Een fragment (een pagina, een afbeelding, een gedeelte van de tekst, etc.) geeft soms een aardig idee over de rest van een boek. Graag geven we de bezoekers van Schrijverspunt de kans om d.m.v. een boekfragment kennis te maken met het werk van de betreffende schrijver. Auteurs stellen het op prijs als je een reactie geeft. Door auteurs geschreven teksten worden niet gecorrigeerd of geredigeerd door de redactie van Schrijverspunt.
Zelf ook een boekfragment  uit jouw boek toevoegen? Dat is mogelijk en gratis, als je boek gepubliceerd is, door in te loggen en dan in je persoonlijk menu op EEN ARTIKEL TOEVOEGEN te klikken. Vergeet niet om behalve het fragment ook de titel, auteur, ISBN, prijs, etc. te vermelden.

Dat hij zijn hele leven diende om te gooien stond buiten kijf, het was de enige manier om te slagen in zijn opzet. Voortaan moesten er offers gebracht worden, en liefst geen kleintjes. Een beeldwissel die hij tijdens zijn laatste opname steeds indachtig is gebleven, het noopte hem om tijdens de praatsessies gedwee mee te werken en als elk ander de toekomst au serieux te nemen. Er is altijd wel iets dat blijft plakken tijdens gesprekken, ook al is dat maar vijf procent. Voor Cas was het honderd percent winst, zo kon hij het deels acceptabel inkaderen en sommige van zijn opnames onder de radar uitzingen zonder teveel op de vingers te worden getikt door zijn behandelend psychiater. Dat was een vrouw met een vlammend hart en een stem als een klok. Zij maakte meer dan om het even wie indruk op Cas, deze kon hij niet manipuleren. Hij kreeg alles wat ook maar een beetje neigde naar een schijnreden tot alcohol- of drugsgebruik als een boomerang in zijn gezicht teruggesmeten. Er moest klare wijn geschonken worden, zo niet kon hij oprotten en zijn kruit blijven verschieten op straat. Zo’n aanpak was nodig om hem te laten beseffen dat hij niet almachtig was, een genetische trek van zijn vader waar hij na veel uitvliegers van zijn psych controle had over gekregen.

Het was zijn laatste dag in de kliniek, hij stond er nu grotendeels alleen voor. Cas kende het klappen van de zweep als geen ander, hij wist welke acties hij moest ondernemen. Hij verliet zijn geboorteplaats en daarmee tegelijkertijd ook zijn vertrouwde drugsmilieu en vond een schuilplaats in een vulgaire achterbuurt in Gent. Zijn gevoel om in die vervaarlijke wijk toch veilig te zijn haalde hij uit zijn Desert Eagle, een vuurwapen van Israëlische makelij. Ofschoon er al enkele vliegen hadden opgezeten, dat ding had hij steeds op zak. Nu mocht hij niet meer met de politie in aanvaring komen, er zou hem moord ten laste kunnen gelegd worden die hij niet eens had gepleegd. Hoe onorthodox ook, het dodelijke wapen had een goede invloed op hem. Hij voelde zich mentaal sterker en indien hij faalde had hij maar de loop in zijn mond te nemen en de haan over te halen.

De getormenteerde nihilist begon in het eerste beste bedrijf als een bever te werken. Dat deed hij minstens tien uur per dag maar meestal was dat veertien of zestien uur, de overuren cash in het handje. Dat ging zijn voorlopige sleur worden: tegen een minimumloon gaan werken, thuiskomen, gaan slapen en weer gaan werken. Alleen, geen plaats voor vrienden. Een saaie en voor een leegloper als Cas bikkelharde routine, maar wel een die na een tijdje haar vruchten voorzichtig begon af te werpen.

Geldbeheer was niet zijn sterkste kant dus wat dat betrof verdiende hij een ferme pluim in zijn reet. Hij repte zich niet langer meer naar de pub als zijn loon de dag verblijdde, in plaats daarvan ging hij op zaterdagen rondkuieren in kringloopwinkels en kon hij sinds lang weer iets anders voor zichzelf kopen dan drugs. Stap voor stap kocht hij in wezen zijn nummer terug, hij telde weer mee in de samenleving.

Na twee jaar waren al zijn schulden afbetaald en was zijn nestje zorgvuldig afgewerkt. Het was de eerste keer in zijn leven dat hij had afgemaakt waaraan hij begonnen was. Zijn appartementje gaf blijk van bloeikracht en was klaar om te delen. De zelfmoordmachine sloot een pact met het leven, hij haalde midden augustus 2003 drie katten in huis, broers. Meteen was geen enkel excuus goed genoeg meer om zijn verantwoordelijkheden te ontlopen, er moest voor de dieren gezorgd worden. Hij kocht hen een reus van een blauw fluwelen kattenhuis met een wiebelend hangbruggetje en sisal touw rond de poten om hun nageltjes te scherpen en de spieren in hun voorpoten te ontwikkelen. Het werd een dood stuk interieur, ze sliepen in kartonnen dozen en in gaten in de fauteuil en scherpten hun klauwtjes aan het behang en de gordijnen, de zetel en de poten van het bed. Het was allemaal ok voor Cas, ze kregen de beste zorg mogelijk. Op hun beurt hielden die gecastreerde binken op barre, nostalgische momenten speels de duplex bij elkaar.

Zijn liefde voor zijn huisdieren ventileerde zijn hart. Het was niet alleen meer gevuld met onbegrip, verbittering en haat. Er was nu ook weer ruimte voor een streep liefde. Dat was een hele opsteker. Hij kon ook af en toe al eens een kopje endorfine laten smaken, de troep van de straat was niet langer nodig. Tegen vele verwachtingen in haalde hij voldoening uit tal van andere dingen in die vreemde, nuchtere wereld met al zijn geheime gekken.
Dit artikel delen?

Gebruikerswaardering: 4 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter inactief
 
Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2019
https://www.lekkerboek.nl/sitemap