1 post
  • images/deelname/Blog.jpg
    Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Heel vaak is dat iets informatiefs (hoe kun je het beste....) maar het kan ook inspirerend zijn (een persoonlijk verhaal over hoe je omgaat met een scheiding).  Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl. In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt. Dat kan bijvoorbeeld de dagelijkse beslommeringen als moeder van twee kleine kids (mamablog) zijn.
    Maximaal 1000 woorden. 
    246 gepubliceerde inzendingen
  • Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden

    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

Toch niet zo krachtig als ik dacht

Publicatie op: 12-05-21

'Ik ontvang graag feedback'

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

Toch niet zo krachtig als ik dacht

189 Hits.
Ik heb wel eens periodes gehad dat ik me niet goed voelde. Als ik er nu aan terugdenk had dat waarschijnlijk iets te maken met dat ik weinig sliep en veel opstap was. Nu doe ik dat niet, ik heb ritme en structuur zoals ik die nog nooit gehad heb. Ik loop stage, volg mijn lessen, heb een baan, of eigenlijk heb ik er drie… Ik voel me al maanden beter, energieker. Ik was zoekend, wilde mezelf ontdekken, patronen doorbreken. En sinds een paar maanden voel ik me sterk; over wie ik ben, over wat ik wil, wat ik goed kan. Het valt mensen om me heen om, en ik voel me eindelijk goed over mezelf. Krachtig. Ik voelde me echt krachtig de laatste tijd.
 
En ineens stopte het. Waar ik vroeger niet kon huilen, huil ik nu om een spelshow op televisie. Ik wandel en huil als het donker wordt, of als de wind mijn gezicht streelt. Ik wil afleiding bij andere mensen, maar voel ook dat ik tijd met mezelf nodig heb. Ik moet dingen op een rijtje krijgen, dingen een plek geven, er zijn nog steeds patronen die ik moet doorbreken. Ik heb stress, ineens, terwijl ik die emotie helemaal niet kende. Het gaat over dingen die ik niet kan bespreken met iemand, omdat niemand deze kant van mij kent. Sommige mensen denken van wel, maar ik weet dat het niet zo is. Ik vond dat veilig, mijn hele leven lang, maar vandaag voelt het alsof ik alleen op de wereld ben. Ik weet niet waar ik heen moet en ik wil mezelf een knuffel geven, maar het lukt niet. Niet echt.
 
Ik voel me ook niet meer krachtig. Sommige mensen laten minder van zich horen. Ze hebben me niet nodig. Vinden ze me nog wel leuk? Wie vindt mij eigenlijk nog leuk? Ik wil graag bij een specifiek persoon zijn, maar vraag me steeds sterker af of dat wederzijds is. Ik denk het niet. Dan had hij vast iets gezegd. Mijn baas zegt dat het spannend is dat ik vrijdag weer mag werken. Ik lach om zijn grapje, maar ik vraag me al de hele avond af of hij me een slechte werknemer vindt. Heeft hij zoiets niet al eerder gezegd? Ik ben gezellig, maar ben ik ook goed? Ben ik eigenlijk wel gezellig? Met mijn vorige leidinggevenden ging het ook fout, dus het zal wel aan mij liggen. Tuurlijk ligt het aan mij.
Mijn stagebegeleidster appt me dat we maandag een voortgangsgesprek hebben. Ik weet dat de andere stagiaires dit ook hebben, dus het komt niet uit de lucht vallen. Ik word toch misselijk. Ze gaat me vast vertellen dat ze niet tevreden over me is. Dat dit niet mijn roeping is. Straks haal ik mijn stage niet. Is het niet te hoog gegrepen voor me?
 
Ik maak me druk. Om een medisch dingetje waarvoor ik nog niet naar de dokter ben geweest, om mijn kamer die ik moet renoveren. Om een sleutel die ik kwijt ben. Om mijn stageopdrachten die ik bijna moet inleveren. Om mijn scriptie van volgend jaar, om de punten die ik nog moet halen. Ik maak me druk over die jongen die onder mijn huid kruipt maar waarvan ik eigenlijk wil dat hij verdwijnt. Om mijn kat die doodgaat, en om mijn vriend in het ziekenhuis. Ik maak me druk en mijn hoofd doet zeer, het stopt niet en ik ben voor even bang dat het nooit stopt.
 
En tuurlijk stopt het. Het stopt altijd. Ik weet dat ik straks weer zin heb om naar buiten te gaan, dat ik kalm word van de zon. Ik weet dat ik binnenkort weer kan lachen om een kind, en verliefd kan zijn op iemand die alleen maar voorbij liep. Het is tijdelijk, het duurt nooit langer dan een paar dagen. Maar vandaag voelt het zo, en ik dacht, ik schrijf het even op. Misschien dat ik dan weer kan ademen.
Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

13.05.21
Feedback:
Heel mooi geschreven, Lutie. Angst om in alles en voor iedereen te falen is een raar ding en ik hoop dat je snel terug kan ademen. Je weet al dat het tijdelijk is, goed hé!
  • Waardering
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
Selfish love
240
Lezen?