Loading...

Een fragment (een pagina, een afbeelding, een gedeelte van de tekst, etc.) geeft soms een aardig idee over de rest van een boek. Bezoekers krijgen d.m.v. een boekfragment kans om kennis te maken met het boek van de betreffende auteur. Auteurs stellen het op prijs als je een reactie geeft.
Door auteurs geschreven teksten worden niet gecorrigeerd of geredigeerd door de redactie van Schrijverspunt.
Bij de laatste poll kwam duidelijk naar voren dat er minder behoefte is aan de rubriek 'Boekfragment'. Gezien dat resultaat hebben we besloten die rubriek over enige tijd te beëindigen. Het is nu niet meer mogelijk om een boekfragment toe te voegen. Bestaande boekfragmenten blijven nog een beperkte periode online.

De Witte Ruimte

Dus dit was de Sterrenvlucht. Een kans om terug te kijken op je eigen leven. Best leuk, vond Janneke, tot ze zich realiseerde dat de film op het scherm zou eindigen met haar dood. En die wilde ze absoluut niet te zien krijgen! Ze zag haar achtste verjaarspartijtje, een slaapfeestje waarop haar beste vriendin Noor zo misselijk was geworden van al het snoep dat ze midden in de nacht had moeten overgeven. Ze werd negen en zag beelden van het ponykamp, de huifkarren, het kampvuur. Allemaal leuk en aardig, maar dit betekende dat ze richting de veertien ging en dichter en dichter bij het einde van haar leven kwam.

Ze ging rechtop zitten in haar ruimtobiel en probeerde te bedenken hoe ze dit kon stoppen, en wel zo snel mogelijk. Moest ze zich gewoon omdraaien en de andere kant op kijken? Ze besloot op de rode steen van haar ring te drukken en weer naar de Witte Ruimte terug te keren. Toen schrok ze verschrikkelijk. Kijkend naar de beelden van haar leven was ze helemaal vergeten om nu en dan te controleren of ze al aan het verdwijnen was. Nu zag ze haar handen en armen niet meer. Net voorbij haar schouders hield haar lichaam op. Hoe had ze zo ontzettend dom kunnen zijn! Shiva had haar nog zo gewaarschuwd! Nu zou ook zij een dolende ziel worden, misschien net als Pieter, terwijl het juist de bedoeling was geweest dat ze een plan zou verzinnen om hem te redden. Nu zou ook zij haar belofte aan Shiva om terug te komen niet waarmaken. Dat kon ze haar niet aandoen. En dat wilde ze zichzelf ook niet aandoen. Ze wilde nog zo veel ontdekken en had nog lang niet besloten hoe ze na haar dood verder wilde gaan. Met alle wilskracht die ze in zich had lukte het haar om de opkomende paniek te onderdrukken en goed te blijven nadenken. Bij de reïncarnatie was het haar uiteindelijk ook gelukt en Shiva had dat naderhand zo stoer gevonden. Ze keek nogmaals naar waar ze dacht dat haar handen moesten zijn. Zoals verwacht waren ze nog steeds onzichtbaar, maar Janneke voelde de vingers van haar linkerhand langs elkaar gaan. Op dat moment kreeg ze een subliem idee. Ze tilde haar onzichtbare rechterhand op en legde die op haar zichtbare linkerschouder. Toen liet ze hem over haar onzichtbare linkerarm naar beneden glijden tot ze bij haar pols uitkwam. Van daaruit gleed ze met haar onzichtbare rechterhand verder tot ze uiteindelijk bij de vingers van haar linkerhand terechtkwam. Ze telde haar vingers vanaf haar duim, zodat ze zeker wist dat ze haar middelvinger had gevonden, schoof langzaam met de wijsvinger van haar rechterhand over haar linkermiddelvinger en voelde direct al de ring. Blijdschap schoot door haar heen. Nu nog op het rode en niet op de groene steen drukken en dan was het gevaar geweken. Dan zou ze weer veilig in de Witte Ruimte terugkomen en zou ze weer op het nippertje aan een ramp ontsnapt zijn. Maar opeens twijfelde Janneke: welke was ook al weer de rode steen? Een foute keuze, wist ze, zou verschrikkelijke gevolgen hebben.
Dit artikel delen?
Pin It

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief