Loading...

Een fragment (een pagina, een afbeelding, een gedeelte van de tekst, etc.) geeft soms een aardig idee over de rest van een boek. Bezoekers krijgen d.m.v. een boekfragment kans om kennis te maken met het boek van de betreffende auteur. Auteurs stellen het op prijs als je een reactie geeft.
Door auteurs geschreven teksten worden niet gecorrigeerd of geredigeerd door de redactie van Schrijverspunt.
Bij de laatste poll kwam duidelijk naar voren dat er minder behoefte is aan de rubriek 'Boekfragment'. Gezien dat resultaat hebben we besloten die rubriek over enige tijd te beëindigen. Het is nu niet meer mogelijk om een boekfragment toe te voegen. Bestaande boekfragmenten blijven nog een beperkte periode online.

Broze charme (10)

In de auto had Mirjam vanzelfsprekend het hoogste woord. Over een vakantie met haar ouders en haar zus in Italië, wat haar moeder totaal niet gezind had. 'Die Italianen kunnen, behalve lekkere koffie maken, echt niets', had ze verzucht, toen ze hopeloos gestrand waren met hun auto en het dagen duurde voordat er iets gebeurde. Eerst moest de verzekering geregeld worden, toen waren er nog honderd wachtenden voor hen en daarna had hij geen zin meer om aan zo'n grote klus te beginnen. Althans zo leek het.

Na een woordenwisseling, die niet als een voorbeeld gesprek de boeken in zou gaan, was meneer eindelijk begonnen. Haar  vader had zich tijdens de ruzie vol schaamte afgekeerd van zijn vrouw  en had haar tevens het vuile werk laten opknappen. Het hielp. Enigszins.  Haar moeder moest echter om de dag terug om te zien of er nog iets gebeurd was, of dat hij de zaken weer op zijn beloop zou laten. Een hardnekkige constructiefout in de genen van de Italianen, die overal terugkwam.

Ze hitste hem op, zei dat hij nog een week had en dat er anders represailles zouden volgen. Ze had nog niet bedacht welke, maar het was genoeg om hem weer wat te laten doen. De druk was hoog en de reparateur begon een hekel te krijgen aan die Hollandse mevrouw, die zei waar het op stond. Al hun smoezen ten spijt, die voor de meeste Italianen afdoende waren om te geloven dat de reparateur ook een zwaar leven had, werkten niet bij haar en zodoende had hij de klus snel afgemaakt, zodat hij van het mens af was. Hollanders had hij vanaf toen geweerd, met de smoes dat hij het te druk had.

Net toen Mirjam haar laatste woorden uitsprak, reden ze de oprit op. Francesco was net gearriveerd en liep hen blij tegemoet.

'Ciao', riep hij naar beiden en omhelsde ze kort.

Lieke had niets teveel gezegd. Hij had grote blauwe ogen, een klein baardje en een atletisch lijf.

'Zo, waar heb je die opgescharreld Liek?' vroeg Mirjam vol bewondering.

'In de kroeg', antwoordde Lieke.

'Lopen ze gewoon vrij rond in de kroeg?' vroeg Mirjam. Ze kon haar ogen niet van hem af houden.

'Dan gaan wij ook naar die kroeg', zei Mimi in een poging net zo grappig te zijn als Mirjam. Lieke glimlachte.

'Gaan we zeker doen', zei ze. Ze omhelsde trots haar vriend, die meer dan goedgekeurd werd door haar vriendinnen en liep samen met hem naar binnen.


Ze kookten samen, waarbij ze elkaar in het voorbijgaan achter het aanrecht af en toe een kus gaven. Hij kuste haar in de nek en ze giechelde. Mimi was net iets aan het vertellen aan Lieke en stopte haar relaas toen Lieke begon te lachen, zich omdraaide en hem een tongzoen gaf.

‘Mime was iets aan het vertellen hoor’, zei Mirjam lichtelijk geïrriteerd.

‘O ja, ga door’, zei Lieke en duwde haar vriend van zich af.

Mimi had geen zin meer, voelde zich ineens  alleen en dacht verdrietig aan Ruud. Ze had dit ook kunnen hebben, ze had een huis kunnen hebben en een vriend en een hond en een kat. En misschien zou ze al zwanger zijn. Nee dat had ze zeker nog niet gewild. Lynn, voor Lynn deed ze alles. Had ze een te zware prijs betaald? Nu ze Lieke en Francesco zo samen zag, ging er een vlaag van jaloezie door haar heen. Tevens begon ze zwaar te twijfelen aan haar besluit. Ze had het egoïstisch gevonden van Ruud dat hij het kind niet in huis wou nemen. Was dat zo? Kon ze het hem aanrekenen? Ze wist het niet. Het was nu een half jaar uit en op dit moment miste ze hem het meeste. Daarvoor had ze in haar kwaadheid gezeten. Zijn egoïsme, wat het althans in haar ogen was geweest, had haar voortgedreven en ze had zich met succes ervan verzekerd dat ze hem in het geheel niet miste.

‘Vertel’, zei Lieke toen Mimi geen aanstalten maakte om te praten.

‘Waar had ik het over?’ vroeg ze.

‘Dat weet ik niet, ik luisterde niet, maar nu wel’, glimlachte Lieke.

‘Over Linneke’, zei Mirjam ongeduldig.

Ze herinnerde het zich weer. Toch had ze geen zin om het te vertellen. Ze voelde zich ineens moe en gedeprimeerd.

‘Ik ga even liggen, ik ben moe, ik vertel het straks goed?’

‘Jezus nou is ze moe, net nu het leuk werd. Ben je beledigd?’ vroeg Mirjam.

Mimi antwoordde niet en trok zich terug in de kamer, alwaar een bank uitnodigend op haar wachtte.

Dit artikel delen?
Pin It
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief