Loading...

Een fragment (een pagina, een afbeelding, een gedeelte van de tekst, etc.) geeft soms een aardig idee over de rest van een boek. Bezoekers krijgen d.m.v. een boekfragment kans om kennis te maken met het boek van de betreffende auteur. Auteurs stellen het op prijs als je een reactie geeft.
Door auteurs geschreven teksten worden niet gecorrigeerd of geredigeerd door de redactie van Schrijverspunt.
Bij de laatste poll kwam duidelijk naar voren dat er minder behoefte is aan de rubriek 'Boekfragment'. Gezien dat resultaat hebben we besloten die rubriek over enige tijd te beëindigen. Het is nu niet meer mogelijk om een boekfragment toe te voegen. Bestaande boekfragmenten blijven nog een beperkte periode online.

De Loods

De deur van het huis gaat open en er komt een man naar buiten. Gespannen houdt Elsa hen in de gaten. Ze spreken met elkaar en de monteur wijst met korte bewegingen van zijn hoofd haar kant op. De andere man knikt voortdurend.
Haar onrust neemt nog meer toe, wanneer ze bij het huis geen garage kan ontdekken. Het lijkt meer op een boerderij waar een loods tegen aan is gebouwd. Ze kijkt naar het gebouw dat er donker en geheimzinnig uitziet, ondanks de zon die een gedeelte van de stenen muur beschijnt. De muren zijn van baksteen en er zitten geen ramen in. Alleen in het dak dat de vorm van een koepel heeft, ziet ze twee ramen zitten. Met iedere vezel van haar lichaam weet ze, dat ze dat huis nooit in moet gaan.
Op haar hoede gluurt Elsa naar de twee mannen. Ze zijn even groot, alleen is de man die de deur heeft geopend een stuk magerder.
De mannen draaien zich naar haar toe. Een koude rilling loopt over haar rug als ze de geslepen uitdrukking op hun gezichten ziet.
'Kom binnen,' roept de monteur. 'Je moet je ouders toch bellen?'
Hoofdschuddend doet Elsa een paar passen naar achteren als de mannen langzaam naar haar toekomen.
'Doe niet zo angstig. We zullen je heus niets doen hoor,' roept de andere man haar toe.
Elsa hoort de valsheid in zijn hoge stem. Ze draait zich om en rent als een bezetene het zandpad op, terug naar de grote weg.
Snelle voetstappen achtervolgen haar. Het gehijg van de mannen komt dichterbij. Met een laatste krachtinspanning verhoogt ze haar tempo, maar het is vergeefse moeite. Ze wordt stevig in haar kraag gegrepen en tegen de grond gegooid.
Ze schreeuwt haar longen uit haar lijf en schopt en slaat wild om zich heen, maar de doek die tegen haar mond wordt gedrukt verslapt haar en ze verliest het bewustzijn.
Dit artikel delen?
Pin It

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief