Een fragment (een pagina, een afbeelding, een gedeelte van de tekst, etc.) geeft soms een aardig idee over de rest van een boek. Graag geven we de bezoekers van Schrijverspunt de kans om d.m.v. een boekfragment kennis te maken met het werk van de betreffende schrijver. Auteurs stellen het op prijs als je een reactie geeft. Door auteurs geschreven teksten worden niet gecorrigeerd of geredigeerd door de redactie van Schrijverspunt.
Zelf ook een boekfragment  uit jouw boek toevoegen? Dat is mogelijk en gratis, als je boek gepubliceerd is, door in te loggen en dan in je persoonlijk menu op EEN ARTIKEL TOEVOEGEN te klikken. Vergeet niet om behalve het fragment ook de titel, auteur, ISBN, prijs, etc. te vermelden.

Italië, 9 september 1990

Van de tijd vóór zijn negende verjaardag kon hij zich niets, maar dan ook niets herinneren, alsof hij niet eerder geleefd had. Als A zichzelf bekeek op de honderden kinderfoto’s die in zijn bezit waren, voelde hij zich een voyeur die heimelijk doordrong tot het leven van een grote onbekende. Van zijn negende verjaardag daarentegen kon hij elk willekeurig moment in de juiste volgorde reproduceren, als sleets geworden muziek op een usb-stick waarbij je automatisch kon aanvoelen welk nummer het andere zou opvolgen.

Om 7.20 uur werd A gewekt door het geluid van rolluiken die omhoog werden getrokken in de kamer naast hem. Het was een klein hotel waar hij met zijn vader en moeder logeerde dat werd beheerd door de familie Novaccia. Zijn ouders behoorden tot een select gezelschap van gasten die min of meer bevriend waren geraakt met de familie en dan ook vrijwel ieder jaar een vakantie bij hen doorbrachten. Het was bijzonder dat A er deze keer bij was, omdat het vakantieseizoen erop zat en hij dus gewoon op school had moeten zitten. Om een lange bureaucratische procedure met onbekend resultaat te vermijden, hadden zijn ouders hem ziek gemeld. Beiden waren druk bezette mensen. Hij was hoogleraar astronomie en zij psychiater met een eigen praktijk. Ze hadden niet altijd tijd en aandacht voor A. In deze vakantie zou daarom alles om hem draaien, om te beginnen door te zorgen voor een onvergetelijke verjaardag, iets wat wonderwel zou lukken, maar niet op de manier die hun voor ogen had gestaan.
Terwijl A nog steeds bezig was met wakker worden, een proces dat bij hem toch meestal wel een kleine tien minuten in beslag nam, denderden zijn vader en moeder zijn kamer in met een vrolijkheid en overdrevenheid die kinderverjaardagen vaak kenmerkt.
‘Hé grote kerel, gefeliciteerd. Hoe voelt het om al negen jaar te zijn?’
Terwijl hij de slaap uit zijn ogen wreef, antwoordde A plichtmatig met een langgerekt ‘goed’. Hij werd gekust, geknuffeld en kreeg ontbijt op bed. Tot zijn verrassing bestond het ontbijt uit drie ‘tartufo nero’. Het was pas vele jaren later dat hij zich realiseerde dat ‘ijs als ontbijt’ een doordachte manier van zijn ouders was om hem een blijvende herinnering aan zijn verjaardag te geven. Want welke jongen zou ooit vergeten dat hij ijs als ontbijt had gegeten?

‘Hier, pak aan’ zei zijn vader en gooide een mooi ingepakte doos naar hem toe. ‘Van mamma en mij, maar wees er voorzichtig mee hè?’
Dat ‘voorzichtig doen’ klonk alvast goed, want altijd als je werd aangespoord voorzichtig met iets te doen, leek het net iets meer de moeite waard. Enthousiast scheurde hij het papier er in één ruk af. Toen hij het had uitgepakt, bestudeerde hij nauwkeurig de inhoud. Hij trof een grote, bruine leren riem aan die als een langwerpig etui om zijn middel gedragen kon worden. Het etui was gevuld met een mes, scherp en met een blinkend stalen lemmet, een kompas, vuurstenen, een vergrootglas, waterbidon, katapult, naald en ijzerdraad, pleisters en nog wat andere zaken die hij niet zo gauw thuis kon brengen.
‘Oohh’ zei A en aan zijn reactie merkten zijn vader en moeder dat hun cadeau in de smaak viel.
‘Ja jongen, een echte overlevingsriem. Als wij er niet meer zijn, moet je toch voor jezelf kunnen zorgen’ zei zijn moeder lachend.
‘En straks gaan we het allemaal uitproberen’, zei zijn vader. ‘Dan trekken we de bergen en bossen in. Mamma, jij en ik’.
Zijn vader vroeg hem wat hij het mooiste vond. A’s antwoord verbaasde hem niet: ‘het mes’.
Zijn vader sprak tegen hem alsof hij een grote broer was. ‘Toen ik negen jaar was, maakten we een sierstok van een afgevallen tak, die we dan gebruikten om te lopen en te klimmen of te slaan. En met een mes schraapten we de bast van de stok af, zodat hij mooi blank en glad werd. Wat denk je, zullen we een geschikte stok zoeken?’

***

Titel: Eindeloze Imperfectie
Auteur: Cas Raaijmakers
ISBN: 978-94-6266-180-6

Dit artikel delen?
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 
Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2019
https://www.lekkerboek.nl/sitemap