnieuw de woorden die Dana zojuist had gesproken. Hij was onder de indruk. Niet zozeer vanwege haar uiterlijk, hoewel ze er beslist aantrekkelijk uit zag, daar kon geen misverstand over bestaan. Met haar majorelle-blauwe rokje, jasje en pumps, witte blouse, zwarte haren en dito nagellak was ze een toonbeeld van elegantie en was het simpelweg ondenkbaar dat iemand haar over het hoofd zou zien. Zij had geen mode nodig om er modieus uit te zien. Ze had net dat ene tikkeltje meer, iets mysterieus, iets ondefinieerbaars. Hij vond het moeilijk haar leeftijd te schatten. Hij dacht dat ze midden dertig was, eind dertig misschien, maar evengoed vergiste hij zich en was ze net als hij al veertig. Het meest indrukwekkende van alles was haar directheid en een gerijpte wijsheid, die geworteld leek in een diep psychologisch inzicht. Dana was overigens niet haar echte naam, net zomin als Bill zíjn echte naam was. Dat hadden ze met elkaar zo afgesproken.

♦♦♦

Diezelfde ochtend waren ze elkaar tegengekomen. En de manier waarop hun levens elkaar kruisten, was al net zo bijzonder als de gebeurtenissen die zouden volgen. Bill en Dana reden in hun auto door een stadje op het platteland. Hij in een opvallende, statige Mercedes en zij in haar gele retro Kever. Het was Dana geweest die niet goed oplette en vanuit de parkeerplaats de neus van haar auto in de flank van Bill’s Mercedes plaatste. Een dof, kreukelend geluid was het gevolg. De voorkant van de Kever zag eruit alsof de auto total loss zou worden verklaard; bij de Mercedes was een eerste blik niet toereikend om de schade te kunnen waarnemen. Toch bleek later dat de reparatiekosten elkaar niet zo veel ontliepen:

€ 3.373,- voor de Kever en voor de Mercedes op de kop af drieduizend euro. Bij Mercedes hield men kennelijk van ronde getallen. Bill was uitgestapt en had meteen een gebaar gemaakt dat ze zich geen zorgen hoefde te maken. Dat kon iedereen gebeuren. Hij had Dana aangekeken, haar aantrekkelijkheid getaxeerd en gezegd:

‘Ik regel dat wel. Maak je geen zorgen. Weet je wat, ik ken hier een leuk hotel waar ze heerlijke zeebaars serveren en dan kunnen we daarna samen een kamer nemen, of houd je niet van zeebaars?’

Toen hij deze woorden uitsprak, moest hij zelf het hardst grinniken om zijn grappig bedoelde ijsbreker.

Dana had een aversie tegen dit soort grappen. Ze had weinig op met mannen die in de veronderstelling leefden dat grappen maken iets met zelfverzekerdheid van doen heeft en ze hield al helemaal niet van flauwe, seksueel getinte grappen. En toch had deze man iets wat haar nieuwsgierig maakte. Alsof ze een laag in zijn persoonlijkheid ontdekt meende te hebben, waar hij zichzelf misschien niet eens bewust van was. Merkwaardig dat je het karakter van een vreemde soms beter leek te kunnen doorgronden dan dat van jezelf, bedacht ze. Anderzijds, wat voor zin had het diep over jezelf na te denken? Je moest het er maar mee doen, een keuze had je niet.

Deze man en vooral zijn stem intrigeerde haar. Bill had een zware, donkere stem die niet correspondeerde met zijn fysiek, alsof de stem niet bij hem hoorde. Hij was 1.90 m lang, had blond, kortgeknipt haar en een jongensachtig postuur, tegen het tengere aan. Als ze alléén zijn stem had gehoord, had ze zich een ander type man voorgesteld: forser, donker en mannelijker. Ze reageerde impulsief en tegelijkertijd kalm en zelfbewust op zijn voorstel, op een manier zoals ze nog nooit eerder had gedaan. In haar vorige relatie had zij de teugels uit handen gegeven. Dat zou ze niet meer laten gebeuren.

Ze hield ervan zelf de regie te voeren, dat had ze van jongs af aan al gedaan. Nu was daar het moment om het plan ten uitvoer te brengen. Een idioot plan, dat ze niet zelf had verzonnen en waarvan ze nooit gedacht had dat ze de moed zou hebben dit op een wildvreemde uit te proberen.

Titel: Een week pillowtalk

Auteur: C. Raaijmakers

Verschijningsjaar: 2017
Dit artikel delen?
Pin It

Gebruikerswaardering: 3 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter inactiefSter inactief