Voor schrijvers, door schrijvers

Blog

Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 227
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Weer twee

| Maudy Kruiswijk
Op vrijdag doe ik altijd wat boodschappen bij Lidl in De Baronie. 
 
In de parkeergarage boven het winkelcentrum is het vol en ik moet even zoeken naar een plekje.
Als ik mijn auto parkeer komt er uit de auto naast me een jongetje gerold. Blijkbaar heeft hij zelf de deur open gemaakt want zijn moeder stapt uit aan de bestuurderskant. Ze heeft wat tassen in haar handen en loopt voor hem uit naar de ingang. Moeder is anderhalve kop groter dan ik terwijl het mannetje nauwelijks tot boven mijn knieën komt.
Ik schat hem net 2.
 
Ingepakt als een Michelin mannetje loopt hij een beetje instabiel voor me uit.
Zijn moeder pakt een boodschappenkarretje en wil hem er in zetten maar hij brult "nee!!" en loopt buiten armbereik van zijn moeder tegen mij aan. Hij kijkt omhoog en ik zie zijn vastberadenheid. Hij gaat vandaag niet in die kar. 
Dan zegt zijn moeder "geef dan maar een hand want we gaan zo op de roltrap". Hij duwt zijn handen stevig in zijn zakken en schudt "nee!"
Duidelijk ....... meneer is 2.
Zijn moeder kan niet anders dan hem bij de schouder van zijn jas pakken wat voor haar ongemakkelijk is gezien hun beider lengte.
Bij de opstap van de rolbaan deinst hij even terug maar omdat de kar er al op staat moet zijn moeder hem er wel op trekken. Hij tuimelt de baan op en geeft dan toch maar gauw een handje.
 
Beneden loopt hij terug de rolbaan op. En de kar schuift de vaste grond op. De stap is voor het mannetje te groot en net als mijn karretje hem omver dreigt te duwen pakt zijn moeder hem op en worstelt hem in het zitje van haar boodschappen kar. "NEEEEEE!!!!!!" brult hij nu hard huilend door het winkelcentrum. En zo gaan ze Hoogvliet in.
 
Even later staan we weer gelijk op de loopbaan. Naar boven dit keer . Zijn moeder staat voor hun karretje en ik heb geen karretje meer dus ik sta vlak bij hem. Ik lach en knipoog naar hem en zijn handje strijkt even langs mijn mouw.
Dan kijkt hij langs zijn voeten naar beneden en dan weer even peinzend naar mij. Hij wijst naar beneden.
"DROLTAP" roept hij met een stralend gezicht.
En mijn hele dag is goed.

Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.

Hits: 354

(De gemiddelde waardering is 0 door stem(-men)
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 
Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

Een kerstkrans!

Geschreven door Pieter Wouter Broekharst. Geplaatst in Kort verhaal.
Het is kerstavond als ik om zeven uur bij mijn buurman  “ome” Wout binnen stap om een kletspraatje te maken. Omdat hij alleen is  doe ik dat een paar keer per we...
Actuele Top 3 van deze rubriek

Koffie met een Belinda

11, mei, 2020 Marieke Vos

Over mij

21, apr, 2020 Karin Driegen

Gevleugelde uitspraken

26, apr, 2020 Machteld Berkelmans

FEEDBACK

Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!
 
-
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!